Μια φαρσοκωμωδία σε συνέχειες

Η πρώτη πράξη της φαρσοκωμωδίας ολοκληρώθηκε. Η συμπολίτευση Ν.Δ.-ΚΙΝ.ΑΛΛ., με τη βοήθεια της Ελληνικής Λύσης, αποφάσισε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για να διερευνήσει τη βασιμότητα των καταγγελιών τού άλλοτε αναξιόπιστου και στημένου από τον ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα φερέγγυου και αξιοσέβαστου επιχειρηματία, Χρ. Καλογρίτσα. Η δεύτερη πράξη θα κρατήσει λίγο περισσότερο -κοντά δύο μήνες- και η παράσταση θα ολοκληρωθεί με τον επίλογο, δηλαδή με το πόρισμα της πλειοψηφίας το οποίο ήδη έχει συνταχθεί από τους… αδέκαστους «γαλάζιους» και «πράσινους» εισαγγελείς και κατά πάσα βεβαιότητα θα είναι παραπεμπτικό.

Οι πολίτες λοιπόν καλούνται να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι οι βουλευτές της Ν.Δ. και του ΚΙΝ.ΑΛΛ. θα λειτουργήσουν χωρίς προκαταλήψεις, θα αποκρούσουν κάθε προσπάθεια επηρεασμού τους από θεσμικά και εξωθεσμικά κέντρα (κυρίως από τα δεύτερα που θέλουν να πάρουν εκδίκηση επειδή υποχρεώθηκαν -έστω για ένα φεγγάρι- να πληρώσουν κατιτίς για να χρησιμοποιήσουν τις δημόσιες συχνότητες), ότι θα μείνουν ανεπηρέαστοι από τις σκοπιμότητες των ηγεσιών των κομμάτων τους και θα αφήσουν τη συνείδησή τους (;) να τους οδηγήσει σε μια δίκαιη ετυμηγορία. Τρίχες και μάλιστα κατσαρές.

Οι πολιτικοί και της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, που έχουν σχηματίσει άποψη για την υπόθεση, την έχουν διατυπώσει δημοσίως και είναι σίγουροι για την ορθότητά της, θα μπουν στον πειρασμό να ελέγξουν τη βασιμότητά της και ενδεχομένως θα σκεφτούν να αναθεωρήσουν τη στάση τους; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε φαντάζομαι!

Αυτό το καλαμπούρι με τις προανακριτικές συνεχίζεται. Και απ’ ό,τι φαίνεται δεν πρόκειται να σταματήσει. Η Δεξιά θέλει να τιμωρήσει παραδειγματικά όσους αποπειράθηκαν να της δυσκολέψουν τη ζωή, όσους αμφισβήτησαν τη σχέση ιδιοκτησίας που πιστεύει πως έχει με το κράτος. Στέλνει τον Δ. Παπαγγελόπουλο στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο (ουπς μου ξέφυγε, για τη σκευωρία ήθελα να πω) της Novartis. Θα στείλει (μην έχετε καμιά αμφιβολία) στο Ειδικό Δικαστήριο και τον Ν. Παππά επειδή τόλμησε να βάλει τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ να πληρώσουν. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί τάσεις ρεβανσισμού και στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, ήταν σαφής στην ομιλία του στη Βουλή. Ρώτησε τον απόντα πρωθυπουργό δήθεν αθώα: «Εμείς πόσες προανακριτικές επιτροπές να προκαλέσουμε μόλις επανέλθουμε στη διακυβέρνηση; Δεν θα ξέρουμε από πού να το πιάσουμε και πού να το αφήσουμε» και συμπλήρωσε ότι «αθροίζονται οι φάκελοι των υποθέσεων που αφορούν ζημία του δημοσίου συμφέροντος». Το πιάσατε το υπονοούμενο; Τι υπονοούμενο δηλαδή, εδώ έχουμε ανοιχτή απειλή.

Οπότε η ιστορία θα πηγαίνει έτσι, σχοινί-κορδόνι. Η κάθε φορά κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα κατηγορεί τους προηγούμενους για σκάνδαλα, θα φτιάχνει προανακριτικές για να τους ενοχοποιήσει και όποιος αντέξει. Κι αυτό θα συμβαίνει όσο ισχύει το απαράδεκτο πλαίσιο που υποχρεώνει τους κανονικούς εισαγγελείς να στέλνουν αμελλητί στη Βουλή υποθέσεις όταν πέφτουν σε ονόματα πολιτικών, χωρίς κανέναν έλεγχο για τη σοβαρότητα των καταγγελιών που έχει κάνει ο κάθε πικραμένος, ο κάθε δόλιος, ο κάθε αποστάτης. Κι αυτό θα συμβαίνει όσο τα κόμματα δεν αμφισβητούν στην πράξη αυτό το φαύλο καθεστώς. Η συμμετοχή στην προανακριτική νομιμοποιεί τη διαδικασία, νομιμοποιεί και το αποτέλεσμα ασχέτως από το πόσα πορίσματα θα κατατεθούν. Θα μετρήσει το πόρισμα της πλειοψηφίας.

Και δίκιο βουνό να έχει η εκάστοτε μειοψηφία και όλα τα στοιχεία του κόσμου να προσκομίσει που επιβεβαιώνουν τις θέσεις της και καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς, η πλειοψηφία θα πράξει αυτό που γουστάρει. Μ’ άλλα λόγια αυτό που θεωρεί ότι εξυπηρετεί το κομματικό συμφέρον της. Θα πει κάποιος: «Ωραία, να αφαιρεθεί από τις πλειοψηφίες η δυνατότητα να ποινικοποιούν την πολιτική ζωή. Η Δικαιοσύνη είναι όντως ανεξάρτητη; Θα κρίνει χωρίς φόβο; Τόσα και τόσα δεν έχουν δει τα ματάκια μας;» Καλό ερώτημα. Απάντηση επί του πεδίου.