Ανανέωση τώρα!

Δεν μπορούμε άλλο να καταναλώνουμε μέλλον

Γιάννης Μπούρης, 13/10/2010

Σε κρίσιμες ιστορικές καμπές, όταν οι κοινωνικές κατακτήσεις δοκιμάζονται, όταν οι πολιτικές σταθερές κλονίζονται και δημιουργείται κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους πολιτικούς θεσμούς, τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως πριν, τα πάντα πρέπει να αναδιαταχθούν, πρέπει να αναζητηθούν νέες κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες.

Στη δίνη της μεγαλύτερης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που βιώνουμε μετά τη μεταπολίτευση, ο λαός αγανακτισμένος, με ανάμικτα συναισθήματα οργής και ενός είδους συνενοχής, επιζητεί τρόπους να εκφράσει την αντίθεσή του προς εκείνους που θεωρεί ότι ευθύνονται διαχρονικά, προς πολιτικές και πολιτικό προσωπικό κάθε βαθμίδας.

Ζούμε σε εποχή μεγάλων αλλαγών, σε ένα πολιτικό κενό και σε μια κοινωνική κινούμενη άμμο, που πρέπει γρήγορα να σταθεροποιηθεί, να βρεθεί γρήγορα βηματισμός και προσανατολισμός για να ανορθωθούμε ως χώρα και να ορθοποδήσουμε ως λαός.

Σήμερα, που οι πολλοί ανακαλύπτουν ότι όλες μας οι αλήθειες ήταν ψέματα, δεν αρκούν οι γενικές και συνθηματολογικού χαρακτήρα ιδέες, οι καιροί απαιτούν χάραξη πολιτικής του συγκεκριμένου, με βάση πάντα στρατηγικό σχέδιο, που να δίνει αποτελέσματα άμεσα και μακροπρόθεσμα, να απαντά στις αγωνίες όλων των κοινωνικών κατηγοριών, ιδιαίτερα των κοινωνικά αδύναμων και αυτών που αδικούνται μόνιμα και πληρώνουν τα σπασμένα.

Δεν μπορούμε άλλο να καταναλώνουμε μέλλον, χρειάζεται να αναμετρηθούμε με το πρόσφατο παρελθόν μας, στην ουσία να το ανακτήσουμε με νέο τρόπο, για να δημιουργήσουμε ένα, όχι εικονικό αλλά, στέρεο και πραγματικό παρόν και να βαδίσουμε μπροστά.

Όλα πρέπει να αλλάξουν. Όλα πρέπει να αμφισβητηθούν. Οι κομματικοί μηχανισμοί και η λειτουργία τους, το πολιτικό προσωπικό κάθε βαθμίδας, οι νοοτροπίες και οι συμπεριφορές μας, οι απόψεις και οι στάσεις μας απέναντι στα σοβαρά ζητήματα.

Όλα είναι δυνατόν να αλλάξουν, θεσμοί, πολιτικές, πολιτικοί, ακόμα και οι πολίτες. Οι πολίτες έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να πουν ηχηρό όχι στο παρελθόν και τους ανθρώπους του, έχουν τη δύναμη να πουν ναι στο μέλλον. Ας ξεμπερδεύουμε με το βόλεμα, τους ημέτερους, τις «εξυπηρετήσεις», ας δούμε κατάματα τις ανάγκες του δύσκολου παρόντος, ας προβλέψουμε, ας σχεδιάσουμε και ας προετοιμαστούμε για τις απαιτήσεις ενός ακόμα πιο σύνθετου μέλλοντος.

Η επιλογή είναι των πολιτών, η ευθύνη τους ανήκει. Οι τομές και οι διαφορές δεν υπάρχουν μόνο κάθετα, ανάμεσα σε διαφορετικές παρατάξεις, οι τομές και οι διαφορές υπάρχουν και οριζόντια, μέσα σε κάθε παράταξη, ανάμεσα στις νοοτροπίες του χτες και του αύριο, ανάμεσα στους πολιτικούς του χτες και του αύριο.

Είναι στο χέρι των πολιτών να τελειώνουν με τη νοοτροπία που θέλει τους πολιτικούς της κουμπαριάς, των κομματικών σωλήνων και των μηχανισμών, όταν οι καιροί απαιτούν δουλειά, δουλειά, δουλειά, να γυρίζουν με το τεφτέρι ανά χείρας από κηδεία σε γάμο κι από βαφτίσια σε μνημόσυνο, από εκδήλωση σε πανηγύρι κι από νηπιαγωγείο σε ΚΑΠΗ, και να ξαναζητούν μέσα από καταλόγους εξυπηρετηθέντων την ψήφο των πολιτών, για να προσθέσουν ρουσφέτι στο ρουσφέτι, σπατάλη στη σπατάλη, να διαχειριστούν πόρους χωρίς αποτέλεσμα, με το μυαλό στις επόμενες εκλογές, όχι στις επόμενες γενιές. Και απορεί κανείς: πότε βρίσκουν χρόνο να ενημερωθούν, να μελετήσουν, να προβλέψουν, να προγραμματίσουν, να σχεδιάσουν, να σκεφτούν;

Οι πολιτικοί του σήμερα και του αύριο είναι οι πολίτες της μεθόδου, του σχεδίου, του μετρήσιμου αποτελέσματος, που αναδεικνύονται μέσα στην κοινωνία με τη δουλειά και την προσφορά τους, με τη νοοτροπία και τη στάση ζωής τους, που αντιλαμβάνονται τη συμμετοχή στα κοινά ως ανάλογη της έντιμης παραγωγικής τους εργασίας, στον αντίποδα εκείνων που δεν έχουν προσφέρει παρά ένα στρογγυλό μηδενικό στην παραγωγική διαδικασία του τόπου και της χώρας.

Η δήθεν εμπειρία και η επί πολλά χρόνια ενασχόληση με τα κοινά, όταν λείπει η ώσμωση ανάμεσα στην άσκηση εξουσίας και τη συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία, βλάπτουν το ίδιο σοβαρά τον τόπο μας με την απειρία και την έλλειψη μεθοδικότητας, την έλλειψη εργατικότητας, την έλλειψη σχεδίου και διάθεσης για προσφορά.

Σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχουν συνεπείς και αξιόλογοι με συνετή παρουσία και προσφορά; Φυσικά και υπάρχουν ως μειοψηφία.

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι που δεν έδωσαν και δεν δίνουν γη και ύδωρ στα πολιτικά και κομματικά γραφεία, υπάρχουν νέες γενιές, υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις που, απωθημένες στη γωνία από τους ισόβιους της πολιτικής, αδιαφορούν για την πολιτική μας και τα κοινά μας και κάποιοι θεωρούν ότι αδιαφορούν γενικώς για τα κοινά, τον τόπο και το μέλλον του.

Είναι εκείνοι που χρειάζεται η κοινωνία, που χρειάζεται η χώρα.

Αυτές οι γενιές και αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις περιμένουν την ώρα τους, περιμένουν την ώρα του μεγάλου κενού για να εισβάλουν ορμητικά στο προσκήνιο, να σαρώσουν τα πάντα και να στείλουν όλους τους συνένοχους για την κατάντια μας εκεί που πραγματικά άξιζε να είναι από καιρό: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και μάλιστα στα αζήτητα.

Η επιλογή είναι των πολιτών, η ευθύνη τους ανήκει!

Γιάννης Μπούρης, Πύργος Ηλείας

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι