Ο Νικολά Σαρκοζύ είναι ένα τίποτα

Αλέν Τουρέν, Συνέντευξη στην Κίττυ Ξενάκη, Τα Νέα, 05/05/2007

Αν οι εκλογές κρίνονταν αποκλειστικά και μόνο από την τηλεμαχία των δύο υποψηφίων την Τετάρτη,

πιστεύει, το 80% των Γάλλων θα ψήφιζε Σεγκολέν Ρουαγιάλ

Ο διάσημος Γάλλος κοινωνιολόγος ξεσπαθώνει στα «ΝΕΑ»

«Αν υπήρχε λίγη ευφυΐα σε τούτη τη χώρα, το ντιμπέιτ της Τετάρτης θα ήταν αρκετό για να ψηφίσει τη Σεγκολέν ένα 80% των Γάλλων! Δεν με εξέπληξε τόσο το γεγονός ότι ήταν καλή- αν και ήταν καλύτερη από ό,τι περίμενα. Αυτό που με άφησε άναυδο ήταν η διαπίστωση πως ο Σαρκοζί είναι ένα τίποτα!»

OΑλέν Τουρέν έχει μιλήσει πολλές φορές στα «ΝΕΑ», για διάφορα θέματα. Πρώτη φορά ωστόσο ακούσαμε τον διάσημο Γάλλο κοινωνιολόγο να μιλάει (σε πείσμα των 82 του χρόνων) με τέτοιο πάθος, με μια ένταση που άγγιζε θα μπορούσε να πει κανείς τα όρια της απόγνωσης... «Σας μεταφέρω το δικό μου συναίσθημα, όχι το γενικό συναίσθημα», σπεύδει να διευκρινίσει. Είναι πραγματιστής, ξέρει καλά πως η Γαλλία προσέρχεται αύριο στις κάλπες έχοντας να επιλέξει μεταξύ «ενός φαβορί και ενός αουτσάιντερ». Αυτό δεν αλλάζει όμως την πεποίθησή του «πως αν οι εκλογές κρίνονταν αποκλειστικά και μόνο από την τηλεμαχία των δύο υποψηφίων, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε πως το 80% των Γάλλων θα ψήφιζε Σεγκολέν, το 10% Σαρκοζί και ένα 10% θα απείχαν».

Δυναμικότητα. Ο διευθυντής ερευνών της ΕΗΕSS (της Ανώτατης Σχολής Κοινωνικών Σπουδών του Παρισιού) δεν δέχεται κουβέντα: «Κοιτάξτε, λέει στα «ΝΕΑ», η Σεγκολέν ήταν σε γενικές γραμμές καλή στο ντιμπέιτ. Είχε αυτοπεποίθηση, έδειχνε άνθρωπος έτοιμος να αναλάβει πρωτοβουλίες, και με εντυπωσίασε η δύναμη με την οποία απάντησε στον Σαρκοζί σε ορισμένα σημεία, όταν τον κατηγόρησε, για παράδειγμα, για πολιτική ανηθικότητα. Δεν είναι όμως τόσο αυτό το θέμα. Σας το ξαναλέω, εκείνο που με άφησε άναυδο ήταν η διαπίστωση πως ο Σαρκοζί είναι ένα τίποτα! Είναι μόνο «εγώ» και αριθμοί. Κάνει υπολογισμούς, λέει θα κάνουμε αυτό, θα κάνουμε εκείνο, αλλά οι άνθρωποι δεν υφίστανται. Δεν υπάρχει όραμα για την κοινωνία, μόνο «δουλέψτε περισσότερο για να κερδίσετε περισσότερο», μια δήλωση πραγματικά ακραίου οικονομικού φιλελευθερισμού, ένας άνθρωπος κενός συναισθήματος. Δεν έχει καμία κοινωνική ευαισθησία, δεν έχει καμία εθνική ευαισθησία, δεν έχει καμία ευρωπαϊκή ευαισθησία, είναι εξαιρετικά αδιάφορος προς τις κοινωνικές πραγματικότητες, είναι πραγματικά η καρικατούρα της Δεξιάς!». Όμως ο Αλέν Τουρέν δεν τρέφει ψευδαισθήσεις. Θεωρεί πως η Σεγκολέν Ρουαγιάλ «κέρδισε πόντους», θεωρεί πως «το δεύτερο τμήμα της προεκλογικής εκστρατείας άλλαξε αρκετά την εικόνα που έχουμε για τους υποψηφίους», πως η εικόνα της Σοσιαλίστριας υποψήφιας «ενισχύθηκε σημαντικά» σε σχέση με ό,τι ίσχυε πριν από τις 22 Απριλίου (ειρήσθω εν παρόδω, ο ίδιος δήλωνε προεκλογικά πως στον πρώτο γύρο θα ψήφιζε τη Σεγκολέν με... «κλειστή τη μύτη») αλλά σε αυτό το στάδιο «η κατάσταση πολύ δύσκολα μπορεί να ανατραπεί». Θα ήθελε λοιπόν να μας βοηθήσει να... εξιχνιάσουμε αυτό που πολλοί άνθρωποι εκτός Γαλλίας, αλλά και εντός Γαλλίας, θεωρούν μυστήριο: τους λόγους για τους οποίους ένα τόσο μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων έλκεται από τον Νικολά Σαρκοζί;

Απόλυτος άρχοντας. «Πρέπει να θυμάστε δύο πράγματα. Κατ΄ αρχήν, πως ο Σαρκοζί είναι στη Δεξιά ο απόλυτος άρχοντας. Ο Αλέν Ζιπέ εξακολουθεί να βρίσκεται εκτός παιχνιδιού, ο ντε Βιλπέν είναι διαλυμένος, ο Σιράκ αποτελεί παρελθόν, έχει λοιπόν το μονοπώλιο της Δεξιάς. Κατά δεύτερον, υπάρχει στη Γαλλία ένα αίτημα της Δεξιάς να είναι πιο Δεξιά, και ο Σαρκοζί ανταποκρίθηκε σε αυτό, μεταμόρφωσε μια Δεξιά κάπως πλαδαρή σε μια Δεξιά σκληρή. Κι έπειτα, κατάφερε αυτό το ανήκουστο πράγμα, να αλλάξει στη διάρκεια της εκστρατείας του τουλάχιστον δύο φορές προσανατολισμό! Ξεκίνησε φιλελεύθερος, έπειτα θα θυμάστε εκείνη την περίφημη ομιλία που είπε «άλλαξα». Βασικά είχε αλλάξει λογογράφο, πήρε έναν γκωλιστή, τον Ανρί Γκενό. Θυμήθηκε λοιπόν όλους τους θρύλους των Σοσιαλιστών και την ενιαία θεώρηση της ιστορίας και στη συνέχεια, στην τρίτη του φάση, επεχείρησε να πάρει με το μέρος του τους ακροδεξιούς του Λεπέν. Είναι λοιπόν πολύ ευέλικτος, δίνει την εικόνα της εξουσίας, του κύρους. Και μπορεί οι Γάλλοι να εκφράζουν επιφυλάξεις όσον αφορά τον άνθρωπο, να τους ανησυχεί αυτή η εικόνα του λίγο ασταθούς, του λίγο ανισόρροπου, επιδοκιμάζουν ωστόσο τη στάση της σκληρότητας, της αυστηρότητας, της έμφασης στην ασφάλεια και την εργασία, χωρίς συναισθηματισμούς».

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι