Για μας χτυπάει η καμπάνα

Τα καμπανάκια των επιστημόνων έχουν γίνει ηχηρές καμπάνες, η ηχώ των οποίων φτάνει ήδη εκκωφαντικά στις ακτές μας

Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Η Γκρέτα είναι η μικρή που βροντοφώναξε ήδη στους ισχυρούς του κόσμου τούτου πως όσα λένε (και, κυρίως, όσα κάνουν) για το κλίμα δεν είναι παρά ένα ατελείωτο μπλα μπλα μπλα. Επομένως, μπορούμε να καταλάβουμε ποιον ρόλο παίζει -με βάση την παροιμία και όχι μόνο- ο Μπόρις Τζόνσον, όταν λέει μια αλήθεια αναφορικά με την επικείμενη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα Cop26: "Βρισκόμαστε στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και χάνουμε 1-5" δήλωσε στη σαββατιάτικη Repubblica, εν πτήσει προς τη Ρώμη για τη G-20. Έκανε μάλιστα ακόμα πιο γλαφυρή την ανησυχία του, που καλό είναι να την κρατήσουμε όσο και αν τη διατυπώνει τόσο δραματικά προκειμένου να προκρίνει την πυρηνική ενέργεια: "Η Ρώμη και τα θαυμάσια ερείπιά της είναι το τέλειο μέρος για τη G-20, γιατί μας θυμίζουν ότι, αν δεν δράσουμε άμεσα για το κλίμα, ένας εξαιρετικός πολιτισμός όπως αυτός των Ρωμαίων μπορεί να καταρρεύσει ταχύτατα και να εξαφανιστεί"...

Άλλωστε δεν χρειαζόμαστε ούτε τον Τζόνσον ούτε τις προαναγγελθείσες απουσίες του Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ για να ανησυχήσουμε. Τα καμπανάκια των επιστημόνων έχουν γίνει ηχηρές καμπάνες, η ηχώ των οποίων φτάνει ήδη εκκωφαντικά στις ακτές μας, με τις φωτιές, τις πλημμύρες και, ακριβώς αυτές τις μέρες, με τον μεσογειακό κυκλώνα με τα τρία ονόματα.

Ο στόχος να περιοριστεί στους 1,5 βαθμούς Κελσίου η αύξηση της θερμοκρασίας έως το 2040 κινδυνεύει να ξεπεραστεί προς τα πάνω: Με τον σημερινό ρυθμό πάμε για άνοδο 2,7 βαθμών έως το τέλος του αιώνα - αυτό θα ακούσουν οι μετέχοντες στη διάσκεψη της Γλασκώβης. Εύλογο, αφού, όπως αποκάλυψε το BBC, μια σειρά από χώρες κάνουν λόμπινγκ υπέρ των κοντόφθαλμων οικονομικών συμφερόντων τους ενόψει της συνόδου της Γλασκώβης. Οι Σαουδάραβες θέλουν, λ.χ., να μην υπάρχουν καν αναφορές σε μηδενισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και στην προοπτική εγκατάλειψης του άνθρακα. Σε ανάλογη γραμμή Αυστραλοί, Ινδοί, Κινέζοι και, φυσικά, ο ΟΠΕΚ, που επιμένουν στην οικονομία (τους) του άνθρακα, βάζοντας την οικονομία και τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές και τον πλανήτη.

Και όμως, έχει αποδειχθεί πλέον ότι η απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα, που αφορά το μέλλον του πλανήτη, αιωρείται στον άνεμο ("The answer, my friend, is blowinʼ in the wind"), κατά πώς τραγουδούσε εδώ και 58 χρόνια ο Μπομπ Ντίλαν. Μια πρόσφατη έκθεση του Cornell Atkinson Center for Sustainability υποστηρίζει, μάλιστα, ότι με τη χρήση της αιολικής ενέργειας μπορεί να καταφέρουμε να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας από 0,3 έως 0,8 βαθμούς Κελσίου, αν περιορίσουμε ταυτόχρονα το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Θα είναι μια αρχή. Αρκεί να μην αντιμετωπιστεί και η αιολική ενέργεια ως άλλη μια πηγή κοντόφθαλμων κερδών ενεργειακών κολοσσών, που στο όνομά της θα καταστρέφουν δάση και βουνά, δηλαδή το οξυγόνο.