Στάχτη και πούλβερη

Ιουλία Σκουνάκη, Αυγή της Κυριακής, 01/07/2007

Τι ακατάσχετη μπουρδολογία, τι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, στρουθοκαμηλισμός, μωρία, έλλειψη τσίπας. Τι ακούν τα αυτάκια μας κάθε μέρα στην τηλεόραση από όλους αυτούς τους εκλεκτούς καλεσμένους. Κάηκε όλη η Ελλάδα, αλλά ο προεκλογικός αγώνας δεν επιτρέπει να λέγονται λόγια σοβαρά, σταράτα, αλήθειες βρε παιδί μου. Εν κατακλείδι, για το πελεκούδι που κάηκε για τριακοσιοστή φορά φταίει: η κακή μας τύχη, ο κακός καιρός, ο καύσωνας, η ανομβρία, η αυτανάφλεξη, μια νεοσύστατη τρομοκρατική οργάνωση εμπρηστών, οι ανεξέλεγκτες χωματερές, η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, ο Καραμανλής προσωπικά, ο Φόρεστ Γκαμπ λίγο λιγότερο, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι κτηνοτρόφοι, οι οικοπεδοφάγοι, οι Τούρκοι που μας επιβουλεύονται (βεβαίως, βεβαίως), τα Σινούκ που δεν είναι νυχτόβια, οι πυροσβέστες που δεν μπορούν να είναι σε εκατό σημεία ταυτόχρονα κ.ο.κ. Διαλέξτε και πάρτε. Δεν τίθεται ζήτημα ιεράρχησης, πείτε πρώτο αυτό που σας βολεύει.

Αυτή τη στιγμή το Μεγαλόβρυσο Αγιάς, το χωριό μου στον Κίσαβο, έχει ντυθεί στα μαύρα. Γύρω του ένα απέραντο νεκροταφείο. Όποιος έχει πατήσει σε καμένη γη, του είναι οικείο αυτό το αίσθημα θανατίλας. Και ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ένας σ αυτήν τη χώρα που να μην έχει βρεθεί αντιμέτωπος με τέτοια ή παρόμοια καταστροφή. Μπορεί, λοιπόν, να έχουμε τον μεγαλύτερο στόλο εναέριων μέσων κατάσβεσης στην Ευρώπη, αλλά είναι προφανές ότι στην περίπτωσή μας δεν είναι αρκετός. Το ίδιο ισχύει και για τις επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις. Και όποιος δεν καταλαβαίνει, είτε δεν θέλει να καταλάβει είτε δεν έχει κουκούτσι μυαλό. Και φαίνεται ότι είναι πολλοί αυτοί, εδώ και πολλά πολλά χρόνια.

Κάποιοι θα θυμούνται ότι πριν από λίγα χρόνια φωνάζανε οι δασολόγοι -φωνή βοώντος εν τη ερήμω- ότι σημασία δεν έχει μόνο να είμαστε σε θέση να σβήνουμε τις φωτιές, σημασία έχει να προλαμβάνουμε την εκδήλωσή και την εξάπλωσή τους. Ήταν τότε που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να τους περιθωριοποιήσει όσον αφορά το ζήτημα της πυρόσβεσης των δασών. Ερωτώ, λοιπόν: αυξήθηκαν έκτοτε τα κονδύλια για την πρόληψη; Γίνεται καλύτερος καθαρισμός των δασών; Αντιπυρικές ζώνες; Καραούλια για να εντοπίζονται ή φωτιές εγκαίρως; Ιδέα μου είναι ή ο εθελοντισμός για την προστασία των δασών έχει ατονήσει; Όλα αυτά δεν είναι δουλειά της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, όλα αυτά προϋποθέτουν την εκπόνηση ειδικού σχεδίου από ειδικούς επιστήμονες. Έκαναν τίποτα οι μωρές παρθένες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για όλα αυτά; Θα κάνει τίποτα η τωρινή κυβέρνηση ή θα συνεχίσουν όλοι να μας πιπιλίζουν τα αυτιά με τα "ακραία καιρικά φαινόμενα"

Και βέβαια με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις. Όπως οι πολιτικοί ιθύνοντες, έτσι και οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν γραμμένη στα παλιά τους τα παπούτσια την προστασία του περιβάλλοντος. Αρκεί να μην πιάσουν φωτιά τα δικά τους μπατζάκια. Τότε βγαίνουν από τα ρούχα τους, μετρούν έως το εκατό και ύστερα τα ξαναβάζουν. Και όλοι, με μια ψυχή, τραγουδούν το ρεφρέν: "Αθάνατο αυθαίρετο ποτέ δεν σε ξεχνώ! Εσένα και την αντιπαροχή πάντα θα σας τιμώ". Χειροκρότημα.

Για να μην τα πολυλογούμε: Θες να εκλείψουν οι εμπρηστές δασών; Φτιάξε επιτέλους το περίφημο δασικό κτηματολόγιο και πρόβλεψε αυστηρότατες ποινές για τους καταπατητές. Θες να έχεις δάση; Εκπόνησε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης για τις πυρκαγιές, άνοιξε τον κουμπαρά, κάνε προσλήψεις, αγόρασε κάνα ελικόπτερο παραπάνω και βρες πολλούς εθελοντές. Πού θα βρεις εθελοντές, δηλαδή πολίτες με οικολογική συνείδηση; Βγάλε το μάθημα της διοίκησης επιχειρήσεων από τα σχολεία και βάλε την περιβαλλοντική αγωγή. Θες;

Αμ, δεν θες! Γιατί, ως γνωστόν, τα δέντρα δεν ψηφίζουν!

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι