«Αυτός ο πόλεμος είναι παράνομος βάσει του διεθνούς δικαίου, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό, και η εξωτερική μας πολιτική δεν καθίσταται πειστικότερη με το να μη λέμε με το όνομά τους τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου» («Καθημερινή», 24.3.2026). Η διαπίστωση του Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ, ομοσπονδιακού προέδρου, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ακριβώς γιατί προέρχεται από τη Γερμανία, χώρα εξόχως φιλική προς το Ισραήλ, καθώς και η ίδια φέρει, ως θύτης, το τραύμα του Ολοκαυτώματος. Η θέση του Γερμανού προέδρου δεν αποτελεί μόνον έμμεση κριτική προς τον Γερμανό καγκελάριο. Αδειάζει όλη την απόφαση της 1ης Μαρτίου της Ε.Ε., απόφαση που ελήφθη αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου.

Το «δύσκολο έθνος» βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπο με τους παραδοσιακούς δαίμονές του – όπως κατέδειξε η υποβάθμιση των υποδομών που ανέδειξε η φρικτή τραγωδία στα Τέμπη.

Λίγο νωρίτερα, οι υποκλοπές, όπως και τα μικρά ή λιγότερο μικρά οικονομικά σκάνδαλα, είχαν φέρει αντιμέτωπη τη ΝΔ με τους δικούς της δαίμονες: την απουσία αυστηρής ιδεολογίας, τον περιορισμένο σεβασμό στους θεσμούς, τον παλαιοκομματισμό.