Κρίση μακράς διαρκείας
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2019-11-05
Ο τρίτος μεγάλος συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλδημοκρατών υπό τη Μέρκελ αμφισβητείται από την κομματική βάση και των δύο κυβερνητικών εταίρων, όπως προκύπτει από τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Στους εσωκομματικούς συσχετισμούς, προηγούνται οι διεκδικητές της ηγεσίας, που θέλουν για την CDU και το SPD στροφή προς τα δεξιά και προς τα αριστερά αντίστοιχα. Στους Σοσιαλδημοκράτες ο υπουργός Οικονομικών Σολτς είναι περίπου είκοσι μονάδες πίσω από τους υποψηφίους της αριστερής πτέρυγας.
Στους Χριστιανοδημοκράτες ο εκλεκτός του Σόιμπλε, Μερτζ, είναι πρώτος σε δημοτικότητα με ποσοστό 31% για την κομματική ηγεσία και την καγκελαρία έναντι της Κραμπ Καρενμπάουερ, διαδόχου της Μέρκελ στην κομματική ηγεσία της CDU, που συγκεντρώνει ποσοστό 19%. Μετά τις εκλογές της 24.9.2017, η Γερμανία βρίσκεται σε συνεχή πολιτική κρίση, που προκαλεί συνολικό βραχυκύκλωμα στην Ε.Ε.
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν αυτόματα και επικείμενο πρόωρο τέλος του μεγάλου συνασπισμού, η θητεία του οποίου λήγει τον Σεπτέμβριο του 2021. Σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες προφανώς προβληματίζονται για το ποια επιλογή θα έχει το μεγαλύτερο εκλογικό κόστος: η πτώση της κυβέρνησης Μέρκελ ή η επιβίωσή της μέχρι το 2021, αν το κόστος της φθοράς της είναι διαχειρίσιμο.
Και οι δύο επιλογές ενισχύουν τη ρευστότητα και την αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα στη Γερμανία και την Ε.Ε. Αν η Μέρκελ και η παρούσα κυβέρνηση επιβιώσουν των εσωκομματικών αμφισβητήσεων και εξαντλήσουν τη θητεία τους μέχρι το φθινόπωρο του 2021, θα λειτουργήσουν ως διαχειριστές των τρεχουσών υποθέσεων, χωρίς να θέλουν και να μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών μείζονος κλίμακας.
Αν ανατραπεί η κυβέρνηση Μέρκελ, προφανώς με ευθύνη των Σοσιαλδημοκρατών, τότε δύο είναι οι πιθανότερες εξελίξεις: κυβέρνηση μειοψηφίας των Χριστιανοδημοκρατών υπό νέο καγκελάριο ή πρόωρες εκλογές με πιθανή παρατεταμένη μετεκλογική αναζήτηση κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Ούτε με τον φθαρμένο και πανταχόθεν αμφισβητούμενο μεγάλο συνασπισμό, ούτε με όλα τα εναλλακτικά σενάρια πολιτικών εξελίξεων, δεν φαίνεται στον ορίζοντα η αναγκαία ανασύνταξη και σταθεροποίηση της πολιτικής σκηνής στο Βερολίνο, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η έξοδος από μια ευρωπαϊκή κρίση μακράς διαρκείας.
Στους Χριστιανοδημοκράτες ο εκλεκτός του Σόιμπλε, Μερτζ, είναι πρώτος σε δημοτικότητα με ποσοστό 31% για την κομματική ηγεσία και την καγκελαρία έναντι της Κραμπ Καρενμπάουερ, διαδόχου της Μέρκελ στην κομματική ηγεσία της CDU, που συγκεντρώνει ποσοστό 19%. Μετά τις εκλογές της 24.9.2017, η Γερμανία βρίσκεται σε συνεχή πολιτική κρίση, που προκαλεί συνολικό βραχυκύκλωμα στην Ε.Ε.
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν αυτόματα και επικείμενο πρόωρο τέλος του μεγάλου συνασπισμού, η θητεία του οποίου λήγει τον Σεπτέμβριο του 2021. Σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες προφανώς προβληματίζονται για το ποια επιλογή θα έχει το μεγαλύτερο εκλογικό κόστος: η πτώση της κυβέρνησης Μέρκελ ή η επιβίωσή της μέχρι το 2021, αν το κόστος της φθοράς της είναι διαχειρίσιμο.
Και οι δύο επιλογές ενισχύουν τη ρευστότητα και την αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα στη Γερμανία και την Ε.Ε. Αν η Μέρκελ και η παρούσα κυβέρνηση επιβιώσουν των εσωκομματικών αμφισβητήσεων και εξαντλήσουν τη θητεία τους μέχρι το φθινόπωρο του 2021, θα λειτουργήσουν ως διαχειριστές των τρεχουσών υποθέσεων, χωρίς να θέλουν και να μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών μείζονος κλίμακας.
Αν ανατραπεί η κυβέρνηση Μέρκελ, προφανώς με ευθύνη των Σοσιαλδημοκρατών, τότε δύο είναι οι πιθανότερες εξελίξεις: κυβέρνηση μειοψηφίας των Χριστιανοδημοκρατών υπό νέο καγκελάριο ή πρόωρες εκλογές με πιθανή παρατεταμένη μετεκλογική αναζήτηση κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Ούτε με τον φθαρμένο και πανταχόθεν αμφισβητούμενο μεγάλο συνασπισμό, ούτε με όλα τα εναλλακτικά σενάρια πολιτικών εξελίξεων, δεν φαίνεται στον ορίζοντα η αναγκαία ανασύνταξη και σταθεροποίηση της πολιτικής σκηνής στο Βερολίνο, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η έξοδος από μια ευρωπαϊκή κρίση μακράς διαρκείας.
