Η ευθύνη μας προς τον πλησίον
Σταύρος Τζίμας, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2020-03-13
H Εκκλησία της Ελλάδος αναλαμβάνει μεγάλη ευθύνη τούτες τις δύσκολες ώρες με την κατηγορηματική θέση ότι διά της Θείας Κοινωνίας δεν μεταδίδεται ο κορωνοϊός.
Και συνεχίζει, παρά τη δημόσια αποδοκιμασία της στάσης της (και) από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Αγνοεί πεισματικά την επιστήμη και «ρισκάρει» την υγεία των πιστών, τους οποίους προτρέπει, με τον τρόπο της, να προσέρχονται στις εκκλησίες και να μεταλαμβάνουν άφοβα!
Ουδέποτε, μας λέει, στους παρελθόντες αιώνες από τη Θεία Κοινωνία μεταδόθηκαν ασθένειες. Μέχρι και οι αναστενάρηδες, που πατάνε στα αναμμένα κάρβουνα χωρίς να καίγονται, επιστρατεύονται για να πείσουν ότι εάν κάποιος πιστεύει πραγματικά στον Θεό και κοινωνήσει, δεν πρόκειται να προσβληθεί από τον ιό που μπορεί να είχε αφήσει στο κουτάλι ή στο κρασί ο προηγούμενος πιστός. Δεν αντέχουν όχι μόνο στην επιστημονική κριτική, αλλά ούτε στην κοινή λογική επικλήσεις του είδους. Υπάρχουν κάποιοι ιεράρχες και θεολόγοι που, συναισθανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης, διαφοροποιούνται.
«Νομίζει κάποιος ότι επειδή είναι πιστός τα μικρόβια δεν θα τον πλησιάσουν; Οι ιερείς δεν αρρωσταίνουν;» αναρωτιέται ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμος, προσθέτοντας ότι «δεν είναι μαγική η Θεία Κοινωνία», ενώ σε παρέμβασή του ο διακεκριμένος ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Πέτρος Βασιλειάδης γράφει: «Ο εύκολος, και αρκετά πειστικός μεταξύ ορισμένων πιστών, αντίλογος πως ό,τι αγιάζεται –αγιασμός, κοινωνία– είναι απρόσβλητο φυσικών νόμων δοκιμάστηκε τον περασμένο αιώνα, όταν στο Αγιον Ορος πέθανε μοναχός από “αγιασμένη” δεξαμενή, με αποτέλεσμα ορθά ποιώντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αποστείλει σχετική εγκύκλιο, που προέτρεπε τους μοναχούς στην αυστηρή τήρηση των επιστημονικά προτεινόμενων όρων υγιεινής».
Δεν φτάνει, ωστόσο, η «μουρμούρα». Ολοι όσοι συναισθάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης θα πρέπει να υψώσουν δυνατά τη φωνή τους. Οι ιεράρχες δεν τόλμησαν την υπέρβαση – άραγε δεν αντιλαμβάνονται τη δραματική πραγματικότητα; Ασφαλώς και καταλαβαίνουν.
Υπάρχει όμως, για εκείνους, υπεράνω όλων το δόγμα. Η Θεία Ευχαριστία είναι το Μυστήριο των Μυστηρίων για την Ορθόδοξη Εκκλησία και αν η Ιεραρχία τολμούσε να το αμφισβητήσει, τότε ίσως προκαλούνταν ρωγμές. Μπορούν, ωστόσο, να το παρακάμψουν αναστέλλοντας για όσο χρειαστεί τη Θεία Λειτουργία και γενικά τις συναθροίσεις στους ναούς. Τα περί δογματικής φύσεως «σπουδαία», ες αύριον.
Και συνεχίζει, παρά τη δημόσια αποδοκιμασία της στάσης της (και) από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Αγνοεί πεισματικά την επιστήμη και «ρισκάρει» την υγεία των πιστών, τους οποίους προτρέπει, με τον τρόπο της, να προσέρχονται στις εκκλησίες και να μεταλαμβάνουν άφοβα!
Ουδέποτε, μας λέει, στους παρελθόντες αιώνες από τη Θεία Κοινωνία μεταδόθηκαν ασθένειες. Μέχρι και οι αναστενάρηδες, που πατάνε στα αναμμένα κάρβουνα χωρίς να καίγονται, επιστρατεύονται για να πείσουν ότι εάν κάποιος πιστεύει πραγματικά στον Θεό και κοινωνήσει, δεν πρόκειται να προσβληθεί από τον ιό που μπορεί να είχε αφήσει στο κουτάλι ή στο κρασί ο προηγούμενος πιστός. Δεν αντέχουν όχι μόνο στην επιστημονική κριτική, αλλά ούτε στην κοινή λογική επικλήσεις του είδους. Υπάρχουν κάποιοι ιεράρχες και θεολόγοι που, συναισθανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης, διαφοροποιούνται.
«Νομίζει κάποιος ότι επειδή είναι πιστός τα μικρόβια δεν θα τον πλησιάσουν; Οι ιερείς δεν αρρωσταίνουν;» αναρωτιέται ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμος, προσθέτοντας ότι «δεν είναι μαγική η Θεία Κοινωνία», ενώ σε παρέμβασή του ο διακεκριμένος ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Πέτρος Βασιλειάδης γράφει: «Ο εύκολος, και αρκετά πειστικός μεταξύ ορισμένων πιστών, αντίλογος πως ό,τι αγιάζεται –αγιασμός, κοινωνία– είναι απρόσβλητο φυσικών νόμων δοκιμάστηκε τον περασμένο αιώνα, όταν στο Αγιον Ορος πέθανε μοναχός από “αγιασμένη” δεξαμενή, με αποτέλεσμα ορθά ποιώντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αποστείλει σχετική εγκύκλιο, που προέτρεπε τους μοναχούς στην αυστηρή τήρηση των επιστημονικά προτεινόμενων όρων υγιεινής».
Δεν φτάνει, ωστόσο, η «μουρμούρα». Ολοι όσοι συναισθάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης θα πρέπει να υψώσουν δυνατά τη φωνή τους. Οι ιεράρχες δεν τόλμησαν την υπέρβαση – άραγε δεν αντιλαμβάνονται τη δραματική πραγματικότητα; Ασφαλώς και καταλαβαίνουν.
Υπάρχει όμως, για εκείνους, υπεράνω όλων το δόγμα. Η Θεία Ευχαριστία είναι το Μυστήριο των Μυστηρίων για την Ορθόδοξη Εκκλησία και αν η Ιεραρχία τολμούσε να το αμφισβητήσει, τότε ίσως προκαλούνταν ρωγμές. Μπορούν, ωστόσο, να το παρακάμψουν αναστέλλοντας για όσο χρειαστεί τη Θεία Λειτουργία και γενικά τις συναθροίσεις στους ναούς. Τα περί δογματικής φύσεως «σπουδαία», ες αύριον.
