Αρχική | Εκτύπωσε | Aποθήκευσε ως WORD | Aποθήκευσε ως HTML

O χρό­νος θα κρί­νει, αν η πο­λι­τι­κή μας θα δι­καιω­θεί

Θόδωρος, Μαργαρίτης,

Συ­νέ­ντευ­ξη στον Π. Εγγλέ­ζο, Εποχή,


-Βλέ­που­με κά­θε η­μέ­ρα να ε­ξα­φα­νί­ζο­νται οι… κόκ­κι­νες γραμ­μές. Έμει­νε μό­νο «η πά­ση θυ­σία πα­ρα­μο­νή στο ευ­ρώ»;

Πα­ρα­μέ­νου­με στα­θε­ρά προ­ση­λω­μέ­νοι και στην ε­πα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση του μνη­μο­νίου και στην πα­ρα­μο­νή της χώ­ρας στο ευ­ρώ. Δί­νου­με κα­θη­με­ρι­νά σκλη­ρές μά­χες. Έχου­με κέρ­δη, έ­χου­με και υ­πο­χω­ρή­σεις. Ο χρό­νος θα κρί­νει αν η πο­λι­τι­κή που δε­σμευ­τή­κα­με θα υ­λο­ποιη­θεί.

-Αν η ε­πα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση, ό­πως την χα­ρα­κτή­ρι­σες, δεν α­πο­δώ­σει τι θα κά­νε­τε;

Όλες οι ε­πι­φυ­λά­ξεις και οι α­γω­νίες μας εί­ναι στο τρα­πέ­ζι. Εί­μα­στε σε φά­ση δια­πραγ­μά­τευ­σης για τη δέ­σμευ­ση των 11,5 δισ. και α­πό την άλ­λη α­γω­νι­ζό­μα­στε να αλ­λά­ξει το πε­ριε­χό­με­νο των α­σκού­με­νων πο­λι­τι­κών.

-Ένα πα­ρά­δειγ­μα;

Ζη­τά­με τη ρή­τρα του ι­σο­δύ­να­μου α­πο­τε­λέ­σμα­τος, που ση­μαί­νει μη ε­φαρ­μο­γή κά­ποιων μέ­τρων, ε­φό­σον η χώ­ρα μας δια­σφα­λί­σει έ­σο­δα π.χ. α­πό τη φο­ρο­δια­φυ­γή, την πα­ρα­οι­κο­νο­μία και τις διαρ­θρω­τι­κές αλ­λα­γές. Αυ­τό η τρόι­κα το α­ντι­με­τω­πί­ζει ως α­να­θεώ­ρη­ση του μνη­μο­νίου και εί­ναι. Αν ε­πι­τευχ­θεί, θα έ­χου­με κά­νει έ­να ση­μα­ντι­κό βή­μα στην ε­πα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση των ό­ρων του μνη­μο­νίου.

-Αν δεν πραγ­μα­το­ποιη­θεί;

Εί­ναι ώ­ρα μά­χης. Κα­τα­λα­βαί­νω τον υ­παι­νιγ­μό α­πό τις ε­ρω­τή­σεις σου. Το μό­νο που μπο­ρώ να σου πω εί­ναι ό­τι μοι­ρα­ζό­μα­στε την ί­δια α­γω­νία, με τους συ­ντρό­φους του Α­ΚΕΛ στην Κύ­προ, οι ο­ποίοι έ­χουν α­ντί­στοι­χες πε­ρι­πέ­τειες για τη σω­τη­ρία της κυ­πρια­κής οι­κο­νο­μίας και τις δυ­σκο­λίες, ώ­στε οι αρ­χές της α­ρι­στε­ράς να μην προ­σκρούουν στις α­παι­τή­σεις των δα­νει­στών.

-Τα­ραγ­μέ­να τα νε­ρά στη ΔΗ­ΜΑΡ με α­φορ­μή τα μέ­τρα; Μα­θαί­νου­με ό­τι οι δια­φω­νίες εί­ναι αρ­κε­τές.

Μέ­χρι σή­με­ρα ό­χι. Τον Ιού­λιο, η Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή, που ε­κτί­μη­σε την πο­ρεία του κόμ­μα­τος με­τά την κυ­βερ­νη­τι­κή συμ­με­το­χή, εί­χε έ­να κα­τά και πέ­ντε λευ­κά. Οφεί­λω να ο­μο­λο­γή­σω, ό­μως, ό­τι πολ­λά θα κρι­θούν α­πό την τε­λι­κή δια­τύ­πω­ση των μέ­τρων και α­πό τη γε­νι­κή πο­ρεία του κυ­βερ­νη­τι­κού έρ­γου.

-Εί­χα­τε πει ό­τι δεν θα υ­πάρ­ξουν ο­ρι­ζό­ντιες πε­ρι­κο­πές. Αν τώ­ρα εί­χες μπρο­στά σου έ­να συ­ντα­ξιού­χο τι θα του έ­λε­γες;

Ανα­λό­γως. Σε έ­να συ­ντα­ξιού­χο που πραγ­μα­τι­κά θα του μειω­θεί το ει­σό­δη­μα θα σκύ­ψω το κε­φά­λι. Σε έ­ναν άλ­λον που ει­σέ­πρατ­τε σύ­ντα­ξη μαϊμού ή έ­παιρ­νε ε­φά­παξ πα­ρα­πά­νω α­πό τις ει­σφο­ρές που κα­τέ­βαλ­λε στο τα­μείο, θα εί­μαι πο­λύ πιο αυ­στη­ρός.

-Και σε έ­ναν με­τα­νά­στη που τον στέλ­νουν σε στρα­τό­πε­δο συ­γκέ­ντρω­σης;

Στον με­τα­νά­στη που του φορ­τώ­νουν ό­λα τα κα­κά της μοί­ρας, θα του πω ό­τι ντρέ­πο­μαι. Υπάρ­χει, ό­μως, και ο με­τα­νά­στης που δεν μπο­ρεί να α­ντι­λη­φθεί τις δια­στά­σεις του προ­βλή­μα­τος και θεω­ρεί ό­τι η προ­σω­πι­κή λύ­ση του προ­βλή­μα­τός του εί­ναι σε βά­ρος της α­σφά­λειας του δι­πλα­νού του εί­τε εί­ναι έλ­λη­νας εί­τε εί­ναι με­τα­νά­στης. Χω­ρίς υ­πεκ­φυ­γή εί­ναι πολ­λές οι πε­ρι­πτώ­σεις συ­ντα­ξιού­χων και με­τα­να­στών.

-Ποιος εί­ναι ο βα­σι­κός σας στό­χος;

Να μην χρε­ο­κο­πή­σει η χώ­ρα, για­τί σε πε­ρί­πτω­ση χρε­ο­κο­πίας η κα­τά­στα­ση θα εί­ναι πο­λύ χει­ρό­τε­ρη.

-Αυ­τό ή­ταν το βα­σι­κό ε­πι­χεί­ρη­μα του Γ. Πα­παν­δρέ­ου ή του Ευ. Βε­νι­ζέ­λου.

Η έ­ξο­δος της χώ­ρας α­πό το ευ­ρώ ι­σο­δυ­να­μεί με κα­τα­στρο­φή. Εί­ναι το­μή, η ο­ποία δεν α­φο­ρά μό­νο την οι­κο­νο­μία, α­φο­ρά τη θε­σμι­κή λει­τουρ­γία της χώ­ρας, την πο­ρεία της στη νεω­τε­ρι­κό­τη­τα και την ποιό­τη­τα της δη­μο­κρα­τίας.

-Δεν ί­σχυε αυ­τό ό­ταν κα­τα­ψη­φί­ζα­τε τα μνη­μό­νια; Ποια η δια­φο­ρά α­πό τη θέ­ση του ΠΑ­ΣΟΚ ή της ΝΔ;

Eμείς τα μνη­μό­νια ως πρά­ξη δα­νεια­κής σύμ­βα­σης της χώ­ρας δεν θα τα υ­πο­στη­ρί­ζα­με. Και ε­ξα­κο­λου­θού­με να πι­στεύου­με ό­τι έ­χουν λά­θος προ­σα­να­το­λι­σμό και πε­ριε­χό­με­νο. Όμως, πλέ­ον, η χώ­ρα μας έ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νες δα­νεια­κές δε­σμεύ­σεις. Δεν μπο­ρού­με να κι­νού­μα­στε μό­νο με ό,τι μας α­ρέ­σει.

Την πρώ­τη φο­ρά δεν έ­γι­νε κα­μία δια­πραγ­μά­τευ­ση και τη δεύ­τε­ρη φά­νη­κε ό­τι μεί­να­νε πο­λύ λί­γα πε­ρι­θώ­ρια. Το γε­γο­νός ό­τι ε­δώ και τρεις μή­νες στην Ελλά­δα πη­γαί­νει και έρ­χε­ται έ­να πα­κέ­το δε­σμεύ­σεων α­πο­δει­κνύει ό­τι γί­νε­ται μια ση­μα­ντι­κή προ­σπά­θεια. Για τον πυ­ρή­να της βα­σι­κής πο­λι­τι­κής που α­κο­λου­θεί­ται στο μνη­μό­νιο ε­ξα­κο­λου­θού­με να έ­χου­με δια­φω­νία. Έχου­με, ό­μως, μπρο­στά μας και ελ­πί­δα με­τά τη φουρ­τού­να, έ­να λι­μά­νι. Λι­μά­νι, που θα έ­χει στην ά­κρη του την ε­πι­μή­κυν­ση, την πι­θα­νό­τη­τα για α­να­διάρ­θρω­ση του χρέ­ους και την υιο­θέ­τη­ση της λύ­σης α­γο­ράς κρα­τι­κών ο­μο­λό­γων α­πό την Ε­ΚΤ. Πι­θα­νώς και της α­να­κε­φα­λαιο­ποίη­σης ε­κεί­νων των τρα­πε­ζών σύμ­φω­να με τα πρό­τυ­πα της Ιτα­λίας και της Ισπα­νίας.

-Φα­ντά­ζο­μαι ό­τι δεν δε­σμεύε­σαι ό­τι θα εί­ναι τα τε­λευ­ταία μέ­τρα τα ο­ποία θα πά­ρει η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση…

Εάν δεν εί­ναι, τό­τε, πρώ­τον, υ­πάρ­χει σο­βα­ρό ζή­τη­μα για τη συ­νο­χή της κυ­βέρ­νη­σης. Δεύ­τε­ρον, θέ­λω να ξε­κα­θα­ρί­σω ό­τι ε­μείς με τη ΝΔ και το ΠΑ­ΣΟΚ έ­χου­με με­γά­λες ι­δε­ο­λο­γι­κές και πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές.

-H ΔΗ­ΜΑΡ στο συ­νέ­δριό της έ­θε­σε δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή α­νά­με­σα στο πα­λαιό, διε­φθαρ­μέ­νο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και στο νέο. Όμως, συμ­μα­χή­σα­τε και μά­λι­στα σε κυ­βερ­νη­τι­κό ε­πί­πε­δο, με αυ­τούς.

Υπάρ­χει ε­ξέ­λι­ξη. ΠΑ­ΣΟΚ και ΝΔ δεν εί­ναι το πα­λιό ΠΑ­ΣΟΚ και ΝΔ. Μπο­ρεί να κου­βα­λά­νε τις α­μαρ­τίες του πα­ρελ­θό­ντος, αλ­λά νο­μί­ζω πως έ­χουν κα­τα­λά­βει τη λο­γι­κή του πε­λα­τεια­κού κρά­τους. Έχουν τι­μω­ρη­θεί για αυ­τό και θέ­λω να πι­στεύω ό­τι έ­χουν α­νοί­ξει έ­ναν και­νού­ριο δρό­μο. Αλλά αυ­τά τα κόμ­μα­τα έ­χου­με στην Ελλά­δα και με αυ­τά θα κά­νου­με χω­ριό. Θα μπο­ρού­σα να σου α­ντι­τεί­νω ό­τι έ­να κομ­μά­τι του πα­λιού, ξέ­ρω ό­τι θα σε πει­ρά­ξει, έ­χει βρει σή­με­ρα κα­τα­φύ­γιο στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Επο­μέ­νως θέ­λω να πω εί­ναι πιο σύν­θε­τες οι α­να­λύ­σεις α­πό τις δια­κρί­σεις που κά­να­με πα­λιά.

-Αν με­τά την α­να­κοί­νω­ση των μέ­τρων δού­με ο­ρι­ζό­ντιες πε­ρι­κο­πές; Πώς θα δι­καιο­λο­γή­σεις την α­να­ντι­στοι­χία προ­ε­κλο­γι­κών υ­πο­σχέ­σεων και ε­φαρ­μο­σμέ­νης πο­λι­τι­κής;

Θα σου ζη­τή­σω να δώ­σεις χρό­νο για­τί το πεί­ρα­μα αυ­τό έ­χει μό­νο τρεις μή­νες. Θα ε­ξα­κο­λου­θή­σου­με να α­γω­νι­ζό­μα­στε προ­κει­μέ­νου να υ­πάρ­ξουν α­να­τρο­πές και αλ­λα­γές των α­σκού­με­νων πο­λι­τι­κών. Εάν δεν υ­πάρ­ξουν αυ­τές θα ε­πα­να­προσ­διο­ρί­σου­με τη θέ­ση μας.


Σχόλιο 1: Οι ηθικολογιες στην πολιτικη

Mιχαλης Φανουρακης, 26/09/2012 23:47:09

Φιλε μου Θοδωρε, οταν ο αριστερος αρχιζει τις ηθικολογιες για λιμανια και τετοια πρεπει να τα περιγραψει ειδ΄αλλως γινεται θρησκευομενος σαν το κκε. Οι ’’επιμηκυνσεις’’ χρειαζονται 20 δις , οι αποπληρωμες των δανειων του ΔΝΤ ξεκινουν το 2017 ενω η υφεση στη χωρα ειναι πρωτοφανης στα μεταπολεμικα χρονικα. Αντι να σκυβεις το κεφαλι στον συνταξιουχο, σκεψου πως και να του μηδενισεις τη συνταξη η κριση θα πολλ/στει. Οψιμα ασπαστηκες μια λογικη που θεσμοθετει την φτωχεια οπως λεγαμε στην 1η Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ και την καταψηφισαμε μαζι. Αναφερομαι στην προταση Ματσαγγανη για το φρενο χρεους στο συνταγμα... Οσονουπω να περιμενεις και τη μετατροπη μας σε πολιτικα σκουπιδια οπως προειδοποιουσε σημαινον στελεχος και βουλευτης του κομματος στην Κ.Ε. της Δευτερας 17 ιουνιου, αλλα σε κεινη της Τριτης το ξεχασε. Παντα φιλικα [ιδιαιτερα με σενα] Μιχαλης

Σχόλιο 2: Το μοιραίο τέλος

Μιχάλης Τζανίνης, 07/10/2012 20:37:42

Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απέθανε !!!


Εκτύπωση στις 18/08/2022
Από την ιστοσελίδα Ανανεωτική
www.ananeotiki.gr/el/articles.asp?tid=6829