Στέλιος Πέτσας: Διανομές
Μιχάλης Τσιντσίνης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2020-06-18
Η καμπάνια αυτή δεν έμοιαζε με τις άλλες. Δεν ήταν, ας πούμε, διαφήμιση δημοσίων επιχειρήσεων· διαφήμιση που θα όφειλε να κατευθυνθεί σε μέσα ενημέρωσης ορισμένου προφίλ, έστω και αν στο παρελθόν το δημόσιο χρήμα πάχαινε τα μιντιακά προφίλ χωρίς να τα κοιτάζει.
Η χιλιοτραγουδισμένη καμπάνια «Μένουμε Σπίτι» όχι απλώς δεν είχε, αλλά δεν έπρεπε να έχει ποιοτικά κριτήρια ως προς τους φορείς δημοσίευσης. Θα έλεγε κανείς ότι έπρεπε πρωτίστως να διανεμηθεί όχι στα σοβαρά ενημερωτικά μέσα, αλλά σε εκείνα που απευθύνονται σε κοινό ευάλωτο στην παραπληροφόρηση – ή στη μη πληροφόρηση.
Από αυτήν την άποψη, η διοχέτευση διαφημίσεων σε ιστότοπους pulp σκανδαλοθηρίας και κουτσομπολιού δεν ήταν αθέμιτη. Αρκεί να μην ισχύουν οι καταγγελίες ότι οι ιστότοποι λειτούργησαν μόνο για να δρέψουν τα διαφημιστικά κονδύλια.
Το σκεπτικό αυτό, όμως, αποδομεί και τον ισχυρισμό του Στέλιου Πέτσα ότι αποκλείστηκαν media που μιλούσαν για «κοροϊδoϊούς» και άλλα, χοντρά και άλογα. Αν έπρεπε κάπου να τρυπώσει το μήνυμα της υπεύθυνης υγειονομικής διαφώτισης, θα ήταν στους μύλους της συνωμοσιολογίας.
Ο έλεγχος των κριτηρίων για τον τρόπο που μοιράστηκαν τα 20 εκατομμύρια δεν μπορεί, πάντως, να γίνει μόνο από τη λίστα των ωφελούμενων ΜΜΕ. Δεν υπάρχει πραγματική διαφάνεια όσο η διανομή του κονδυλίου μένει αδημοσίευτη.
Η κυβερνητική εξήγηση επικαλείται το γεγονός ότι το χρήμα δεν έχει ακόμη καταβληθεί. Γίνεται, λένε, ο έλεγχος των δικαιολογητικών –τι έπαιξε, πού και για πόσο– από το υπουργείο Οικονομικών. Δεν παρέχεται, όμως, ρητή διαβεβαίωση ότι τα ποσά θα ανακοινωθούν όταν θα ολοκληρωθεί η καταβολή τους. Παρέχεται μόνο ένα αμφίθυμο «θα δούμε».
Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς πού χρησιμεύει πολιτικά αυτό το νεφέλωμα. Χρησιμεύει για να αναζωογονήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τον παλιό μιντιοφαγικό αντισυστημισμό του.
Χρησιμεύει ως κάλυμμα για μια δαιμονολογία που ανακυκλώνει φήμες φουσκωμένες με πολλά, λασπωμένα χιλιάρικα. Χρησιμεύει για να υπάρξει μια κάποια αντιπολίτευση – εκεί όπου πριν υπήρχε μόνο στρατηγικό βραχυκύκλωμα.
Η ασύμμετρη αντιπολιτευτική χρησιμότητα της υπόθεσης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι την επωμίζεται τώρα ο ίδιος ο Τσίπρας, φέρνοντας στη Βουλή σχετική ερώτηση προς τον πρωθυπουργό.
Από κυβερνητικής πλευράς η κίνηση έγινε δεκτή σαν τσιπρική αυτοπαγίδευση. Δεν υπολόγισε, λένε, ότι προκαλεί έτσι την αναψηλάφηση των δεσμών που διατηρούσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τα δικά της ΜΜΕ.
«Εκείνοι έκαναν χειρότερα»: Αυτή η αντιπολίτευση κατά της αντιπολίτευσης είναι μια φαντεζί υπεκφυγή από την πίεση για κυβερνητική λογοδοσία. Είναι μια μέθοδος εντελώς ΣΥΡΙΖΑ.
Η χιλιοτραγουδισμένη καμπάνια «Μένουμε Σπίτι» όχι απλώς δεν είχε, αλλά δεν έπρεπε να έχει ποιοτικά κριτήρια ως προς τους φορείς δημοσίευσης. Θα έλεγε κανείς ότι έπρεπε πρωτίστως να διανεμηθεί όχι στα σοβαρά ενημερωτικά μέσα, αλλά σε εκείνα που απευθύνονται σε κοινό ευάλωτο στην παραπληροφόρηση – ή στη μη πληροφόρηση.
Από αυτήν την άποψη, η διοχέτευση διαφημίσεων σε ιστότοπους pulp σκανδαλοθηρίας και κουτσομπολιού δεν ήταν αθέμιτη. Αρκεί να μην ισχύουν οι καταγγελίες ότι οι ιστότοποι λειτούργησαν μόνο για να δρέψουν τα διαφημιστικά κονδύλια.
Το σκεπτικό αυτό, όμως, αποδομεί και τον ισχυρισμό του Στέλιου Πέτσα ότι αποκλείστηκαν media που μιλούσαν για «κοροϊδoϊούς» και άλλα, χοντρά και άλογα. Αν έπρεπε κάπου να τρυπώσει το μήνυμα της υπεύθυνης υγειονομικής διαφώτισης, θα ήταν στους μύλους της συνωμοσιολογίας.
Ο έλεγχος των κριτηρίων για τον τρόπο που μοιράστηκαν τα 20 εκατομμύρια δεν μπορεί, πάντως, να γίνει μόνο από τη λίστα των ωφελούμενων ΜΜΕ. Δεν υπάρχει πραγματική διαφάνεια όσο η διανομή του κονδυλίου μένει αδημοσίευτη.
Η κυβερνητική εξήγηση επικαλείται το γεγονός ότι το χρήμα δεν έχει ακόμη καταβληθεί. Γίνεται, λένε, ο έλεγχος των δικαιολογητικών –τι έπαιξε, πού και για πόσο– από το υπουργείο Οικονομικών. Δεν παρέχεται, όμως, ρητή διαβεβαίωση ότι τα ποσά θα ανακοινωθούν όταν θα ολοκληρωθεί η καταβολή τους. Παρέχεται μόνο ένα αμφίθυμο «θα δούμε».
Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς πού χρησιμεύει πολιτικά αυτό το νεφέλωμα. Χρησιμεύει για να αναζωογονήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τον παλιό μιντιοφαγικό αντισυστημισμό του.
Χρησιμεύει ως κάλυμμα για μια δαιμονολογία που ανακυκλώνει φήμες φουσκωμένες με πολλά, λασπωμένα χιλιάρικα. Χρησιμεύει για να υπάρξει μια κάποια αντιπολίτευση – εκεί όπου πριν υπήρχε μόνο στρατηγικό βραχυκύκλωμα.
Η ασύμμετρη αντιπολιτευτική χρησιμότητα της υπόθεσης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι την επωμίζεται τώρα ο ίδιος ο Τσίπρας, φέρνοντας στη Βουλή σχετική ερώτηση προς τον πρωθυπουργό.
Από κυβερνητικής πλευράς η κίνηση έγινε δεκτή σαν τσιπρική αυτοπαγίδευση. Δεν υπολόγισε, λένε, ότι προκαλεί έτσι την αναψηλάφηση των δεσμών που διατηρούσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τα δικά της ΜΜΕ.
«Εκείνοι έκαναν χειρότερα»: Αυτή η αντιπολίτευση κατά της αντιπολίτευσης είναι μια φαντεζί υπεκφυγή από την πίεση για κυβερνητική λογοδοσία. Είναι μια μέθοδος εντελώς ΣΥΡΙΖΑ.
