Μπουσουλώντας προς την πικρή αλήθεια

Καλώς τους κι ας άργησαν. Αυτή η φράση έρχεται στο μυαλό μαθαίνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε, έστω με μεγάλη καθυστέρηση, να κινήσει τις διαδικασίες για να διεκδικήσει αποζημίωση από τη Novartis για τις παράνομες πρακτικές που χρησιμοποίησε στην Ελλάδα. Χρειάστηκε να περάσουν περίπου δέκα μήνες από τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) και να φτάσει στη Βουλή νομοσχέδιο σχετικά με το ΝΣΚ για να δώσει κάποιες απαντήσεις η κυβέρνηση για το τι σκοπεύει να κάνει με το σκάνδαλο Novartis, παρότι έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τότε που η φαρμακοβιομηχανία ομολόγησε τις δωροδοκίες με τον εξωδικαστικό συμβιβασμό-μαμούθ με το αμερικανικό Δημόσιο.

Κατά τη συζήτηση την Τρίτη στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, είπε ότι η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει τη διαδικασία και έχει απευθυνθεί στις αρμόδιες αμερικανικές αρχές, αναζητώντας στοιχεία ώστε να ασκηθούν αγωγές και να αποζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο. «Εχουμε απευθυνθεί στις αμερικανικές αρχές για να μας δοθούν στοιχεία. Με τα στοιχεία που θα έρθουν από την αμερικανική Δικαιοσύνη το ΝΣΚ θα προτείνει στο Ελληνικό Δημόσιο τα επόμενα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε. Θα κάνουμε αυτό που δεν έκανε τόσα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ», τόνισε ο κ. Σταϊκούρας, απαντώντας στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Κουρουμπλή.

Ορθά έπραξε ο υπουργός Οικονομικών αν και με καθυστέρηση, ωστόσο η προσπάθειά του να χρεώσει στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την ολιγωρία δεν έχει βάση. Πρόκειται για τη συνηθισμένη τακτική που ακολουθούν και ο πρωθυπουργός και οι περισσότεροι υπουργοί. Φορτώνουν στους προηγούμενους όλα τα κακά, ακόμη κι αν έγιναν την περίοδο που είναι η Ν.Δ. στα πράγματα, και πιστώνουν στην παράταξή τους ό,τι καλό υπάρχει, έστω κι αν δρομολογήθηκε στη φάση που άλλο κόμμα διαχειριζόταν τις δημόσιες υποθέσεις. Το λένε στα ίσα για διάφορα ζητήματα: για τις αυξήσεις στο ρεύμα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, για το κύμα ακρίβειας ο ΣΥΡΙΖΑ, για την αποτυχία στους εμβολιασμούς ο ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και για το προπατορικό αμάρτημα να ευθύνεται, αλλά αυτό είναι κομματάκι δύσκολο να… αποδειχτεί.

Η κυβέρνηση σκοπίμως ξεχνά πως η ομολογία της εταιρείας ότι μετήλθε παράνομες μεθόδους στην Ελλάδα προέκυψε από τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που έκανε με την αμερικανική διοίκηση. Ο συμβιβασμός, που την υποχρέωσε να πληρώσει βαρύ πρόστιμο (345 εκατ. δολάρια) για να αποφύγει τα χειρότερα, έγινε σε χρόνο που κυβέρνηση στην Ελλάδα ήταν η Νέα Δημοκρατία. Αρα αυτή είχε στα χέρια της ένα σημαντικό πλεονέκτημα, το οποίο μόλις τώρα επιχειρεί να αξιοποιήσει. Να δούμε πώς θα προχωρήσει, πόσο γρήγορα θα δράσει, τι θα ζητήσει ως αποζημίωση για τις βλάβες που υπέστη το ελληνικό κράτος, ελπίζουμε να μην αποκρύψει στοιχεία του φακέλου που θα παραλάβει για να προστατεύσει κάποια πρόσωπα και ελπίζουμε επίσης να μην έχουμε κάτι ανάλογο με το σκάνδαλο της Siemens, όπου η συγκεκριμένη εταιρεία έπεσε στα μαλακά, στα πολύ μαλακά, τόσο μαλακά που κι αυτή εξεπλάγη ευχάριστα.

Τα πρωτοκλασάτα στελέχη της δεν τιμωρήθηκαν, οι υψηλόβαθμοι πολιτικοί παράγοντες που είχαν αιμομικτική σχέση μαζί της έμειναν στο απυρόβλητο (τα σπασμένα πλήρωσε η μαρίδα) και η ίδια κατέβαλε ένα γελοίο ποσό για αποζημίωση. Υπάρχει όμως και ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση της Novartis. Αφού η ελληνική κυβέρνηση κινεί τις διαδικασίες εναντίον της εταιρείας, αποδέχεται ότι υπήρξε σκάνδαλο. Οπότε το επιχείρημα που διακινούσαν τα κόμματα του συναινετικού δικομματισμού και ορισμένοι απ’ αυτούς που είχαν εμπλακεί στην ιστορία ότι έχουμε μόνον σκευωρία καταρρίπτεται. Θα ακούσουν τον κρότο από την πτώση και θα αλλάξουν στάση ή θα κατασκευάσουν νέα θεωρία συνωμοσίας;