Ένας βέρος Έλληνας
Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2004-12-18
Συναίνεση 80%, δηλαδή εθνική ομοψυχία, συνάντησε η εξαγγελία του Κάρολου Παπούλια ως υποψήφιου προέδρου της ελληνικής δημοκρατίας. Όχι αδίκως. Ο κ. Παπούλιας εκφράζει απολύτως την ψυχή του νεοέλληνα και το έχει αποδείξει σε αρκετές περιπτώσεις. Ας δούμε μερικές:
1. Φίλος του Μιλόσεβιτς.
Οι επισκέψεις του κ. Παπούλια στο Βελιγράδι ως Έλληνας αξιωματούχος ήταν πολλές. Ωστόσο, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2000, ο κ. Παπούλιας μεταβαίνει ως άτομο. Είναι προσωπικός καλεσμένος του Μιλόσεβιτς, ως «παρατηρητής» των εκλογών της επόμενης ημέρας, μαζί με τον δικηγόρο της οικογενείας του και του ήδη φυγόδικου Ράντοβαν Κάρατζιτς κ. Αλέξανδρο Λυκουρέζο, τον αντιιμπεριαλιστή κ. Τσοβόλα και εκπροσώπους της αριστεράς. Το πόσο αμερόληπτα σκόπευε να «παρατηρήσει» τις εκλογές, ο κ. Παπούλιας το ξεκαθάρισε με δηλώσεις του: «Βλέπει κανένας πάλι την παρέμβαση των δυνάμεων εκείνων που θέλουν την ανατροπή του Μιλόσεβιτς. Αυτές βρίσκονται στις ΗΠΑ ή σε ορισμένες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις… Όποιες επικρίσεις ή όποια κριτική κι αν κάνουμε στον πρόεδρο Μιλόσεβιτς, υπάρχει μια σταθερή βάση στα εσωτερικά πράγματα της Γιουγκοσλαβίας. Η πολιτική ζωή της Σερβίας χαρακτηρίζεται από έναν πατριωτισμό, εθνικισμό, ο οποίος θα εκφραστεί… Τα ελληνικά συμφέροντα διαφοροποιούνται από τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στη Γιουγκοσλαβία είναι τελείως διαφορετικά». Ο αντιευρωπαϊσμός και ο αντιδυτικισμός του κ. Παπούλια δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερος.
Η νοθεία των εκλογών αυτών πυροδότησε πρωτοφανή εξέγερση και σήμανε το τέλος του Μιλόσεβιτς. Όμως, οι κκ. Παπούλιας, Λυκουρέζος και Τσοβόλας απεφάνθησαν ότι ήσαν… έντιμες.
2. Αλβανοφάγος
Μεγάλη ανησυχία κατέλαβε το Δεκέμβρη του 2001 τον κ. Παπούλια για επικείμενη ένοπλη αλβανική εισβολή, αφού «ο τρίτος ‘πατριωτικός στόχος’ του UCK ύστερα από το Κόσοβο και την προσάρτηση των αλβανόφωνων περιοχών της νότιας Σερβίας, είναι η Τσαμουριά». Αγωνιών δήλωνε: «Δεν θα μπορεί να είναι αμέτοχη οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση όταν θα καίγονται τα ελληνικά χωριά». Δεν παρέλειψε να ξεσκεπάσει και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές: «αυτοί που έχουν τη λογιστική υποστήριξη και τον εξοπλισμό του UCK, έχουν προδιαγράψει τους στόχους του». Παραμύθια για μεγάλα παιδιά.
3. Τουρκόφοβος
Όταν συνελήφθη ο Οτσαλάν, το 1999, ο κ. Παπούλιας υπογράμμισε την αντίθεση μεταξύ του τότε «ενδοτικού» ΥΠΕΞ και του ανένδοτου δικού του, παραδεχόμενος σχέσεις Ελλάδας -ΡΚΚ: «στο παρελθόν η χώρα μας δέχθηκε πιέσεις από τις ΗΠΑ για να αποκαλύψει σχέσεις με το ΡΡΚ αλλά δεν ενέδωσε».
Αργότερα, το Δεκέμβριο 2001, ο κ. Παπούλιας με άλλους 28 βουλευτές της πατριωτικής πασοκικής αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων οι κκ. Αρσένης, Βαλυράκης, Παπαζώη, Σπυριούνης, Χρυσανθακόπουλος, Χαραλαμπόπουλος, Καψής, Κρητικός, Παπαθεμελής, Κατσέλη, Πιπεργιάς, Κουρουπλής, Σκουλάκης, ξεσηκώνεται κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του, διότι «η Τουρκία με τις αξιώσεις για τον αποκλεισμό μας από την ευρωάμυνα(;) εγείρει ουσιαστικά το δικαίωμα ένοπλης παρέμβασης κατά της χώρας μας(!)».
4. Εχθρός του ΟΗΕ
Παρ’ ότι ως υπουργός εξωτερικών προσέβλεπε στον ΟΗΕ για την λύση του Κυπριακού, όταν ο Γ.Γ. του ΟΗΕ προσέφερε μια λύση, ο κ. Παπούλιας τον κατήγγειλε ως όργανο των Αμερικάνων. Παρουσιάζοντας το σχετικό βιβλίο του ομόφρονος Γερ. Αρσένη είπε:
«Θεωρώ πολύ σημαντική την έκδοση του βιβλίου κατά τη στιγμή αυτή, που ασκούνται πρωτοφανείς και απαράδεκτες πιέσεις. Είναι εντυπωσιακή η κινητοποίηση των ΗΠΑ για τη... διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος».
5. Λοιπές πατριωτικές δραστηριότητες
Ο κ. Παπούλιας καταψήφισε, μαζί με άλλους σκληρούς λαϊκοπατριώτες πασόκους της εποχής, όπως Οικονόμου, Παπαθεμελής, Νόρα Κατσέλη, Σηφουνάκης, τον (πασοκικό) νόμο 2510/97 περί εναλλακτικής κοινωνικής θητείας για τους αντιρρησίες συνείδησης. Όταν ξέσπασαν οι συλλήψεις της 17N, δεν δείλιασε να δηλώσει ότι «δυστυχώς η χώρα βρίσκεται υπό ομηρεία». Τέλος, υπήρξε δανειστής του Α. Παπανδρέου για το, κατά Ευάγγελο Γιαννόπουλο, «κωλόσπιτο» της οδού Αγράμπελης στην Εκάλη και συναγελάζονταν με άλλους φίλους του αρχηγού, όπως οι έμποροι όπλων Χάλακ και Αντνάν Κασόγκι. «Ο Κάρολος είναι πολύ καλός, μας κάνει και γελάμε», έλεγε η Δήμητρα Παπανδρέου.
*
Πιθανόν να μου διέφυγαν κάποιες άλλες, παρόμοιες δραστηριότητες του κ. Παπούλια. Οι παραπάνω, ωστόσο, φθάνουν για να δώσουν το στίγμα του ανδρός. Τις ασπάζεται η πλειοψηφία των ελληνόψυχων πατριωτών και συνεπώς η επιλογή του κ. Παπούλια για πρόεδρο της δημοκρατίας είναι απολύτως επιτυχής. Γι’ αυτό άλλωστε δεν υπήρξε κριτική από σχεδόν καμία πλευρά του πολιτικού φάσματος. Ο κ. Παπούλιας είναι άξιος εθνικός ηγέτης. Είναι βέρος Έλληνας. Είναι Ελληναράς. Τοιούτος έπρεπεν ημίν αρχιερεύς.
1. Φίλος του Μιλόσεβιτς.
Οι επισκέψεις του κ. Παπούλια στο Βελιγράδι ως Έλληνας αξιωματούχος ήταν πολλές. Ωστόσο, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2000, ο κ. Παπούλιας μεταβαίνει ως άτομο. Είναι προσωπικός καλεσμένος του Μιλόσεβιτς, ως «παρατηρητής» των εκλογών της επόμενης ημέρας, μαζί με τον δικηγόρο της οικογενείας του και του ήδη φυγόδικου Ράντοβαν Κάρατζιτς κ. Αλέξανδρο Λυκουρέζο, τον αντιιμπεριαλιστή κ. Τσοβόλα και εκπροσώπους της αριστεράς. Το πόσο αμερόληπτα σκόπευε να «παρατηρήσει» τις εκλογές, ο κ. Παπούλιας το ξεκαθάρισε με δηλώσεις του: «Βλέπει κανένας πάλι την παρέμβαση των δυνάμεων εκείνων που θέλουν την ανατροπή του Μιλόσεβιτς. Αυτές βρίσκονται στις ΗΠΑ ή σε ορισμένες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις… Όποιες επικρίσεις ή όποια κριτική κι αν κάνουμε στον πρόεδρο Μιλόσεβιτς, υπάρχει μια σταθερή βάση στα εσωτερικά πράγματα της Γιουγκοσλαβίας. Η πολιτική ζωή της Σερβίας χαρακτηρίζεται από έναν πατριωτισμό, εθνικισμό, ο οποίος θα εκφραστεί… Τα ελληνικά συμφέροντα διαφοροποιούνται από τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στη Γιουγκοσλαβία είναι τελείως διαφορετικά». Ο αντιευρωπαϊσμός και ο αντιδυτικισμός του κ. Παπούλια δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερος.
Η νοθεία των εκλογών αυτών πυροδότησε πρωτοφανή εξέγερση και σήμανε το τέλος του Μιλόσεβιτς. Όμως, οι κκ. Παπούλιας, Λυκουρέζος και Τσοβόλας απεφάνθησαν ότι ήσαν… έντιμες.
2. Αλβανοφάγος
Μεγάλη ανησυχία κατέλαβε το Δεκέμβρη του 2001 τον κ. Παπούλια για επικείμενη ένοπλη αλβανική εισβολή, αφού «ο τρίτος ‘πατριωτικός στόχος’ του UCK ύστερα από το Κόσοβο και την προσάρτηση των αλβανόφωνων περιοχών της νότιας Σερβίας, είναι η Τσαμουριά». Αγωνιών δήλωνε: «Δεν θα μπορεί να είναι αμέτοχη οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση όταν θα καίγονται τα ελληνικά χωριά». Δεν παρέλειψε να ξεσκεπάσει και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές: «αυτοί που έχουν τη λογιστική υποστήριξη και τον εξοπλισμό του UCK, έχουν προδιαγράψει τους στόχους του». Παραμύθια για μεγάλα παιδιά.
3. Τουρκόφοβος
Όταν συνελήφθη ο Οτσαλάν, το 1999, ο κ. Παπούλιας υπογράμμισε την αντίθεση μεταξύ του τότε «ενδοτικού» ΥΠΕΞ και του ανένδοτου δικού του, παραδεχόμενος σχέσεις Ελλάδας -ΡΚΚ: «στο παρελθόν η χώρα μας δέχθηκε πιέσεις από τις ΗΠΑ για να αποκαλύψει σχέσεις με το ΡΡΚ αλλά δεν ενέδωσε».
Αργότερα, το Δεκέμβριο 2001, ο κ. Παπούλιας με άλλους 28 βουλευτές της πατριωτικής πασοκικής αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων οι κκ. Αρσένης, Βαλυράκης, Παπαζώη, Σπυριούνης, Χρυσανθακόπουλος, Χαραλαμπόπουλος, Καψής, Κρητικός, Παπαθεμελής, Κατσέλη, Πιπεργιάς, Κουρουπλής, Σκουλάκης, ξεσηκώνεται κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του, διότι «η Τουρκία με τις αξιώσεις για τον αποκλεισμό μας από την ευρωάμυνα(;) εγείρει ουσιαστικά το δικαίωμα ένοπλης παρέμβασης κατά της χώρας μας(!)».
4. Εχθρός του ΟΗΕ
Παρ’ ότι ως υπουργός εξωτερικών προσέβλεπε στον ΟΗΕ για την λύση του Κυπριακού, όταν ο Γ.Γ. του ΟΗΕ προσέφερε μια λύση, ο κ. Παπούλιας τον κατήγγειλε ως όργανο των Αμερικάνων. Παρουσιάζοντας το σχετικό βιβλίο του ομόφρονος Γερ. Αρσένη είπε:
«Θεωρώ πολύ σημαντική την έκδοση του βιβλίου κατά τη στιγμή αυτή, που ασκούνται πρωτοφανείς και απαράδεκτες πιέσεις. Είναι εντυπωσιακή η κινητοποίηση των ΗΠΑ για τη... διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος».
5. Λοιπές πατριωτικές δραστηριότητες
Ο κ. Παπούλιας καταψήφισε, μαζί με άλλους σκληρούς λαϊκοπατριώτες πασόκους της εποχής, όπως Οικονόμου, Παπαθεμελής, Νόρα Κατσέλη, Σηφουνάκης, τον (πασοκικό) νόμο 2510/97 περί εναλλακτικής κοινωνικής θητείας για τους αντιρρησίες συνείδησης. Όταν ξέσπασαν οι συλλήψεις της 17N, δεν δείλιασε να δηλώσει ότι «δυστυχώς η χώρα βρίσκεται υπό ομηρεία». Τέλος, υπήρξε δανειστής του Α. Παπανδρέου για το, κατά Ευάγγελο Γιαννόπουλο, «κωλόσπιτο» της οδού Αγράμπελης στην Εκάλη και συναγελάζονταν με άλλους φίλους του αρχηγού, όπως οι έμποροι όπλων Χάλακ και Αντνάν Κασόγκι. «Ο Κάρολος είναι πολύ καλός, μας κάνει και γελάμε», έλεγε η Δήμητρα Παπανδρέου.
*
Πιθανόν να μου διέφυγαν κάποιες άλλες, παρόμοιες δραστηριότητες του κ. Παπούλια. Οι παραπάνω, ωστόσο, φθάνουν για να δώσουν το στίγμα του ανδρός. Τις ασπάζεται η πλειοψηφία των ελληνόψυχων πατριωτών και συνεπώς η επιλογή του κ. Παπούλια για πρόεδρο της δημοκρατίας είναι απολύτως επιτυχής. Γι’ αυτό άλλωστε δεν υπήρξε κριτική από σχεδόν καμία πλευρά του πολιτικού φάσματος. Ο κ. Παπούλιας είναι άξιος εθνικός ηγέτης. Είναι βέρος Έλληνας. Είναι Ελληναράς. Τοιούτος έπρεπεν ημίν αρχιερεύς.
