3ο Συνέδριο του Podemos: Για μια αλληλέγγυα και πολυεθνική δημοκρατία

Τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση ετοιμάζουν ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, ριζικές αλλαγές στην Παιδεία και την Υγεία και ένα τσουνάμι νόμων για την προστασία και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων ξεκινώντας από την πρόσφατη κατάργηση των απολύσεων για λόγους ασθενείας

«Έχουμε ανάγκη το όνειρο, να υπερβούμε το γεγονός ότι συμμετέχουμε στην κυβέρνηση και να αρχίσουμε να ζωγραφίζουμε με το χέρι των λαϊκών στρωμάτων μια χώρα στο μέτρο το λαού μας» υπογραμμίζουν οι θέσεις για το 3ο Συνέδριο του Podemos, το αποκαλούμενο Vistalegre III από τον χώρο που είχαν πραγματοποιηθεί τα δύο προηγούμενα συνέδρια στο κέντρο της Μαδρίτης, παρ’ όλο που το τρίτο θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 21 Μαρτίου στο Λεγανές με την εκλογή του νέου γενικού γραμματέα και του νέου Κρατικού Συμβουλίου των Πολιτών, την αντίστοιχη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Από τις 6 έως τις 17 Μαρτίου θα εκλεγούν οι σύνεδροι, ενώ στην πρώτη θέση της λίστας του Ιγκλέσιας για την επανεκλογή του στη θέση του γενικού γραμματέα βρίσκεται η υπουργός Ισότητας και σύντροφός του Ιρένε Μοντέρο και στην τρίτη θέση ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Unidas Podemos Πάμπλο Ετσενίκε. Τη θέση του γενικού γραμματέα θα διεκδικήσει και το πρώην ηγετικό στέλεχος του Podemos στην Καστίλη Λα Μάντζα Φερνάντο Μπαρέδο.

Οι θέσεις του συνεδρίου «Ένα Podemos μαζί σου» του Ιγκλέσιας περιλαμβάνουν τέσσερα θεματικά ντοκουμέντα, το Πολιτικό, το Οργανωτικό, το Ηθικό και το Φεμινιστικό. Για το δεύτερο, παρ’ όλο που το κόμμα έφθασε στην κυβέρνηση σε συνεργασία με τους σοσιαλιστές και την Ενωμένη Αριστερά, δεν έχει αλλάξει η πολιτική κατάσταση και συνεπώς και οι στόχοι του. Η οικοδόμηση μιας πολυεθνικής και αλληλέγγυας δημοκρατίας, ξεκινώντας από την εμπειρία του κινήματος των Αγανακτισμένων και των πλατειών, αποτελεί τον μακροπρόθεσμο στόχο του κόμματος.

Δικαίωση για την Αριστερά στην κυβέρνηση και το καταλανικό

Ο Ιγκλέσιας οδηγεί στο συνέδριο ένα νέο Podemos έχοντας την ηθική δικαίωση ότι οδήγησε την Αριστερά στην κυβέρνηση και ότι αποτέλεσε έναν σημαντικό παράγοντα, μαζί με την Κολάου και τον Γκαρθόν, για την υποχώρηση των τόνων στην Καταλωνία ανάμεσα στους σοσιαλιστές και την εθνικιστική Αριστερά της ERC, που επέτρεψε τον σχηματισμό της κυβέρνησης μειοψηφίας του Σάντσεθ. Την ίδια στιγμή το Podemos οδηγείται σε ένα συνέδριο έχοντας αποδείξει ότι αποτελεί μια χρήσιμη δύναμη, με την πρόσφατη ψήφιση του νέου νόμου για τις σεξουαλικές ελευθερίες, ενόψει της γιορτής των γυναικών στις 8 Μαρτίου, την υιοθέτηση του «Φόρου Τόμπιν» και του «Φόρου Google» για τη στήριξη των συντάξεων, τη νέα άνοδο του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ τον μήνα, ή κατά 27,8% σε μια διετία, την αύξηση των συντάξεων και των μισθών στο Δημόσιο σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που υποσχόταν το δεξιό Λαϊκό Κόμμα, ενώ σε λίγες εβδομάδες θα κατατεθεί και ο πιο κοινωνικός προϋπολογισμός στην Ιστορία της χώρας, που προβλέπει μεταξύ άλλων την αύξηση των δαπανών κατά 3,8% σε σχέση με τον προϋπολογισμό του Ραχόι. Τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση ετοιμάζουν ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, ριζικές αλλαγές στην Παιδεία και την Υγεία και ένα τσουνάμι νόμων για την προστασία και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων, ξεκινώντας από την πρόσφατη κατάργηση των απολύσεων για λόγους ασθενείας. Το Podemos θα είναι συνεπής με την κυβέρνηση και πάντα δίπλα στα κινήματα και τις διεκδικήσεις τους, επαναλαμβάνει χωρίς να κουράζεται ο Ιγκλέσιας.

Το ιστορικό μπλόκο του Podemos

Η πρόταση του Πάμπλο Ιγκλέσιας βλέπει την κυβέρνηση συνασπισμού με τους σοσιαλιστές ως «μια ευκαιρία για να προωθήσουμε, παρά τους πολλούς περιορισμούς και τις αντιφάσεις, ένα ιστορικό δημοκρατικό και λαϊκό μπλόκο όχι μόνο με τις διαφορετικές δυνάμεις που συμμετέχουν στα συνεργαζόμενα ψηφοδέλτια, αλλά με όλες τις συλλογικότητες και τα κινήματα που την τελευταία δεκαετία αγωνίστηκαν για την κοινωνική δικαιοσύνη. Η πολιτική μας επιτυχία σ’ αυτή τη φάση θα μετρηθεί από την ικανότητά μας να οικοδομήσουμε αυτό το ιστορικό μπλόκο».

Υπογραμμίζοντας τη μεγάλη στροφή των σοσιαλιστών, που από την αποχή τους, που επέτρεψε τον σχηματισμό της κυβέρνησης Ραχόι, έφθασαν να σχηματίσουν κυβέρνηση με την Αριστερά, ο Ιγκλέσιας δεν φαίνεται να έχει αυταπάτες για την τακτική του συντηρητικού και διεφθαρμένου τμήματος των σοσιαλιστών. «Σήμερα ξέρουμε, γιατί το είπε ο Σάντσεθ, ότι αυτοί δεν θα επέτρεπαν ποτέ μια κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος με πρόεδρο τον Σάντσεθ και την αναλογική συμμετοχή του Podemos, των συνεργαζόμενων ψηφοδελτίων και της Ενωμένης Αριστεράς με την αποχή της ERC κα του PDeCAT», των Καταλανών εθνικιστών, σημειώνει ο Ιγκλέσιας. Το ντοκουμέντο του Ιγκλέσιας δεν αναφέρεται ονομαστικά στον Ινίχο Ερεχόν και την αποχώρησή του από το κόμμα που βοήθησε να ιδρυθεί. Σημειώνοντας όμως την «παταγώδη αποτυχία» του εγχειρήματός του και την αποφυγή «αντικατοπτρισμών στα μέσα ενημέρωσης» υποστηρίζει την ανάγκη της ενότητας στη δράση της Αριστεράς και στη συνέχιση της εμπειρίας των συνεργαζόμενων ψηφοδελτίων, «που απέτρεψαν τις φιλοδοξίες της ολιγαρχίας να περιορίσουν τον χώρο των δυνάμεων της αλλαγής σε μια υπολειμματική δύναμη». Για τον λόγο αυτό «είναι περισσότερο όσο ποτέ επιτακτική η ανάγκη της ενότητας».

Πάμπλο Ιγκλέσιας: Ευρωπαϊκή συμφωνία εναντίον της Ακροδεξιάς

Μια ευρωπαϊκή συμφωνία για την αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς ζήτησε ο Π. Ιγκλέσιας περνώντας στα μέσα της εβδομάδας, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, την πόρτα του αμφιθεάτρου της Σχολής Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών της Μαδρίτης στην οποία δίδασκε επί σειρά ετών. Ο Ιγκλέσιας ζήτησε «μια ευρωπαϊκή συμφωνία που θα αποτελέσει μέτωπο εναντίον της Άκρας Δεξιάς και θα υπερασπίσει τη δημοκρατία». Για τον ηγέτη του Unidas Podemos αυτή η συμφωνία πρέπει να έχει δύο άξονες, την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους και την εφαρμογή φεμινιστικών πολιτικών υπέρ των γυναικών. «Ο φεμινισμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός για την αντιδραστική άκρα δεξιά» τόνισε ο Ιγκλέσιας παραφράζοντας ένα παλιό σύνθημα του εργατικού κινήματος: «Η Ευρώπη ή θα είναι φεμινιστική ή δεν θα υπάρξει».

«Έχουμε μια αναβίωση του φασισμού όταν τα προγράμματα της Αριστεράς εγκαταλείπουν τους λόγους ύπαρξής τους και δεν ανησυχούν για τους φτωχούς, τους ταπεινούς και τους εργαζόμενους, όταν σταματούν να απευθύνονται στην εργατική τάξη» τόνισε ο Ιγκλέσιας εκτιμώντας ότι «πρέπει να υπάρξει μια διαρκής αντιπαράθεση με την Ακροδεξιά», οι οργανώσεις της οποίας «μπορεί να χρησιμοποιούν τις εκλογές ή τη βία για να θέσουν τα δικά τους κριτήρια». Για τον Ιγκλέσιας το «εμβόλιο» συνίσταται «στη μεγαλύτερη κοινωνική κινητοποίηση και την ικανότητα της Αριστεράς να προωθεί πολιτικές που να αποφεύγουν την έξοδο με βάση της ψευδαισθήσεις της Ακροδεξιάς».

Ο Ιγκλέσιας συμμετείχε σε μια ημερίδα με θέμα «Αντίδραση και φασισμός στον 21ο αιώνα», στην οποία συμμετείχε και ο πρώην αντιπρόεδρος της Βολιβίας Άλβαρο Γκαρθία Λινέρα, ενώ εκατοντάδες άτομα δεν κατάφεραν να εισέλθουν στην αίθουσα. Ο ίδιος προσέφερε το μικρόφωνο σε μια μικρή ομάδα νέων του μαρξιστικού - λενινιστικού Εργατικού Μετώπου που τον αποδοκίμασε, παρομοιάζοντάς τον μεταξύ άλλων με τον... Ινίχο Ερεχόν. Ο Ιγκλέσιας τους απάντησε ότι «είναι καθήκον μου να σας ακούσω και θέλω να σας ακούσω», υπογραμμίζοντας αργότερα ότι έζησε τη νέα αυτή εμπειρία με «δημοκρατική κανονικότητα».