Νέο και παλιό: Ένα ψευτοδίλημμα.

Στην παρούσα εκλογική περίοδο, μονοπωλεί την πολιτική συζήτηση η διαίρεση του πολιτικού συστήματος σε παλαιό και νέο. Ο Σύριζα έχει κάνει σλόγκαν τη νίκη του νέου στα προεκλογικά σποτάκια και διάφορα στελέχη του αποκλείουν τις συνεργασίες με το «παλιό πολιτικό σύστημα». Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτό τον «ανόητο» διαχωρισμό είναι πολλά.

Καταρχάς, οποιοσδήποτε αποδέχεται αυτό το διαχωρισμό οφείλει να κατατάξει σε αυτό το πλαίσιο τη Χρυσή Αυγή. Δεν είναι δυνατόν, να αποφεύγουν κάποιοι να απαντήσουν σε αυτή την ερώτηση γιατί είναι κομμάτι της επιχειρηματολογίας της ίδιας της Χρυσής Αυγής: το καινούριο κι άφθαρτο που δεν το βαραίνει καμία αμαρτία του παρελθόντος. Επίσης, όσοι θεωρούν ότι εκπροσωπούν το νέο, θεωρούν «νέο» και τον κύριο Καμμένο και το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων; Ή μήπως για 7 μήνες κυβερνούσε το νέο με μία υποψία παλιού;

Αν προχωρήσουμε και στο επίπεδο των ιδεών και των ιδεοληψιών κυρίως ορισμένων, τότε δημιουργούνται ακόμα μεγαλύτερες απορίες. Η απαίτηση για αυτοδυναμία και η δυσφορία για επικείμενες συνεργασίες είναι σλόγκαν του 2015 ή μήπως της δεκαετίας του 1980; Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του κυρίου Μπαλτά, πηγαίνει την Ελλάδα μπροστά ή πίσω στο 1982; Ποιο αύριο κερδίζουμε δηλαδή; Το αύριο του χτες;

Η προεκλογική περίοδος είναι εξαιρετικά σύντομη για να γίνει μία αξιοπρεπής αντιπαράθεση προτάσεων και ιδεών. Ας προσπαθήσουμε όσο είναι δυνατόν να κάνουμε πολιτική συζήτηση με επιχειρήματα και όχι με εξυπνακίστικα σλόγκαν. Ο τέως Πρωθυπουργός θα μπορούσε να είναι πιο σεμνός απέναντι στο «παλιό πολιτικό σύστημα» μιας και χάρη στις ψήφους της αντιπολίτευσης πέρασαν όλες οι σημαντικές ψηφοφορίες από τη Βουλή αυτό το 7μηνο (προαπαιτούμενα, συμφωνία και ιθαγένεια).

---

– Ο Γιώργος Γιάνναρος είναι υποψήφιος βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στη Β’ Αθηνών