Ιδού ποιος παραβιάζει το νόμο περί ασύλου

Λάμπρος Τσουκνίδας, 19/01/2007

"Άσυλο υπάρχει για να υπάρχει ελευθερία της σκέψης και όχι για να κατασκευάζονται βόμβες μολότωφ", δηλώνει η κυβέρνηση δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου που μάλιστα προαναγγέλλει ότι οι όποιες αναμορφώσεις του θεσμικού πλαισίου θα είναι τέτοιες που να μη θίγουν το άσυλο "αλλά και να μη γίνεται χρήση-κατάχρηση του ασύλου για να προβαίνουν ορισμένοι σε εγκληματικές ενέργειες"...

Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτές τις θέσεις; Προφανώς Μα... η ίδια η κυβέρνηση! Διότι, πώς αλλιώς να ερμηνευθεί το γεγονός ότι δείχνει να αγνοεί -να παραβιάζει, είναι το σωστό- το άρθρο 7 του ν. 1268/82 περί δομής και λειτουργίας των ΑΕΙ όπου προβλέπονται και τα περί Πανεπιστημιακού ασύλου.

Τι λέει το άρθρο 7; Το έστειλε ένας φίλος, διαβάστε: "Επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμόδιου οργάνου του ΑΕΙ επιτρέπεται μόνον εφ όσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής" -ακριβώς, δηλαδή σε περιπτώσεις σαν και αυτές που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες, ακριβώς δηλαδή σε περιπτώσεις αυτόφωρων κακουργημάτων σαν και αυτά που διαπράττουν κατά συρροή οι ταραχοποιοί που εκμεταλλεύονται το άσυλο, ασελγούν επίσης επάνω του και που αν δεν είναι μίσθαρνα όργανα είναι, επιεικώς, διανοητικώς καθυστερημένοι.

Οι αστυνομικές δυνάμεις μπορούν να επέμβουν άμεσα και δεν το κάνουν. Επιλέγοντας -διότι αυτό, μόνον ως επιλογή μπορεί να εκληφθεί- να αφήνουν να δημιουργείται αυτή η κατάσταση που, με τη βοήθεια και των ΜΜΕ, οδηγεί αυτή την περιβόητη κοινή γνώμη να ζητήσει την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

"Είναι κοροϊδία", φωνάζει ένας φίλος που, κρατώντας ανά χείρας το νόμο (μπορείτε να τον δείτε από εδώ: ασυλο.pdf) έβραζε με αυτά που άκουγε από τα πλέον επίσημα χείλη: "Όταν μπορείς να διαβάζεις το άρθρο 5 του ισχύοντος νόμου και μπορείς να ειρωνεύεσαι με βάση το άρθρο 4 του ίδιου νόμου και επιπλέον να μέμφεσαι και να καταγγέλλεις κατά το άρθρο 6 τους υπεύθυνους, τότε όσοι μπορούν να διαβάσουν και το άρθρο 7 μπορούν αν θέλουν να καταλάβουν ενδεχομένως το παιχνίδι... (Άρθρο 5: αυτό που απαγορεύει τις αστυνομικές επεμβάσεις χωρίς άδεια, Άρθρο 4: αυτό που αναγνωρίζει το άσυλο, Άρθρο 6: αυτό που ορίζει τα όργανα και τη διαδικασία για να δοθεί άδεια στην Αστυνομία, Άρθρο 7: αυτό που επιτρέπει την επέμβαση όταν τελούνται αυτόφωρα κακουργήματα)

Ο φίλος θυμάται πως το Πολυτεχνείο είχε καεί και το 90-91 με την τότε κυβέρνηση -που τυχαίνει να έχει το ίδιο χρώμα με τη σημερινή...- και τότε να καταγγέλλει τις πρυτανικές αρχές και να υποστηρίζει πως το άσυλο την εμποδίζει να δράσει... Και αυτό την ώρα που οι ίδιοι "γνωστοί γνωστοί" -το "α" μένει επίτηδες εκτός φράσης, έτσι, ως διακοσμητικό στα ντουβάρια όπου το γράφανε- καίγανε (και τότε) το Πολυτεχνείο. Και τότε ουδείς από τους αρμοδίους διάβαζε το άρθρο 7... Τι περίεργο...

Το άρθρο 7 που δεν χρειαζόταν καν για να επέμβεις στη Φιλελλήνων ή εκεί έξω στην Πατησίων όπου βρίσκονται τα μαγαζιά και η Επιτροπή Ανταγωνισμού -εκεί δηλαδή που δεν υπάρχει άσυλο αλλά και πάλι, συλλήψεις γιοκ...

Αναρωτιέσαι, ποιος κοροϊδεύει πιο χοντρά: οι "πραίτορες", οι δήθεν αντίπαλοί τους κουκουλοφόροι ή οι εργοδότες τους;

Θέμα επικαιρότητας:
Παιδεία

Σύνολο: 264 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι