H χώρα μπροστά σε προκλήσεις. O Συνασπισμός μπροστά στις εκλογές

Kείμενο συμβολής της Ανανεωτικής Συσπείρωσης στη ΣΥΝδιάσκεψη της οργάνωσης Θεσσαλονίκης

05/05/2007

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ

ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η ΧΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΜΑΙΟΣ 2007

1. Η ιδιαιτερότητα της Θεσσαλονίκης να μετατραπεί σε πλεονέκτημα

Στη συνδιάσκεψη του 2005 καταθέσαμε την άποψη ότι ο ΣΥΝ πρέπει να εργαστεί για τη δημιουργία ευρύτερων συσπειρώσεων για την «άλλη Θεσσαλονίκη». Η πρόταση αυτή δεν υιοθετήθηκε από την πλειοψηφία. Όμως οι Αυτοδιοικητικές εκλογές που ακολούθησαν, απέδειξαν ότι το αίτημα είναι υπαρκτό, καθώς η Θεσσαλονίκη των ενεργών πολιτών, αναδύθηκε με εξαιρετική δυναμική.

Για μας τα κυριότερα πολιτικά συμπεράσματα αυτών των εκλογών είναι τα εξής:

- Υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα πολιτών που αμφισβητεί τις κυρίαρχες πολιτικές μέσα από την οπτική της άλλης προοπτικής για την πόλη και εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα από τα ψηφοδέλτια με επικεφαλής τους Βούγια το 1998, Κουράκη το 2002 και Μπουτάρη το 2006

- Η Ανανεωτική Ριζοσπαστική Αριστερά οφείλει να δίνει το κοινωνικό, οικολογικό, διεθνιστικό και δημοκρατικό της στίγμα για το περιεχόμενο και τα μέσα προώθησης αυτού του αιτήματος και να πρωταγωνιστεί στη συγκρότηση ευρύτερων συνεργασιών, σκεπτόμενη παγκόσμια και δρώντας τοπικά

Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 οι δυνάμεις της ευρύτερης Ανανεωτικής και Οικολογικής Αριστεράς συμμετείχαν με διαφορετικά σχήματα. Παρά τις υπάρχουσες διαφορές πιστεύουμε ότι αυτά τα σχήματα εν τέλει δεν είναι ανταγωνιστικά και έχουν μπροστά τους ανοικτή την προοπτική της κοινής δράσης. Ο ΣΥΝ πρέπει να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητες που δημιουργούνται για να μετατραπεί σε κύριο συνομιλητή και «συνεργό» των πολιτών που νοιάζονται για μια άλλη Θεσσαλονίκη. Σε αυτό το πλαίσιο η απενοχοποίηση της συμμετοχής μελών μας στα σχήματα Μπουτάρη - Τρεμόπουλου και η ανάκληση της απόφασης της αναστολής της κομματικής ιδιότητας του Κουράκη Ανδρέα είναι μέτρο στη σωστή κατεύθυνση.

Σήμερα διατυπώνουμε και πάλι τη θέση ότι ο Συνασπισμός πρέπει να πρωταγωνιστήσει σε μια νέα κοινωνική – πολιτική συμμαχία για την αλλαγή στη Θεσσαλονίκη, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία ενός πραγματικού κινήματος πόλης το οποίο θα στηρίζεται στους ενεργούς πολίτες προοδευτικής κατεύθυνσης και θα προκαλεί τη συμμετοχή τους. Η συμμαχία αυτή μπορεί να λάβει τη μορφή ενός δικτύου όλου του Πολεοδομικού Συγκροτήματος στο οποίο θα συμμετέχουν αυτοδιοικητικές κινήσεις, κοινωνικές οργανώσεις, κινήματα και πρωτοβουλίες πολιτών ειδικού ενδιαφέροντος. Το δίκτυο αυτό με μορφές οργάνωσης που ενισχύουν τη συμμετοχή των ενεργών πολιτών, θα δημιουργεί μια ενιαία κοίτη πολύπλευρων δραστηριοτήτων με κοινωνικά προοδευτικό περιεχόμενο, θα συνενώνει αντιστάσεις στις κυρίαρχες πολιτικές και παράλληλα θα επεξεργάζεται εναλλακτικές προτάσεις.

2. Στις εκλογές να πάμε με σημαία τη δημοκρατική εμβάθυνση

Σήμερα η χώρα αντιμετωπίζει έντονα προβλήματα που οι αιτίες τους συγκροτούν ένα μίγμα νεοφιλελεύθερης επέλασης, διαστρέβλωσης των εισερχόμενων ευρωπαϊκών θεσμών και κεκτημένων, αστικοδημοκρατικών ελλειμμάτων και εθνοκεντρισμού.

Μπροστά σε αυτό τον κόμπο εμείς πρέπει να έχουμε πρόταση. Δεν επαρκεί να οχυρωθούμε στην περιφέρεια και να γυρίσουμε τις πλάτες στο μέλλον που προδιαγράφεται αρκούμενοι στην καταγγελία, την αντίσταση και την αντικαπιταλιστική επαγγελία.

Είναι ανάγκη να ξεδιπλώσουμε σε όλη την έκταση και με ικανή τεκμηρίωση μια μαχητική προγραμματική αντιπολίτευση. Έτσι πρέπει εκτός από τη διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ να μπούμε στην ουσία του διακυβεύματος και να προβάλουμε ένα πολιτικό πρόγραμμα με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για το συγχρονισμό της χώρας με τη σύγχρονη εποχή και την κοινωνικά προωθημένη ανασυγκρότησή της. Χρειαζόμαστε μια επαναδιατύπωση του αιτήματος του προοδευτικού εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμισμού με ευρωπαϊκή διάσταση από τη σκοπιά των δυνάμεων της εργασίας και του πολιτισμού, του συνολικού εργαζόμενου και πολίτη, με σαφείς διαχωριστικές γραμμές από τα αντίστοιχα εγχειρήματα που έγιναν και γίνονται από τη σκοπιά των δυνάμεων της αγοράς.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού. Επί παραδείγματι εκεί που οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις προωθούν την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους το δικό μας πρόγραμμα προωθεί την προσαρμογή του κοινωνικού κράτους στις νέες ανάγκες και την απαλλαγή του από τις πελατειακές σχέσεις και εσωτερικές κοινωνικές αδικίες.

Γνωρίζουμε πως η προώθηση αυτού του προγράμματος δεν συνιστά μετασχηματισμό της κοινωνίας. Συνιστά όμως ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και τις κατεστημένες λογικές. Αντιμετωπίζει ως ένα βαθμό τα προβλήματα των πολιτών, προωθεί ριζοσπαστικές αλλαγές, αλλάζει νοοτροπίες, δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις, «εκπαιδεύει» τους πολίτες και το κίνημα, προετοιμάζει το έδαφος για μεγαλύτερες και βαθύτερες αλλαγές, δοκιμάζει την ικανότητά μας και μας προετοιμάζει για σοβαρότερα πράγματα, ανεβάζει το επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης. Θεωρούμε ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα λειτουργεί ανασχετικά στην κοινωνική συντηρητικοποίηση, είναι συμβατό με τις γενικότερες επιδιώξεις μας για την κοινωνική εξέλιξη και δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες για την ευόδωση των στόχων μας. Αλλάζοντας τις κυρίαρχες πολιτικές ή δοκιμάζοντας τα όρια του συστήματος το πρόγραμμα αυτό πείθει ταυτόχρονα και καλύτερα για την ανάγκη του κοινωνικού μετασχηματισμού και την υπέρβαση του καπιταλιστικού συστήματος.

3. Η πρόταση δημοκρατικής εμβάθυνσης πρέπει να συνοδεύεται από την υποστήριξη της διαμόρφωσης μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας

Η πρόταση μας για το δημοκρατικό μεταρρυθμισμό έχει ως αναγκαία συνοδοιπορία την άσκηση μιας πολιτικής συμμαχιών που θα διαμορφώνει νέους συσχετισμούς δύναμης, ως αποτέλεσμα και των μαζικών αγώνων αλλά και των καθημερινών αντιθέσεων των πολιτών ακόμη και σε επιμέρους πλευρές του κυρίαρχου μοντέλου ανάπτυξης.

Χρειάζεται χωρίς προσκολλήσεις σε παλαιές θεωρίες ταξικών ρόλων και ιστορικών αποστολών, να συμβάλουμε στην προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας των παλαιών και νέων λαϊκών στρωμάτων με τα μεσαία στρώματα της εργασίας και της επιχειρηματικότητας. Η συμμαχία αυτή δεν πρέπει να στηρίζεται στην πρόσθεση των επιμέρους διεκδικήσεων αλλά να συγκροτεί μια αλληλέγγυα και αξιόπιστη εκπροσώπηση του συνολικού συμφέροντος των εργαζόμενων παραγωγών και του αιτήματος της κοινωνικής προόδου.

Σε πολιτικό επίπεδο η προσέγγιση που κάνουμε στο θέμα των συμμαχιών δεν πρέπει να είναι στατική και αγκυλωμένη στην υπάρχουσα κατάσταση και φυσιογνωμία των κομμάτων. Χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες για συνεργασία με το σημερινό ΠΑΣΟΚ, πρέπει να είμαστε πεπεισμένοι ότι η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών θα φέρει μαζί της πολλαπλές αλλαγές στις παραδοσιακές πολιτικές εκφράσεις. Γι΄ αυτό πρέπει να εκπέμπουμε μια πρόταση που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των πολιτών και τους προβληματισμούς τους για τη διαχείριση της ζωής τους και θα επιδιώκει να συγκεντρώσει σε ένα κοινό πολύμορφο ρεύμα ιδεών ανθρώπους που αμφισβητούν με ιδιαίτερο κάθε φορά τρόπο τις πολιτικές του δικομματισμού και αναζητούν νέους δρόμους πολιτικής έκφρασης.

Είναι απαραίτητο να πείθουμε ότι παραμένει ως βασική επαγγελία της ανανεωτικής αριστεράς ο σχηματισμός της πιο πλατιάς συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, καθιστώντας ταυτόχρονα σαφές ότι αυτή εμποδίζεται κυρίως από την πολιτική που προτείνει το ΠΑΣΟΚ η οποία δεν ξεφεύγει από τα όρια του νεοφιλευθερισμού και προσλαμβάνει χαρακτηριστικά μιας ανέξοδης αντιδεξιάς ρητορικής.

Η έμπρακτη απόδειξη αυτής της προαίρεσης είναι αναγκαία συνθήκη για την κινητοποίηση δυνάμεων και τη δημιουργία ευρύτερων συσπειρώσεων με κατεύθυνση την ουσιαστική και με κοινωνικό προσανατολισμό αλλαγή των πραγμάτων στην χώρα.

Πρωταγωνιστώντας για να μπει φραγμός στην πορεία συντηρητικοποίησης της κοινωνίας και στην οικοδόμηση με σύγχρονους όρους του μετώπου δημοκρατικής εμβάθυνσης με πάλη εναντίον της πιο αντιδραστικής εκτροπής της συντηρητικής παράταξης, τον παγκόσμιο νεοφιλευθερισμό, πετυχαίνουμε την τοποθέτηση των θεμάτων επί τον τύπο των ήλων και πιέζουμε το ΠΑΣΟΚ ή τουλάχιστον αντιμετωπίζουμε καλύτερα την πίεση που ασκεί σε μας ο διπολισμός.

Αποδεικνύουμε έμπρακτα ότι δεν είμαστε ούτε κόμμα απλής διαμαρτυρίας ούτε πάσχοντες από κυβερνητική λαγνεία, αφού την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης τη βλέπουμε υπό το πρίσμα της προώθησης συγκεκριμένου πολιτικού προγράμματος και ως μέρος συνολικών κοινωνικοπολιτικών διεργασιών για την κοινωνική πρόοδο.

4. Η προώθηση του μετώπου δημοκρατικής εμβάθυνσης προϋποθέτει εσωκομματικές συνθέσεις και ευφυείς άμεσες πολιτικές συμμαχίες

Η διαρκής προσαρμογή και ανανέωση του ΣΥΝ δεν πρέπει να οδηγήσει στο μετασχηματισμό του με ενστερνισμό της στρατηγικής και της ιδεολογικής ταυτότητας που θέλουν για την αριστερά οι διάφορες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες παραμένουν στον κύκλο ιδεών της κομμουνιστικής παράδοσης.

Επειδή η Αριστερά για να υπάρξει στη νέα εποχή πρέπει να είναι και Αριστερή και πλουραλιστική, γι΄ αυτό ο ΣΥΝ πρέπει να μην περιπέσει σε καταστάσεις αποκλεισμού των διαφορετικών απόψεων και να επιχειρήσει ιδιαίτερα ενόψει των βουλευτικών εκλογών να πείσει ότι συγκροτεί ένα πλούσιο σε απόψεις αριστερό πολιτικό οργανισμό, που μπορεί να έχει εσωτερικές διαφορές αλλά κυρίως εμπεριέχει ένα κοινό τόπο ιδεών και πολιτικών προτάσεων σημαντικών για τη χώρα και το λαό.

Ο κίνδυνος της άνευρης και αντιφατικής εικόνας δεν προέρχεται από τις διαφορές αλλά από τον τρόπο διεξαγωγής της αντιπαράθεσης, την έλλειψη αλληλεγγύης των μερών του κόμματος και τη δυσφημιστική εικόνα των αλλεπάλληλων προσχωρήσεων στο ΠΑΣΟΚ. Στην πραγματικότητα λίγοι δυνητικοί ψηφοφόροι θα αναζητούσαν στο ΣΥΝ και τους συμμάχους του τη μονολιθική εικόνα και την εκπομπή μονοδιάστατων και απόλυτων θέσεων. Η λύση δεν είναι η επαναφορά της καθαρότητας και της μονολιθικότητας νέου τύπου των κινημάτων, σε ένα κόσμο που γίνεται όλο και περισσότερο σύνθετος και με πολλά επίπεδα ανάγνωσης.

Με δεδομένη την πεποίθηση μας ότι η διολίσθηση προς το ΠΑΣΟΚ δεν αφορά τους συμμετέχοντες σήμερα στο ΣΥΝ, είναι για μας προφανής η ανάγκη να υπάρξει μια πλουραλιστική έκφραση της ευρύτερης Αριστεράς, που θα επιτρέψει όχι μόνο την μειοψηφία του ΣΥΝ αλλά και πολλούς ανένταχτους πολίτες που τάσσονται ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό να συμμετέχουν και να υποστηρίξουν τέτοια εκλογικά - αγωνιστικά ψηφοδέλτια.

Σε αυτή την κατεύθυνση μια συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ - Οικολόγων και προσωπικοτήτων ή και κινήσεων του σοσιαλιστικού και σοσιαλδημοκρατικού χώρου που διαφοροποιούνται από το ΠΑΣΟΚ θα δρούσε καταλυτικά προς την εκλογική βάση και θα άνοιγε δυνατότητες για μια σημαντική αύξηση των δυνάμεων της Αριστεράς και της Οικολογίας.

Ιδιαίτερα με το κόμμα των Οικολόγων-Πρασίνων, το οποίο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος πιστεύουμε ότι πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί στην κατεύθυνση της προγραμματικής συνεννόησης και της εκλογικής σύμπραξης.

Το κόμμα αυτό στο πρόσφατο συνέδριό του διατύπωσε την πρόταση συνεργασίας όλων των προοδευτικών δυνάμεων. Είναι προφανές ότι η υλοποίησή αυτής της πρότασης δεν είναι εφικτή. Αξίζει λοιπόν να γίνει από εμάς μια σοβαρή προσπάθεια για τη συνεργασία των δύο χώρων.

Προτείνουμε να αναζητηθεί φόρμουλα συμφωνίας για μια εκλογική σύμπραξη που είναι λογικό να στηρίζεται σε κοινή εκλογική διακήρυξη, διακριτή αναφορά στον τίτλο του εκλογικού σχήματος των Οικολόγων – Πράσινων και μέτρα διασφάλισης της πλουραλιστικής εκπροσώπησης.

Θεωρούμε ότι παρά τις όποιες δυσκολίες που προκύπτουν από προγραμματικές διαφορές πρέπει να αναζητηθούν λύσεις για την επίτευξη μιας σοβαρής και αξιόπιστης συμπόρευσης διότι πιστεύουμε ότι θα έχει μεγάλες πολυσυλλεκτικές δυνατότητες και θα συμβάλλει στην οργανική σύνδεση της επίσημης πολιτικής με τους αντιστεκόμενους κοινωνικά και περιβαλλοντικά ευαίσθητους πολίτες.

Τα μέλη της απερχόμενης Πολιτικής Επιτροπής

Παπαθανασίου Σάκης

Παντζαλης Νίκος

Παυλούδη Μυρτώ

Φωτίου Νίκος

Γουργούρη Φανή

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι