Υπόθεση ˮσκευωρίαςˮ: Οδός Παραπλανήσεως, αριθμός απροσδιόριστος…
Ο Νίκος Παρασκευόπουλος γράφει για τις εξελίξεις στην υπόθεση Novartis και για τον τρόπο που...παραπλήνηθηκαν πολύ έμπειρες προσωπικότητες του δημόσιου βίου.
Νίκος Παρασκευόπουλος, news247.gr, Δημοσιευμένο: 2022-07-11
Στην οδό αυτή σε κάθε βήμα, δεξιά ή αριστερά, ακούγονται λόγια και εμφανίζονται εικόνες που παραπλανούν τους περαστικούς..
*Ακούγονται να διαμαρτύρονται κάποιοι μεγάλοι δημοσιογράφοι του δικαστικού ρεπορτάζ: Παραπληροφόρηση, θεωρούν, προεχόμενη από ανώτατες δικαστικές πηγές και ίσως με πολιτικά κίνητρα, τους παρέσυρε να γράψουν ότι παραπέμπονται να δικαστούν για εγκλήματα που συνέθεσαν τη “σκευωρία Νovartis” η Εισαγγελέας κ. Τουλουπάκη και ο πρώην Υπουργός κ. Παπαγγελόπουλος. Ενώ σαφώς από το Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ειδικού κατά το Σύνταγμα Δικαστηρίου προκύπτει το αντίθετο, ότι σκευωρία Novartis δεν υπάρχει.
Σουρρεαλισμός! Η παραπληροφόρηση δεν προέκυψε τώρα, αλλά είναι συνεχής βομβαρδισμός εδώ και πέντε περίπου χρόνια. Προέρχεται από τον Πρωθυπουργό, από υπεύθυνους Υπουργούς του, καθώς και από κάποιους από τους ίδιους δημοσιογράφους που τώρα διαμαρτύρονται. «Ξεκαθάριζαν» από καιρό ότι δήθεν ευθύνες πολιτικών δεν προκύπτουν, ενώ στην πραγματικότητα μόνο η Δικαιοσύνη ήταν αρμόδια να μιλήσει και αυτή δεν είχε αποφανθεί. Το Δικαστικό συμβούλιο με τα αντίθετα δεν παραπληροφόρησε. Έκρινε.
*Παντού ακουγόταν, στην οδό αυτή, σαν από χορωδία και φιλαρμονική, ότι «η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Σύριζα έστησε στη Βουλή δέκα κάλπες με κατηγορίες για να καθίσει στο σκαμνί πολιτικούς αντιπάλους».
Καμιά σχέση με την πραγματικότητα! Η Ολομέλεια της Βουλής το 2018, με βάση την Εισήγηση της αρμόδιας κατά το Σύνταγμα Επιτροπής, είχε αποφανθεί τελείως διαφορετικά. Το άρθρο 86 του Συντάγματος όπως ίσχυε τότε, δηλαδή πριν την Αναθεώρησή του το 2019, προέβλεπε σύντομη παραγραφή των εγκλημάτων που τελούνται από πολιτικούς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η ρύθμιση εκείνη είχε κατακριθεί από όλους επειδή με τη σύντομη προθεσμία που προέβλεπε οδηγούσε σε ατιμωρησία των πολιτικών. Γι’ αυτό και αναθεωρήθηκε.
Η αρμόδια επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση Novartis εξέδωσε Πόρισμα και η Ολομέλεια εν μέρει απήλλαξε τους εμπλεκόμενους (για απιστία, λόγω παραγραφής κατά το άρθρο 86 Συντ.), εν μέρει παρέπεμψε την υπόθεση στη Δικαιοσύνη λόγω αναρμοδιότητας της Βουλής, προκειμένου να εξεταστούν πράξεις που ΔΕΝ τελέστηκαν κατά την εκτέλεση καθηκόντων, όπως η νομιμοποίηση παράνομων εσόδων και η δωροδοκία).
*Σε κάθε γωνιά, σε κάθε στροφή της Οδού άκουγες τις ίδιες φωνές. Τόνος, μεταξύ οργής και απελπισίας: «Να έλθουν εδώ στη Βουλή στην Επιτροπή οι «κουκουλοφόροι» μάρτυρες να εξεταστούν, να βγούν όλα στο φως!»
Οι περισσότεροι από όσους φώναζαν ενόσω διαρκούσαν οι εργασίες της Επιτροπής κατά το 2018 ωστόσο γνώριζαν μια χαρά τι σήμαιναν οι ηχηρές τους αυτές προτροπές: Το καουμπόικο «να βγουν όλα στο φώς» σήμαινε με άλλη διατύπωση «να παραγραφούν όλα!».
Γιατί, αν η Βουλή έμπρακτα θα προχωρούσε σε διαδικαστικές πράξεις αποδεχόμενη σχετική αρμοδιότητά της να κρίνει, τότε θα έπρεπε να εφαρμόσει το άρθρο 86 Συντ. και να δεχθεί παραγραφή. Όμως το Πόρισμα ακολούθησε τη νομιμότητα, όχι σκοπιμότητες: Με ένα εκτενέστατο σκεπτικό που στάθμισε τη βιβλιογραφία και τη νομολογία έκρινε αν οι πράξεις τελέστηκαν «κατά την εκτέλεση». Αποφάνθηκε έτσι κατά το Σύνταγμα είτε για παραγραφή (για την απιστία), είτε για αναρμοδιότητά της (για τα υπόλοιπα).
Εννοείται, ότι παντού στη συγκεκριμένη οδό ακούγονταν κι άλλα σαγηνευτικά: Ότι σκάνδαλο δεν υπήρξε, ότι Εισαγγελείς έστησαν σκευωρία για να καταδικάσουν αθώους , ότι οι Αμερικανοί αναφερόμενοι σε Έλληνες αξιωματούχους εξαιρούσαν τους πολιτικούς, ότι δημοσιογράφοι που έγραφαν ερευνώντας τα πράγματα συμμετείχαν δήθεν σε οργανωμένη σκευωρία κλπ.
Τελικά, στην Οδό Παραπλανήσεως το μόνο αληθινό ήταν το όνομά της.
*Ακούγονται να διαμαρτύρονται κάποιοι μεγάλοι δημοσιογράφοι του δικαστικού ρεπορτάζ: Παραπληροφόρηση, θεωρούν, προεχόμενη από ανώτατες δικαστικές πηγές και ίσως με πολιτικά κίνητρα, τους παρέσυρε να γράψουν ότι παραπέμπονται να δικαστούν για εγκλήματα που συνέθεσαν τη “σκευωρία Νovartis” η Εισαγγελέας κ. Τουλουπάκη και ο πρώην Υπουργός κ. Παπαγγελόπουλος. Ενώ σαφώς από το Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ειδικού κατά το Σύνταγμα Δικαστηρίου προκύπτει το αντίθετο, ότι σκευωρία Novartis δεν υπάρχει.
Σουρρεαλισμός! Η παραπληροφόρηση δεν προέκυψε τώρα, αλλά είναι συνεχής βομβαρδισμός εδώ και πέντε περίπου χρόνια. Προέρχεται από τον Πρωθυπουργό, από υπεύθυνους Υπουργούς του, καθώς και από κάποιους από τους ίδιους δημοσιογράφους που τώρα διαμαρτύρονται. «Ξεκαθάριζαν» από καιρό ότι δήθεν ευθύνες πολιτικών δεν προκύπτουν, ενώ στην πραγματικότητα μόνο η Δικαιοσύνη ήταν αρμόδια να μιλήσει και αυτή δεν είχε αποφανθεί. Το Δικαστικό συμβούλιο με τα αντίθετα δεν παραπληροφόρησε. Έκρινε.
*Παντού ακουγόταν, στην οδό αυτή, σαν από χορωδία και φιλαρμονική, ότι «η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Σύριζα έστησε στη Βουλή δέκα κάλπες με κατηγορίες για να καθίσει στο σκαμνί πολιτικούς αντιπάλους».
Καμιά σχέση με την πραγματικότητα! Η Ολομέλεια της Βουλής το 2018, με βάση την Εισήγηση της αρμόδιας κατά το Σύνταγμα Επιτροπής, είχε αποφανθεί τελείως διαφορετικά. Το άρθρο 86 του Συντάγματος όπως ίσχυε τότε, δηλαδή πριν την Αναθεώρησή του το 2019, προέβλεπε σύντομη παραγραφή των εγκλημάτων που τελούνται από πολιτικούς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η ρύθμιση εκείνη είχε κατακριθεί από όλους επειδή με τη σύντομη προθεσμία που προέβλεπε οδηγούσε σε ατιμωρησία των πολιτικών. Γι’ αυτό και αναθεωρήθηκε.
Η αρμόδια επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση Novartis εξέδωσε Πόρισμα και η Ολομέλεια εν μέρει απήλλαξε τους εμπλεκόμενους (για απιστία, λόγω παραγραφής κατά το άρθρο 86 Συντ.), εν μέρει παρέπεμψε την υπόθεση στη Δικαιοσύνη λόγω αναρμοδιότητας της Βουλής, προκειμένου να εξεταστούν πράξεις που ΔΕΝ τελέστηκαν κατά την εκτέλεση καθηκόντων, όπως η νομιμοποίηση παράνομων εσόδων και η δωροδοκία).
*Σε κάθε γωνιά, σε κάθε στροφή της Οδού άκουγες τις ίδιες φωνές. Τόνος, μεταξύ οργής και απελπισίας: «Να έλθουν εδώ στη Βουλή στην Επιτροπή οι «κουκουλοφόροι» μάρτυρες να εξεταστούν, να βγούν όλα στο φως!»
Οι περισσότεροι από όσους φώναζαν ενόσω διαρκούσαν οι εργασίες της Επιτροπής κατά το 2018 ωστόσο γνώριζαν μια χαρά τι σήμαιναν οι ηχηρές τους αυτές προτροπές: Το καουμπόικο «να βγουν όλα στο φώς» σήμαινε με άλλη διατύπωση «να παραγραφούν όλα!».
Γιατί, αν η Βουλή έμπρακτα θα προχωρούσε σε διαδικαστικές πράξεις αποδεχόμενη σχετική αρμοδιότητά της να κρίνει, τότε θα έπρεπε να εφαρμόσει το άρθρο 86 Συντ. και να δεχθεί παραγραφή. Όμως το Πόρισμα ακολούθησε τη νομιμότητα, όχι σκοπιμότητες: Με ένα εκτενέστατο σκεπτικό που στάθμισε τη βιβλιογραφία και τη νομολογία έκρινε αν οι πράξεις τελέστηκαν «κατά την εκτέλεση». Αποφάνθηκε έτσι κατά το Σύνταγμα είτε για παραγραφή (για την απιστία), είτε για αναρμοδιότητά της (για τα υπόλοιπα).
Εννοείται, ότι παντού στη συγκεκριμένη οδό ακούγονταν κι άλλα σαγηνευτικά: Ότι σκάνδαλο δεν υπήρξε, ότι Εισαγγελείς έστησαν σκευωρία για να καταδικάσουν αθώους , ότι οι Αμερικανοί αναφερόμενοι σε Έλληνες αξιωματούχους εξαιρούσαν τους πολιτικούς, ότι δημοσιογράφοι που έγραφαν ερευνώντας τα πράγματα συμμετείχαν δήθεν σε οργανωμένη σκευωρία κλπ.
Τελικά, στην Οδό Παραπλανήσεως το μόνο αληθινό ήταν το όνομά της.
