Η Εισήγηση του Φώτη Κουβέλη κατά την παρουσίαση των προτάσεων της ΔΗΜΑΡ για την έξοδο από την κρίση. 14/06/11

14/06/2011

1. Ύστερα από ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα χρόνο υπογραφής της δανειακής σύμβασης με την ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, μετά τον καταιγισμό μέτρων για εφαρμογή του Μνημονίου και των επικαιροποιήσεών του, η χώρα μας αντιμετωπίζει έκρηξη ύφεσης, πληθωρισμού, συρρίκνωσης και τεχνολογικής οπισθοδρόμησης της παραγωγικής βάσης και έχει εμπλακεί σε ένα φαύλο κύκλο αλληλοδιάδοχων μέτρων, χωρίς να διαφαίνεται ο δρόμος εξόδου από την κρίση και προ πάντων με μια κοινωνία όρθια. Η ανεργία παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις, η ακρίβεια γιγαντώνεται, τα συστήματα διαπλοκής, γραφειοκρατίας και διαφθοράς παραμένουν κυρίαρχα, δομές και θεσμοί καταρρέουν, εργασιακά δικαιώματα σαρώνονται, επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστότητα, το κράτος έχει κηρύξει ιδιότυπη στάση πληρωμών, ο ελληνικός λαός βρίσκεται σε απόγνωση.

Με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, διέξοδος από την πολύπλευρη κρίση όχι μόνον δεν διαφαίνεται, αλλά η χώρα είναι σήμερα αντιμέτωπη με τον άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης.

Θέλω να καταστήσω σαφές ότι για την Αριστερά της Ευθύνης, το Δημόσιο Έλλειμμα, το Χρέος, η δυνατότητα Δανεισμού και οι όροι του Δανεισμού δεν είναι προβλήματα που αφορούν το δήθεν απρόσωπο Κράτος, αλλά είναι προβλήματα που αφορούν πρωτίστως τους εργαζομένους, τους δεινώς δοκιμαζόμενους ανέργους, τους νέους που χάνουν από τα μάτια τους την ελπίδα.

Δεν μας εκφράζει η πολιτική όσο χειρότερα τόσο καλύτερα.

Δεν επενδύουμε πολιτικά στην καταστροφή της χώρας, αλλά αντιθέτως υπερασπιζόμαστε την ανόρθωση της κοινωνίας.

2. Τον Δεκέμβρη που μας πέρασε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ με την αγωνία της για την πορεία του τόπου, κατέθεσε δημόσια 28 προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση.

Σήμερα, μετά και τις δραματικές εξελίξεις και τα αδιέξοδα που έχουν επισωρευτεί, μετά και την κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015(ΜΠΔΣ) επανερχόμαστε επιμένοντας.

Ευθύς αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του ΜΠΔΣ δηλώσαμε ότι με το πλαίσιο αυτό σφραγίζεται το αδιέξοδο της κυβερνητικής πολιτικής, με άμεσες και προφανείς συνέπειες την απουσία προοπτικής για διέξοδο από την κρίση.

Η εφαρμογή του θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και θα επιτείνει την ύφεση. Οι οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και η φοροεπιδρομή σε βάρος των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων και των πολιτών με φορολογική συνέπεια, θα πλήξουν ακόμα περισσότερο την κοινωνία.

Η χώρα και η κοινωνία χρειάζονται αλλαγή πολιτικής. Καμία αλλαγή προσώπων δεν θα έχει αποτελέσματα, αν δεν συνοδεύεται με αλλαγή του περιεχομένου της πολιτικής. Εκείνο που προέχει είναι η προάσπιση της κοινωνικής συνοχής και η εκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας.

3. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιμένει ότι υπάρχουν πολιτικές που ανοίγουν το δρόμο για δημοκρατική και συντεταγμένη διέξοδο από τη σημερινή κρίση. Με επιλογές και πραγμάτωση όλων εκείνων των ώριμων μεταρρυθμίσεων που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αναβάλλουμε άλλο. Ελαχιστοποιώντας τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Κατανέμοντας δίκαια τα βάρη. Προετοιμάζοντας μια Ελλάδα δημιουργίας και προόδου, με ισονομία και κοινωνική συνοχή.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, αντί των κυβερνητικών ασκήσεων επί χάρτου του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Εξυγίανσης 2012-2015, υπογραμμίζει προς κάθε κατεύθυνση την εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη να συμφωνηθούν και να εφαρμοστούν αλλαγές στην ακολουθούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική που θα στοχεύουν:

-στην αντιστροφή της ύφεσης, μέσα από την υλοποίηση μιας αναπτυξιακής πορείας, που θα τονώνει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, θα δημιουργεί απασχόληση, θα αυξάνει τα εισοδήματα, θα διασφαλίζει την αειφορία των πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής

- στη δίκαιη κατανομή των βαρών της κρίσης

-στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης

και θα εγγυώνται στα χειμαζόμενα στρώματα μελλοντική ανταπόδοση.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επικεντρώνει τις προτάσεις της για διέξοδο από την κρίση σε πέντε πεδία:

-Δημοσιονομική εξυγίανση και αναδιάρθρωση του χρέους

-Σύγχρονο, μικρότερο και αποδοτικότερο κράτος

-Στρατηγικές επιλογές οικονομικής πολιτικής

-Δικαιότερο και αποτελεσματικότερο κοινωνικό κράτος

-Ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών

4. Η έξοδος από την κρίση περνάει μέσα από την δημοσιονομική εξυγίανση, την αποφυγή της χρεοκοπίας του δημοσίου και της κατάρρευσης της οικονομίας. Διακανονισμοί και θετικότερες λύσεις για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους μπορούν να προκύψουν όταν η χώρα με τις ακολουθούμενες πολιτικές της αποδεικνύει ότι μπορεί να θέσει τα ελλείμματα υπό έλεγχο.

Η μεταρρύθμιση του πλαισίου άσκησης των δραστηριοτήτων του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας είναι σήμερα πιο επείγουσα παρά ποτέ. Αφενός για τη δημοσιονομική εξυγίανση κατά την περίοδο της κρίσης, με τους λιγότερους δυνατούς κραδασμούς για την κοινωνία και τη διατήρηση των ωφελημάτων μετά την κρίση. Αφετέρου για την απελευθέρωση των κοινωνικών δυνάμεων που ασφυκτιούν κάτω από το βάρος του πελατειακού κράτους

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει εγκαίρως υποστηρίξει ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους απαιτείται ταυτοχρόνως και πανευρωπαϊκού χαρακτήρα λύση.

Η έκδοση ευρωομόλογου αποτελεί πρωταρχική διεκδίκηση. Στο ελληνικό πρόβλημα, και όχι μόνο, αποτελεσματική συνεισφορά θα είχε η δημιουργία ενός μηχανισμού κοινής διαχείρισης του χρέους με τη μεταφορά μέρους του ελληνικού χρέους και άλλων περιφερειακών χωρών(το 60% ) στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι θέσεις αυτές θα έπρεπε να αποτελούν κεντρικές διεκδικήσεις από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει υποστηρίξει σταθερά τη θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, μείωση του επιτοκίου και περίοδο χάριτος.

Μόνο έτσι η χώρα μπορεί να κερδίσει τον αναγκαίο χρόνο για τη δημοκρατική ανατροπή του καθεστώτος της διαφθοράς και της διαπλοκής και να αποδώσουν τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης χωρίς την ισοπέδωση της κοινωνίας και την επιβολή εργασιακού μεσαίωνα.

Τις τελευταίες ημέρες στους ηγετικούς ευρωπαϊκούς κύκλους συζητείται η έγκριση πρόσθετου πακέτου για χρηματοδότηση ύψους 60-70δις Ευρώ των υποχρεώσεων της χώρας ως το 2014, που θα συνοδεύεται παράλληλα και με την απαίτηση της ΕΕ από πιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες να ανταλλάσσουν ελληνικά ομόλογα, που λήγουν την περίοδο αυτή, με νέα(παραλλαγή της συμφωνίας της Βιέννης). Το σχέδιο αυτό, στο βαθμό που υιοθετηθεί από το Συμβούλιο στις 23 τρέχοντος, ξεπεράσει τις δυσκολίες του «πιστωτικού γεγονότος» από την εμπλοκή των ιδιωτών, και εφόσον δεν συνοδευτεί με υποχρεώσεις και όρους προς τη χώρα μας απολύτως δυσβάστακτους, θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να αποτελέσει τον πρώτο μηχανισμό επί πλέον ευρωπαϊκής βοήθειας για την διασφάλιση του απαραίτητου χρόνου και πόρων για τη δημοσιονομική εξυγίανση.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θεωρεί ότι η χώρα μας, στη συγκυρία αυτή, θα μπορούσε να προσέλθει στα όργανα της ΕΕ και µε ένα διαφορετικό αίτηµα - πρόταση: µε ένα πενταετές, συνολικό και συγκεκριμένο αναπτυξιακό πρόγραµµα επενδυτικών δραστηριοτήτων, ενδεικτικώς της τάξης των 20 δισ. Ευρώ, και να ζητήσει τη χρηματοδότησή του από τους µμηχανισμούς της ΕΕ. Η ΕΕ θα µμπορούσε να οργανώσει την επενδυτική πρωτοβουλία για την αναπτυξιακή ώθηση της οικονομίας µε τη σύμπραξη του προϋπολογισμού (∆ημόσια Ταµεία/ΕΣΠΑ), της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) και ad hoc µηχανισµών (επενδυτικά οµόλογα κ.λπ.).

Όλο και περισσότερες φωνές στο ευρωπαϊκό χώρο ότι τα συνεχή δάνεια που αφορούν και μόνο την αντιμετώπιση αποπληρωμής χρεών δεν έχουν σταθερή και μακροπρόθεσμη απόδοση. Γιαυτό και κεφάλαια που θα απευθύνονται σε επενδυτικά σχέδια θα έπρεπε να διασφαλιστούν και με πρόσθετες διαδικασίες χρηματοδότησης.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα µπορούσε να έχει απείρως καλύτερα αποτελέσµατα για τη χώρα και την ΕΕ. Αξίζει να δοκιμασθεί.

5. Η κυβέρνηση απέτυχε οικτρά και στην αύξηση των εσόδων και στην περιστολή των δαπανών.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στα δύο κρίσιμα αυτά πεδία προτείνει μια σειρά από άμεσα μέτρα που μπορούν να αποφασιστούν και να εφαρμοστούν:

Μέτρα περιορισμού δημοσίων δαπανών

- Πλαφόν σε μισθούς όλων των εργαζομένων και λειτουργών του δημόσιου τομέα και όλων των εισηγμένων Δημόσιων Επιχειρήσεων. Ανώτατος μισθός το τετραπλάσιο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

- Πλαφόν σε συντάξεις. Ανώτατη επιτρεπόμενη σύνταξη ίση με το διπλάσιο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

- Αναστολή κάθε παραγγελίας νέων οπλικών συστημάτων μέχρις ότου μπει η χώρα σε τροχιά οικονομικής ανάπτυξης και αρχίσει να δημιουργεί ικανοποιητικά πρωτογενή πλεονάσματα. Έγκριση μόνο των απαραίτητων δαπανών για την αύξηση της διαθεσιμότητας των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων

- Αναμόρφωση όλου του συστήματος προμηθειών στις ένοπλες δυνάμεις για τον αποκλεισμό μεσαζόντων και τον περιορισμό κάθε σπατάλης.

- Επιλογή δημόσιων έργων με κριτήριο την αναπτυξιακή τους στόχευση, τις εξωτερικές οικονομίες και τη μόχλευση.

-Ενοποίηση επικαλυπτόμενων υπηρεσιών, κατάργηση οργανισμών και επιτροπών που δεν προσφέρουν έργο, αλλά συγκροτήθηκαν απλώς για την εξυπηρέτηση της κομματικής πελατείας των δύο κομμάτων εξουσίας.

- Απαλλαγή από όσες επιχειρήσεις του δημοσίου δεν συντρέχει λόγος να ευρίσκονται υπό τον έλεγχό του, μετά από κατά περίπτωση αντιμετώπιση και με διαφανείς διαδικασίες.

Μέτρα αύξησης των δημοσίων εσόδων

- Διεύρυνση φορολογικής βάσης.

Περισσότεροι φόροι απ΄ όλους για λιγότερους φόρους από τον καθένα.

Δραστικός περιορισμός φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, φοροκλοπής και εισφοροδιαφυγής με δρακόντεια μέτρα. Εδώ είναι ο κρισιμότερος τομέας. Εδώ έχουν κριθεί ως ανεπαρκέστατες όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Όμως οι αδυναμίες της σημερινής κυβέρνησης, στη σημερινή δραματική συγκυρία είναι κραυγαλέες και άκρως επικίνδυνος για την κοινωνική συνοχή.

Με την έννοια αυτή η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ απορρίπτει ως άδικα και επικίνδυνα τα μέτρα φοροεπιδρομής που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με εξαίρεση την αύξηση των τεκμηρίων επιτηδεύματος και διαβίωσης.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιμένει στη διατήρηση του αφορολόγητου στα σημερινά επίπεδα για όλα τα φυσικά πρόσωπα. Τιμαριθμική αναπροσαρμογή φορολογικών κλιμακίων.

Αύξηση συμμετοχής άμεσων φόρων στα δημόσια έσοδα, μείωση των έμμεσων φόρων στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, ουσιαστική φορολόγηση πλούτου.

Αναδιάρθρωση ΦΠΑ: Μείωση των συντελεστών 23, 13 και 6,5% αντίστοιχα σε 20, 10 και 5%. Ένταξη στην κατηγορία του 5% των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Θέσπιση συντελεστή 40% για είδη πολυτελείας.

- Εντοπισμός και φορολόγηση καταθέσεων Ελλήνων πολιτών σε τράπεζες στην αλλοδαπή. Έλεγχος καταθέσεων που η προέλευσή τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

- Θέσπιση νόμου που θα υποχρεώνει όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και τους ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας να δηλώνουν τη συμμετοχή τους σε εξωχώριες (offshore) εταιρείες και επιβολή αντίστοιχου φόρου.

-Φορολόγηση της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας και κατάργηση της φοροαπαλλαγής των εμπορικών συναλλαγών.

-Αυστηρός έλεγχος του ροής πετρελαίου από τα διυλιστήρια ως τους βιομηχανικούς και ατομικούς χρήστες, ώστε να περιοριστεί δραστικά το λαθρεμπόριο καυσίμων.

- Δραστικός περιορισμός του παραεμπορίου.

- Αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας. Η καταγραφή και η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας με διαφάνεια, ταχύτητα και ρήτρα περιβαλλοντικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης και της εκποίησης αστικών ακινήτων, αποτελεί μια επιλογή ορθολογισμού, αλλά και δικαιοσύνης, ιδίως στις σημερινές δραματικές συνθήκες.

6. Ένα δημοκρατικό κράτος, αποκεντρωμένο, με μια ισχυρή αυτοδιοίκηση και των δύο βαθμών, με πόρους και αρμοδιότητες, στην υπηρεσία του πολίτη και της κοινωνίας αποτελεί την κεντρική επιλογή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Δημόσια Διοίκηση

-Δραστικός περιορισμός της κρατικής γραφειοκρατίας που αυτονομείται από την κοινωνία και την καταδυναστεύει.

- Εξάλειψη της διαφθοράς και διαπλοκής.

-Δραστικός περιορισμός της σπατάλης, με κατάργηση-συγχώνευση οργανισμών που δεν προσφέρουν έργο.

-Οργανωτικός και τεχνολογικός εκσυγχρονισμός. Πλήρης μηχανοργάνωση και γενικευμένη εφαρμογή του διπλογραφικού συστήματος.

-Ορθολογική κατανομή προσωπικού μέσα από τη διαδικασία των μετατάξεων.

-Σταδιακή μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων, μέσα από το πάγωμα των προσλήψεων μέχρι το 2015, με αυστηρή εξαίρεση τομέων, όπως παραϊατρικό προσωπικό, εκπαιδευτικοί, σώματα ασφαλείας, τομείς πολιτισμού και προστασίας περιβάλλοντος, μετά από σύμφωνη γνώμη της Βουλής.

Δημόσιες Επιχειρήσεις

-Κυβερνητικό σχέδιο αναδιάρθρωσης και προοπτικής για κάθε ΔΕΚΟ χωριστά, στο οποίο θα μπορούσε να εντάσσεται και η αντιμετώπιση των όποιων ακροτήτων, και των μισθολογικών. Ακόμη και για τη σκοπιμότητα ύπαρξης μερικών από αυτές.

- Σε κάθε περίπτωση οι φυσικοί πόροι αποτελούν δημόσια περιουσία και οι κεντρικές υποδομές πρέπει να είναι υπό δημόσιο έλεγχο.

-Όσες επιχειρήσεις παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο πρέπει να εξυγιανθούν και να εκσυγχρονιστούν (κατάργηση συντεχνιακών προνομίων, έλεγχος προμηθειών, αποκατάσταση αξιοκρατίας και διαφάνειας). Ισχυρή ελέγχουσα δημόσια αρχή και συμβάσεις πολυετούς εκμετάλλευσης από ιδιώτες επενδυτές μπορούν να εξετάζονται κατά περίπτωση(λιμάνια, αεροδρόμια) και να οδηγούν στη βέλτιστη αξιοποίηση.

-Δημόσιες επιχειρήσεις, που δεν είναι μείζονος κοινωνικής σημασίας και δημόσιας ωφέλειας και δεν χρησιμεύουν ως σημαντικός αναπτυξιακός μοχλός δεν υπάρχει λόγος να παραμένουν στην ιδιοκτησία του δημοσίου.

7. Για να τεθούν οι βάσεις για ουσιαστικές μεταβολές χρειάζονται οπωσδήποτε ξεκάθαρες επιλογές οικονομικής πολιτικής στρατηγικού χαρακτήρα όπως:

-Άρση των κυριότερων παραγόντων που αποτρέπουν την πραγματοποίηση επενδύσεων (γραφειοκρατία, διαφθορά, απουσία σταθερού θεσμικού και φορολογικού πλαισίου και, σε ορισμένους τομείς, έλλειψη υψηλής ειδίκευσης προσωπικού). Θέσπιση κινήτρων για παραγωγικές επενδύσεις σε τομείς τεχνολογικής αιχμής, καινοτομίας και ποιότητας. Στήριξη επιχειρήσεων με αναπτυξιακό και εξωστρεφή, εξαγωγικό προσανατολισμό

-Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας. Έμφαση στη δικτύωση, στις εφαρμογές της πληροφορικής, στις καλές πρακτικές, στα νέα προϊόντα, στις νέες μεθόδους και τεχνικές παραγωγής και διανομής

-Προώθηση και ενίσχυση των συλλογικών μορφών παραγωγής, ιδιαίτερα από τους νέους, ώστε να αξιοποιηθεί η γνώση, το ταλέντο και η δημιουργικότητα χιλιάδων ανέργων νέων.

-Απόλυτη προτεραιότητα στην αλλαγή του ενεργειακού προτύπου με την ορθολογική χρήση και εξοικονόμηση ενέργειας, την προώθηση των ΑΠΕ και την συντονισμένη βιομηχανική εκμετάλλευση και ανάπτυξη των συστημάτων παραγωγής τους

-Σχέδιο Διαχείρισης Κρίσης του Τουρισμού, που να επαναθέτει τη χώρα και πάλι στην καρδιά των αγορών. Αποφασιστική στροφή και προώθηση όλων των εναλλακτικών μορφών τουρισμού και κυρίως του οικοτουρισμού.

-Δημιουργία των όποιων υποστηρικτικών υποδομών και θεσμών για τη στήριξη και ενίσχυση της ναυτιλίας με στροφή στα ελληνικά πληρώματα. Πρωτοβουλία και κίνητρα για την προσέλκυση ελλήνων εφοπλιστών για ναυπήγηση πλοίων τους στη χώρα μας

-Διαμόρφωση ενός ισχυρού πυλώνα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό τον έλεγχο του δημοσίου, που θα περιλαμβάνει την Εθνική, όπου το δημόσιο επανακτά το κρίσιμο πακέτο μετοχών για τον ουσιαστικό έλεγχό της, και τις λοιπές τράπεζες δημόσιου συμφέροντος ΑΤΕ, ΤΤ, και Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων

8. Όταν η ανεργία καλπάζει, όταν τα εισοδήματα των μισθωτών και συνταξιούχων υφίστανται τις δραματικές συμπιέσεις, όταν πάνω από το 25% των πολιτών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, τότε προαπαιτούμενο και πρωταρχική μέριμνα των όποιων πολιτικών και κυβερνητικών επιλογών είναι να διασφαλίζεται το αναγκαίο δίχτυ προστασίας.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιμένει και θεωρεί πρώτιστη την επιλογή αυτή.

Ζητά επαναπροσανατολισμό του συστήματος κοινωνικής προστασίας για την ανακούφιση όσων πλήττονται από την κρίση.

Νέο κοινωνικό κράτος χωρίς ευνοημένους και αποκλεισμένους, χωρίς προνομιούχους και ξεχασμένους, χωρίς «ευγενή» και λαϊκά Ταμεία, με ίσα κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, ικανό να μειώνει τη φτώχεια και να αναδιανέμει πόρους εκεί που υπάρχει ανάγκη.

Ενιαίο σύστημα συντάξεων, χωρίς κρυφές επιδοτήσεις σε ευνοημένες κατηγορίες. Με κατάργηση των ταμείων υγείας και αναβάθμιση του ΕΣΥ, ώστε η τεράστια δαπάνη να μεταφράζεται σε καλύτερες υπηρεσίες προς τους ασθενείς.

Κανένα σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά ως δίχτυ προστασίας ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, χωρίς ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που να συνδυάζει την οικονομική ενίσχυση των ευπαθέστερων ομάδων του πληθυσμού με την κατάρτιση ατομικών σχεδίων δράσης με στόχο την επιστροφή στην απασχόληση και την κοινωνική επανένταξη των δικαιούχων.

9. Τέλος αλά όχι έσχατο, ζητάμε την ενίσχυση του κύρους των πολιτικών θεσμών με άμεσα μέτρα. Τα μέτρα αυτά εμπεριέχουν άμεσες επιδράσεις στην οικονομία.

-Εκδημοκρατισμός της λειτουργίας και πλήρη διαφάνεια, με έλεγχο από ανεξάρτητη αρχή στα οικονομικά των κομμάτων και την περαιτέρω μείωση της κρατικής οικονομικής επιχορήγησής τους.

-Αυστηρός περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας μόνο για πράξεις που ανήκουν στον πυρήνα της πολιτικής λειτουργίας του βουλευτή. Με την αυστηροποίηση του «πόθεν έσχες» των βουλευτών, των συγγενικών τους προσώπων, των υπαλλήλων τους, καθώς και των υπαλλήλων της Βουλής, με έμφαση στο «πόθεν». Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.

Αναδρομικός έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων όσων διετέλεσαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, διοικητές και διευθύνοντες σύμβουλοι οργανισμών του δημοσίου, μέλη επιτροπών ανάθεσης δημόσιων έργων και δημόσιων προμηθειών καθώς και των συζύγων και των συγγενών τους Α’ βαθμού από το 1981 μέχρι σήμερα.

-Αυστηρός έλεγχος όλων των μεταβιβάσεων ακινήτων που πραγματοποιήθηκαν, προς συζύγους και συγγενείς Α βαθμού, για να αποκαλυφθούν κινήσεις απόκρυψης παράνομου πλούτου. Δήμευση περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάστηκαν γιατί η προέλευσή τους δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί.

10. Θα ήθελα τέλος πριν κλείσω να κάνω ορισμένες γενικότερες επισημάνσεις

-Το πολιτικό σύστημα πρέπει να υπερβεί την αυτοαναφορικότητα

Το πολιτικό σύστημα φάνηκε κατώτερο των περιστάσεων. Ενδιαφέρθηκε περισσότερο για την επιβίωση του, την αποκόμιση μικροκομματικών ωφελειών, την προώθηση προσωπικών στρατηγικών επιβίωσης. Το ζητούμενο σήμερα είναι η πραγματική συμβολή των πολιτικών δυνάμεων στην έξοδο από την κρίση.

-Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αλλάξει

Δεν είναι διατηρήσιμη μια οικονομία στηριζόμενη στο δανεισμό, τις ενισχύσεις της ΕΕ και την πώληση του δημόσιου πλούτου για την κάλυψη τρεχουσών υποχρεώσεων πληρωμών. Δεν υπάρχει διέξοδος με τη διατήρηση αναποτελεσματικού δημόσιου τομέα, χειραγωγημένης αγοράς, δημοκρατικών ελλειμμάτων και νοοτροπίας υποτίμησης της παραγωγής και της εργασίας.

- Η Ελλάδα πρέπει να δώσει τη μάχη για να κρατηθεί στο ευρωπαϊκό πλαίσιο

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πρόγραμμα αποφυγής της χρεοκοπίας και εξόδου από την κρίση που να είναι ρεαλιστικό και βιώσιμο, οικονομικά και κοινωνικά, με στόχο την παραμονή μας εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και της ευρωζώνης, ακόμη και με το δεδομένο ότι δεν μας ικανοποιούν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές από την Ε.Ε και τις ηγεσίες των ισχυρών καρτών μελών.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ φέρνει νέες προσεγγίσεις με ένα λόγο πολιτικής ευθύνης και προγραμματικής αντιπολίτευσης. Δεν θα περιοριστεί σε μια καταψήφιση του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής αλλά θα πρωταγωνιστήσει στη διαρκή παραγωγή και προώθηση πολιτικών προτάσεων που θα ανοίξουν μια νέα ατζέντα προοδευτικών αλλαγών στη χώρα, θα προκαλέσουν ρήξεις με το «συστημικό μονόδρομο» αλλά και με τις καθαγιασμένες διάχυτες νοοτροπίες χαμηλής απόδοσης, μειωμένης κοινωνικής ευθύνης, ατομικού σφετερισμού του δημόσιου χώρου και κλοπής των αγαθών μελλοντικών γενεών.

Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων  ο Φ. Κουβέλης υπογράμμισε:

Για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών

Η χώρα έχει πρωτίστως ανάγκη αλλαγής της πολιτικής. Δεν αναφέρομαι μόνο στα δημοσκοπικά ευρήματα, τα οποία καταγράφουν την ανάγκη αλλαγής αυτής της πολιτικής, που έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα. Οι εκλογές, όσο και αν τις απορρίπτει η κυβέρνηση, όσο και αν δεν τις θέλει η κοινωνία, κάποια στιγμή θα προβάλουν ως η αναγκαστική λύση διεξόδου, με το δεδομένο ότι η πίεση της κοινωνίας είναι τεράστια, η δυσαρέσκεια κάθε μέρα και δυναμώνει και η αγανάκτηση πολλαπλασιάζεται.

Για τη δημιουργία «αντιμνημονιακών συμμαχιών»

Δεν αθροίζονται οι δυνάμεις της αριστεράς, δεδομένων και των διαφορών που υπάρχουν σε κρίσιμα ζητήματα, όπως για παράδειγμα ότι η αντιμετώπιση της κρίσης πρέπει να γίνεται και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς έχουμε καταψηφίσει το μνημόνιο και τους εν συνεχεία νόμους, ταυτόχρονα, όμως, καταθέτουμε εναλλακτικές προτάσεις. Δεν προσερχόμαστε σε πολιτικά ετερόκλητες συσπειρώσεις, δήθεν αντιμνημονιακού χαρακτήρα, σαν και αυτές που αναδεικνύονται και από τα δεξιά και από τα αριστερά σε ένα κοινό τόπο, ο οποίος δεν είναι καθόλου κοινός, αλλά είναι εξαιρετικά εύθραυστος σε ότι αφορά στην αντοχή του για να πείσει.

Για κυβέρνηση τεχνοκρατών

Κανένας ανασχηματισμός με την παρουσία προσώπων από τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο δεν μπορεί να δώσει απάντηση στα προβλήματα της χώρας. Εκείνο που επείγει είναι η αλλαγή του περιεχομένου της πολιτικής και όχι ο εξωραϊσμός της κυβέρνησης, η οποία έως τώρα λειτουργεί αποσπασματικά, αναποτελεσματικά , χωρίς την αναγκαία συνοχή. Αυτό συνιστά πρόβλημα , που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με την παρουσία τεχνοκρατών ή άλλων προσώπων που δεν προέρχονται από το χώρο της πολιτικής.

Θέμα επικαιρότητας:
Μνημόνιο-Κυβερνητική πολιτική

Σύνολο: 283 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι