Στις μέρες μας όλοι οι άνθρωποι πλήττονται λιγότερο ή περισσότερο.Στις αναπτυσσόμενες χώρες λόγω της έλλειψης τροφής, νερού και χρημάτων, στα θεοκρατικά κράτη, λόγω της έλλειψης ελευθεριών και στα ανεπτυγμένα κράτη λόγω οικονομικής κρίσης. Υπάρχουν όμως και εκείνοι, οι οποίοι πλήττονται από τον πόλεμο και την τρομοκρατία. Οταν ο άνθρωπος υποστεί πίεση, που σχετίζεται άμεσα με την επιβίωση του, εκδηλώνονται φαινόμενα επαιτείας και παραβατικής συμπεριφοράς, πράγματα όχι αποδεκτά, αλλά κατανοητά από όλους.

Τις περασμένες μέρες με έκρηξη βόμβας στην Αθήνα έχασε τη ζωή του ένα 15χρονο Αφγανόπουλο και τραυματίστηκε η 11χρονη αδελφή του, παιδιά πολιτικών προσφύγων. Η αισχρή οικονομική τους κατάσταση, τους ανάγκαζε να ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών για γυάλινα μπουκάλια προκειμένου να τα πουλήσουν, ώστε να επιβιώσουν.Τα παιδιά αυτά είναι θύματα της χειρότερης μορφής βίας, της τρομοκρατίας.

Η βία είναι καταδικαστέα από όποια μεριά και αν προέρχεται. Μία τραγική συμπτωση ήρθε να μας δείξει και πάλι την έλλειψη ευαισθησίας μας. Μετά το φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήρθε και ο φόνος δεύτερου 15χρονου, του Χαμί Νατζάφι. Ο υπεύθυνος αυτού του θανάτου δεν είναι κάποιος εξεγερμένος ο οποίος αγωνίζεται για τη βελτίωση της κοινωνίας, αλλά ένας άνανδρος και στιγνός εγκληματίας, ένας τρομοκράτης.

Κανένα κίνητρο δεν δικαιολογεί τον θάνατο ενός αθώου εφήβου, κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να απαντήσει στη χαροκαμμένη μητέρα του Χαμί και την οικογένεια του.

Στην κοινωνία του 21ου αιώνα, καμία μορφή βίας δεν είναι ανεκτή και αποδεκτή. Ο χώρος μας και η κοινωνία, σύσσωμοι πρέπει να καταδικάσουν το γεγονός αυτό και να θρηνήσουν για το χαμό αυτού του νέου παιδιού, του Χαμί μας...

Παξινού-Βαφειάδου Ειρήνη

Μέλος Νεολαίας ΣΥΝ

Ηράκλειο Κρήτης