Δύο από μία δεκάδα «αόρατων» επιβαρύνσεων που επιβάλλει το κράτος και η κυβέρνηση στους πολίτες έκαναν την εμφάνισή τους -όπως κάθε χρόνο τα τελευταία 2-3 χρόνια- στις αρχές τις άνοιξης με διορία «πληρωμής» στα τέλη αυτού του μήνα. Πρόκειται για το λεγόμενο καθάρισμα των οικοπέδων και τη δήλωση της ύπαρξης ασανσέρ στις πολυκατοικίες των πόλεων, με την επίκληση από την πλευρά του κράτους διατάξεων νόμων που προβλέπουν τσουχτερά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Eμείς θα έπρεπε να κλείσουμε τις τράπεζες όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση, τόνισε κάπως οργισμένος (πιθανώς γιατί δεν το έπραξε ως πρωθυπουργός) ο Αλέξης Τσίπρας στη γνωστή συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου. Έκτοτε η Νέα Δημοκρατία, πρόσφατα και ο κ. Μητσοτάκης, νόμισε ότι βρήκε την αχίλλειο πτέρνα του πρώην πρωθυπουργού και ενέταξε το κλείσιμο των τραπεζών το 2015 στη νέα αντι-Τσίπρα ατζέντα της, διάδοχο του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου.

Φυσικά η σημερινή Ν.Δ. αποφεύγει να πει το «γιατί» έκλεισαν οι τράπεζες ή γιατί θα τις έκλεινε η κυβέρνηση Τσίπρα τότε. Και ενώ θέλει να επαναφέρει τη συζήτηση περί κλεισίματος στη δημόσια σφαίρα, αντί να συζητιούνται η ακρίβεια, η διαφθορά, το κράτος δικαίου αλλά και οι πολιτικές για την αντιμετώπισή τους στο τώρα και στο μέλλον, σταματά την προπαγάνδα της στο «έκλεισαν». Όχι μόνο γιατί αποφεύγει τα σημερινά προβλήματα, αλλά και γιατί θέλει να κρύψει τις ενοχές της, ιδίως γιατί η τρομακτική τότε εκροή κεφαλαίων από τις τράπεζες οφείλεται και στη δική της προπαγάνδα.

Από τις στήλες αυτές είχαμε προείπει ότι η συζήτηση για τη λεγόμενη «δημοσιονομική εξυγίανση» δεν θα ήταν για το αν πρέπει να επιβληθούν νέοι φόροι, αλλά για το αν οι φόροι που θα επιβληθούν θα είναι δίκαιοι. Δυστυχώς οι εξελίξεις δικαίωσαν την πρόβλεψη, που δεν ήταν άλλωστε και σπουδαία και προφητική.

Εχουμε ήδη και στην Ελλάδα τα πρώτα συμπτώματα της κρίσης, παράλληλα με τις επιτηρήσεις που μας επιβάλλουν με βάση ένα ξεπερασμένο Σύμφωνο Σταθερότητας. Οι λιανικές πωλήσεις μειώθηκαν κατά 7,5%. Η οικοδομική δραστηριότητα έπεσε κατά 17% (παρότι η κρίση στην οικοδομή είχε εμφανιστεί προ της διεθνούς κρίσης). Οι πωλήσεις αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 34%. Ο πληθωρισμός (μετά το 1,6% του Φεβρουαρίου) οδεύει ταχύτατα προς το 1% εξαιτίας της μείωσης της καταναλωτικής ζήτησης.