Αρχική | Εκτύπωσε | Aποθήκευσε ως WORD | Aποθήκευσε ως HTML

Ναυτικοί - Αγρότες: Σημειώσατε. τι;

Νότης, Ανανιάδης,


Κατ’ αρχήν η είδηση. Η ΠΝΟ προγραμματίζει απεργιακές κινητοποιήσεις, διαμαρτυρόμενη - δικαίως- για τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις των ναυτικών. Η ναυτιλία γενικά, η ναυτεργασία ειδικότερα, συντηρώντας σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό και διαχρονικά την εθνική οικονομία διεκδικεί μία διακριτή αντιμετώπιση από την κυβέρνηση.

Από την άλλη πλευρά οι αγρότες. Η μη έγκαιρη μεταφορά αγροτικών προιόντων συνεπάγεται οικονομική καταστροφή για τους παραγωγούς.Οι αγρότες της Κρήτης μάλιστα θέτουν το ζήτημα ευθέως με επιστολή τους προς το δ.σ. της ΠΝΟ ζητώντας την εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης ώστε να εξασφαλιστεί η μεταφορά των αγροτικών προϊόντων στις εγχώριες αλλά και στις διεθνείς αγορές.

Οι ναυτικοί υπηρετούν τον κατ’ εξοχήν εξωστρεφή τομέα της ελληνικής οικονομίας, τα εμβάσματα των εργαζομένων στον οποίο χάρη στο εξωτερικό εμπόριο στηρίζουν επί δεκαετίες (θα μπορούσε να πει κανείς αιώνες) την χώρα.

Η αγροτική παραγωγή ίσως δεν έχει επιδείξει ανάλογη εξωστρέφεια, αν και τελευταία - και λόγω της κρίσης αλλά και της περικοπής των όποιων επιδοτήσεων- πληθαίνουν τα παραδείγματα νέων κυρίως παραγωγών που επιδεικνύουν καινοτόμο πνεύμα και στρέφονται στις εξαγωγές.

Πέρα από τις θεωρίες του «κοινωνικού αυτοματισμού» εδώ έχουμε μια πραγματική σύγκρουση συμφερόντων δύο διακριτών κοινωνικών ομάδων. Οι εργάτες της θάλασσας από την μια, οι αυταπασχολούμενοι, εν πολλοίς, εργάτες της γης από την άλλη. Η υπεράσπιση από τους πρώτους των συμφερόντων τους πλήττει ευθέως το συμφέρον των δε.

Οπότε το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι τι γίνεται. Πως μπορεί να ξεπεραστεί αυτή η προφανής αντινομία. Οι ίδιοι οι αγρότες της Κρήτης κάνουν λόγο για συμβιβασμό. Που μπορεί να επιτευχθεί, θα πρόσθετα εγώ, μόνο εφ’ όσον υπάρχει περίσσευμα κοινωνικής αλληλοκατανόησης και αλληλεγγύης. Ώστε να γίνουν τα «βήματα πίσω» που απαιτεί κάθε συμβιβασμός. Το ζήτημα που παραμένει πάντως είναι αν σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης και συνακόλουθα έντασης της κοινωνίας μας υπάρχουν τα αποθέματα κατανόησης του άλλου και αλληλεγγύης που απαιτούνται. Δυσεπίλυτη εξίσωση ή, αν θέλετε, δύσκολο στοίχημα.


Σχόλιο 1: Πραγματικά δυσεπίλυτη εξίσωση

Θέμης Βούλγαρης, 17/03/2012 00:10:50

ΛΟΝΔΙΝΟ 16-03-2012

Επωφελούμενος από την δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας μέ internet, δεν αντέχω στον πειρασμό να σχολιάσω ένα γεγονός που θεωρώ ότι αποτελεί ’καυτή πατάτα’.

Κάποιες γενικές σκέψεις;

1. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των διαφόρων κοινωνικών ομάδων είναι κατ’αρχήν νόμιμες άν ασκούνται εντος των πλαισίων που καθορίζονται από το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

2. Οι διεκδικήσεις που προβάλλονται από μία συγκεκριμένη κινητοποίηση ενδέχεται να είναι απόλυτα δικαιολογημένες ή να υπερασπίζονται συντεχνιακά προνόμια που τους αποκτήθηκαν σε προγενέστερο χρόνο με αντάλαγμα την ψήφο.

3. Από τις απεργιακές κινητοποιήσεις ενδέχεται να υφίσταται συνέπειες μόνο ή κυρίως καποια μερίδα της άρχουσας τάξης ενώ δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο οι επιπτώσεις να πλήττουν κυρίως άλλες κοινωνικές ομάδες της αυτής ή και χαμηλότερης εισοδηματικής στάθμης από αυτήν που κατατάσσονται

οι απεργοί.

Βέβαια αναμφισβήτητα κάθε απεργιακή κινητοποίηση έχει κάποιες επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο, αλλά εξεταστέον άν μία απεργία κατατάσσεται στην κατηγορία της παραγράφου 2 (υπεράσπιση συντεχνιακών συμφερόντων), οπότε η κάλυψή της από οιονδήποτε πολιτικό φορέα ειναι λαϊκίστικη ή αν υπαχθεί στην κατηγορία 3 οπότε θα πρέπει να διερευνηθούν κι άλλοι παράγοντες

Τα παραδείγματα αφθονούν στον Ελλαδικό και στο Διεθνή χώρο.

Απεργίες που πλήτουν κυρίως κοινωνικές ομάδες που μπορούν να θεωρηθούν ότι ανήκουν στις άρχουσες τάξεις :

α)Απεργία των υπαλλήλων της Εμπορικής Τράπεζας

β)Απεργία των εργαζομένων στην Χαλυβουργική

γ)Απεργία των εργαζομένων στον Σκαραμαγκά

δ)Απεργία των εργαζομένων στην ’Ελευθεροτυπία’

Σε διεθνές επίπεδο

Απεργία των ανθρακορύχων στην Μ.Βρετανία (επί Θάτσερ)

Απεργίες που στρέφονται κατά του κράτους-εργοδότη ή οργανισμού δημοσίου δικαίου και δεν αφορούν νευραλγικούς τομείς της ζωής των πολιτών (π.χ υγεία) και ναι μεν επιφέρουν αναστάτωση στην καθημερινότητα του πολίτη αλλά είναι ανεκτές από το κοινωνικό σύνολο καθ’ όσον οι διεκδικήσεις δεν αποβαίνουν σε βάρος άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων.

Π.χ Κινητοποιήσεις εργαζομένων στα μέσα μεταφοράς

Κινητοποιήσεις εργαζομένων στα ΜΜΕ

Κινητοποιήσεις εργαζομένων στους Ο.Τ.Α εκτός των εργαζομένων στην καθαριότητα και την μεταφορά των απορριμάτων στους τόπους υποδοχής.

Τέλος κινητοποιήσεις όπως των αγροτών που συνοδεύονται με αποκλεισμούς οδών, ή αυτοκινητιστών και ιδιοκτητών ταξί που εκτός από την απεργία (καθ΄όλα νόμιμη και σεβαστή)προβαίνουν σε αποκλεισμούς αεροδρομίων, οδών, ή καταλήψεις εισόδων μουσείων στερούνται ηθικού ερείσματος και θα πρέπει να καταδικάζονται με κατηγορηματικό τρόπο.

Τα γεγονότα της ΑΙγύπτου, Λιβύης και Συρίας οφείλουν να συνετίσουν τους θερμόαιμους συνδικαλιστές.

Ακόμη επειδή έζησα τον εμφύλιο πόλεμο 1947-1949 στο μάτι του κυκλώνα τα Τρίκαλα Θεσσαλίας υπενθυμίζω ότι οι νεκροί και των δύο στρατοπέδων ξεπέρασαν τις 35.000 όσους δηλαδή έιχαμε και στην Μικρασιατική κατστροφή

Για την συγκεκριμένη απεργιακή κινητοποίηση διατυπώνω τις εξής απόψεις:

α) Από τις δύο συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες η ασθενέστερη είναι μάλλον οι αγρότες. Εκτιμώ ότι άν συγκρίναμε το μέσο ετήσιο αγροτικό εισόδημα με το μέσο ετήσιο εισόδημα εργαζομένου στην θάλασσα (μέλους της ΠΝΟ) οπωσδήποτε θα ήταν αρκετά χαμηλότερο.

β) Η έκκληση για συμβιβασμό που διατυπώνεται από τους αγρότες ειναι ίσως μιά φωνή απόγνωσης που θα πρέπει να εισακουσθεί

γ) Τουλάχιστον για τις ποσότητες των αγροτικών προϊόντων που προορίζονται για εξαγωγή δεν θα μπορούσε η ΠΝΟ να επιτρέψει την μεταφορά τους;

Κλείνω διευκρινίζοντας τρέφω μεγάλη συμπάθεια προς τους θαλασσοδαρμένους ναυτικούς, (άλλωστε ο προπάππους μου θαλασσινός ήταν και ουδείς πρόγονός μου ήταν αγρότης)εν τούτοις ευελπιστώ ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή του αναγκαίου συμβιβασμού.

Ακόμη οφείλω και μιά εκκληση στους ναυτικούς μας.

Στην θάλασσα πριν κάμποσους αιώνες έσωσαν την πατρίδα και τον πολιτισμό (ναυμαχία Σαλαμίνας), άς σώσουν ακόμη μια φορά την αγροτιά της Κρήτης και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας στα μάτια των ξένων που η συμπεριφορά τους απέναντι μας θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί βάναυση.

Θέμης Βούλγαρης

Μέλος της ΔΗΜ.ΑΡ Αγ. Παρασκευής


Εκτύπωση στις 14/04/2021
Από την ιστοσελίδα Ανανεωτική
www.ananeotiki.gr/el/articles.asp?tid=6628