Novartis: τελικά έγιναν όλα «κατά το πρόγραμμα»

Με την άσκηση ποινικής δίωξης κατά της εισαγγελέως Διαφθοράς Ελένης Τουλουπάκη επαναλήφθηκε ό,τι κατά τον συνήθη τρόπο γίνεται μέχρι σήμερα, προκειμένου να καλυφθούν ευθύνες πολιτικών κυρίως, ή μη, προσώπων σε άλλα σκάνδαλα.

Το σύστημα είναι δοκιμασμένο απ’ όσους έχουν λόγους να καλυφθούν ή να καλύψουν:

● Η σκόπιμη υπερπαραγωγή δήθεν δεδομένων και πληροφοριών από την Επιτροπή άρθρου 86 Σ., για να αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη. Τυπική η περίπτωση Δ. Παπαγγελόπουλου.

● Αξιοποίηση στον μέγιστο βαθμό του προσφερομένου μιντιακού συστήματος -για αξιοπιστία ενημέρωσης ας μη γίνεται λόγος- το οποίο υπηρετεί εκείνο το πολιτικό σύστημα που επιδιώκει να κλείνουν, όπως όπως, οι έρευνες για οικονομικά σκάνδαλα και να καλυφθούν έτσι οι ευθύνες στελεχών του ή υποστηρικτών του.

• Αξιοποίηση από κόμματα, που γνωρίζουν να δημιουργούν εξουσιαστικές σχέσεις στο δικαστικό σώμα -μη λησμονούμε βέβαια: η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη!- μελών αυτού, υψηλών κυρίως θέσεων στην ιεραρχία, όσα και αν είναι αυτά.

● Προσφορά υπηρεσιών από ακαδημαϊκούς και εν γένει διανοούμενους που βρέθηκαν τελικά στο ίδιο πολιτικό αλώνι –ή σε γειτονικά-, προερχόμενοι παλαιοτέρα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

● Επιπλέον αξιοποιείται η αδράνεια κάποιων δικαστικών ενώσεων, οι οποίες μάλιστα, είτε λησμονούν ότι στο παρελθόν έχουν διωχθεί μέλη τους, το ίδιο δε μπορεί να συμβεί και στο μέλλον, είτε κατατρύχονται από διασπάσεις, που συνδέονται με κομματικές αναφορές ή προσωπικές επιδιώξεις μελών τους.

Δικηγορικοί σύλλογοι και νομικοί υπερασπιστές σε παράλληλη πορεία. Ωστόσο αναμένουμε. Ετσι βούλιαξαν ή περιορίστηκαν στο ελάχιστο όριο οι έρευνες για τα σκάνδαλα δομημένων ομολόγων, χρηματιστηρίου, Siemens, Βατοπεδίου, Λίστας Λαγκάρντ – και άλλων λιστών, Βγενόπουλου κ.ά. και τώρα NOVARTIS. Ολα κατά το πρόγραμμα. Το σύστημα που απειλείται γνωρίζει πώς να αυτοπροστατευτεί.

Κατά τα άλλα, με την άσκηση ποινικής δίωξης κατά της Εισαγγελέως Διαφθοράς που έχει κριθεί αρνητικά από άποψη νομική, δικαιοπολιτική και κοινωνική, υποβοηθούνται τελικά δύο σκοποί:

● Να διασυνδεθεί με τις ποινικές κατηγορίες που αποδόθηκαν σε βάρος του Δημ. Παπαγγελόπουλου, από το με κατάδηλη προκατάληψη και κατά παράβαση ουσιαστικών και δικονομικών διατάξεων πόρισμα της Επιτροπής άρθρου 86 Σ..

● Να ασκηθεί πίεση ή να υπάρχει διάχυτο κλίμα εκφοβισμού σε άλλους δικαστές και εισαγγελείς, που θα αναλάβουν είτε τη συνέχιση της έρευνας για τη NOVARTIS είτε για άλλα σκάνδαλα που το σύστημα παράγει διαχρονικά. Πάντα υπάρχουν και αυτοί που αντέχουν.

Σχετικώς μπορεί να θεωρηθεί, ως αυτονόητο μάλιστα, ότι δεν ενδιαφέρει τους πολιτικούς διώκτες της Εισαγγελέως -αλλά και του Δημ. Παπαγγελόπουλου- αν τελικά αυτοί θα απαλλαγούν από κάθε ευθύνη. Αυτούς τους ενδιαφέρει: πρώτο και κυρίως να απαλλαγούν πολιτικά στελέχη που βαρύνονται για το σκάνδαλο NOVARTIS –αυτοί γνωρίζουν αν ευθύνονται- και δεύτερο να κατηγορήσουν για σκευωρία –ποιοι;- τον πολιτικό αντίπαλό τους.

Ωστόσο μένει η απορία ή διαμαρτυρία: Εφόσον το πολύπτυχο έγκλημα NOVARTIS αποκαλύφθηκε πλέον, αξίζει τόσο αυτή η δυνάστευση θεσμών, κυρίως της δικαστικής εξουσίας, και παραβίαση κανόνων και αρχών –που υποκριτικά κατά τα άλλα επικαλούνται οι διώκτες- όσο και η ακόμη μεγαλύτερη μείωση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος για να διασωθούν τελικά κάποια αδειανά πολιτικά πουκάμισα;