Σε δουλειά να βρισκόμαστε ...
Ελιζαμπέττα Καζαλόττι, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-03-23
Δεν πρόλαβαν καν καλά καλά να εγκλιματιστούν στη νέα κυβέρνηση, να εμπεδώσουν στη Ν.Δ. τη νίκη και... άλλος ανέλαβε τους πανηγυρισμούς και την πρωτοβουλία για ριζική αναθεώρηση του έργου όσων προηγήθηκαν στην εξουσία. Ο λόγος για τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, που «ξεμύτισε» την επομένη των εκλογών και δεν λέει να επιστρέψει στη σιώπη του διαλογισμού και της πνευματικής άσκησης.
Αλήθεια, πότε βρίσκει το χρόνο για προσευχή αυτός ο άγιος άνθρωπος, αφού τον περισσότερο καιρό τον περνάει πολιτικολογώντας από άμβωνος και υποστηρίζοντας την κυβέρνηση στο νομοθετικό έργο της.
Και εδώ δεν τίθεται πλέον θέμα αν δικαιούται ο προκαθήμενος της Εκκλησίας να παρέμβει στη δημόσια ζωή της χώρας, στα του Καίσαρος δηλαδή, αλλά αν τελικά προλαβαίνει να ασχοληθεί με τα του Θεού.
Παρακολουθούμε από κοντά αυτές τις μέρες την έντονη δραστηριότητα του αρχιεπισκόπου, που μοιάζει να επανέρχεται δριμύτερος, επιχειρώντας να ξανακερδίσει το συντομότερο το χαμένο έδαφος...
Σε δουλειά να βρισκόμαστε, βέβαια, καθώς ορισμένες αποφάσεις, όπως αυτή να μην αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες, πολύ δύσκολα ανατρέπονται, ακόμη και αν η παντοδύναμη «Δεξιά του Κυρίου» υποδεικνύει ή πρεσβεύει το αντίθετο.
Ζούμε, όπως είναι γνωστό, σε μια χώρα-μέλος της Ε.Ε. Το σύνολο των χωρών που απαρτίζουν την Ενωση στηρίζεται πλέον στο διαχωρισμό Εκκλησίας και πολιτείας. Δεν είναι, έτσι εύκολο -μας αρέσει, δεν μας αρέσει- να παρεκκλίνουμε από αυτό που είναι ο κοινός παρονομαστής των ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Επιπλέον, στη Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που αποτελεί τμήμα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, αναφέρεται η αρχή της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης και συγκεκριμένα επισημαίνεται ότι «κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας». Και οιαδήποτε αναφορά σε θρησκεία σε επίσημο έγγραφο είναι σε σύγκρουση με την αρχή της ελεύθερης επιλογής.
Οσον αφορά την Ελλάδα τώρα, αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι διαφορετικοί πολιτισμοί και οι θρησκείες που την εμπλούτισαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στη χώρα μας περισσότεροι από 250.000 Ελληνες πολίτες το 2,5% δηλαδή του πληθυσμού, ανήκουν σε διαφορετική από τη χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι και το καλύτερο επιχείρημα για όσους υποστηρίζουν την ανάγκη να διαχωριστεί πλήρως το ελληνικό κράτος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καταργηθούν τα προνόμια των οποίων η τελευταία χαίρει στη χώρα μας.
Δεδομένων αυτών, καθόλου δεν τιμά έναν πνευματικό ηγέτη, του βεληνεκούς του αρχιεπισκόπου, η πρεμούρα που επιδεικνύει να επωφεληθεί από την αλλαγή κυβέρνησης για να εξασφαλίσει επιπλέον προνόμια για το θρόνο του.
Δεν τιμά επίσης την κυβέρνηση η άμεση ανταπόκρισή της. Το γεγονός, δηλαδή, ότι σε μια σημαντική στιγμή, όπου συγκεκριμένες είναι οι προτεραιότητες, αναλώνεται σε έναν κύκλο επαφών με τον αρχιεπίσκοπο.
Η αλήθεια είναι ότι πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία. η οποία αποκτά όλο και περισσότερο έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα. Διαφορετικές ανάγκες δημιουργούν και οι διαφορετικές θρησκείες που εκπροσωπούνται στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης σε μια σύγχρονη κοινωνία αποτελούν η ελευθερία και ηδυνατότητα του καθενός να εξασκήσει την πίστη του, οφείλει η πολιτεία να μεριμνήσει γι’ αυτό.
Η λίστα των προτεραιοτήτων είναι μεγάλη και σχετικά γνωστή (ανέγερση μουσουλμανικών τεμενών, χώροι ταφής για ανθρώπους άλλης θρησκείας, θεμελίωση της κατ’ επιλογήν δυνατότητας καύσης των νεκρών, αναγνώριση της Καθολικής Εκκλησίας ως νομικού προσώπου εκκλησιαστικού δικαίου κ.λπ...). Δεν ακούσαμε όμως μέχρι σήμερα από τη νέα κυβέρνηση τίποτα που να σχετίζεται με την αντιμετώπιση αυτών των αναγκών...
ΥΓ. Πλησιάζει η εθνική μας επέτειος και αναρωτιόμαστε: Πόσα παιδιά και φέτος θα πληγωθούν από τη μισαλλοδοξία των μεγάλων; Πόσοι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές δεν θα παρελάσουν με την ελληνική σημαία, διότι έτσι προστάζουν οι νόμοι της εθνικής μας υπερηφάνειας;
Αλήθεια, πότε βρίσκει το χρόνο για προσευχή αυτός ο άγιος άνθρωπος, αφού τον περισσότερο καιρό τον περνάει πολιτικολογώντας από άμβωνος και υποστηρίζοντας την κυβέρνηση στο νομοθετικό έργο της.
Και εδώ δεν τίθεται πλέον θέμα αν δικαιούται ο προκαθήμενος της Εκκλησίας να παρέμβει στη δημόσια ζωή της χώρας, στα του Καίσαρος δηλαδή, αλλά αν τελικά προλαβαίνει να ασχοληθεί με τα του Θεού.
Παρακολουθούμε από κοντά αυτές τις μέρες την έντονη δραστηριότητα του αρχιεπισκόπου, που μοιάζει να επανέρχεται δριμύτερος, επιχειρώντας να ξανακερδίσει το συντομότερο το χαμένο έδαφος...
Σε δουλειά να βρισκόμαστε, βέβαια, καθώς ορισμένες αποφάσεις, όπως αυτή να μην αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες, πολύ δύσκολα ανατρέπονται, ακόμη και αν η παντοδύναμη «Δεξιά του Κυρίου» υποδεικνύει ή πρεσβεύει το αντίθετο.
Ζούμε, όπως είναι γνωστό, σε μια χώρα-μέλος της Ε.Ε. Το σύνολο των χωρών που απαρτίζουν την Ενωση στηρίζεται πλέον στο διαχωρισμό Εκκλησίας και πολιτείας. Δεν είναι, έτσι εύκολο -μας αρέσει, δεν μας αρέσει- να παρεκκλίνουμε από αυτό που είναι ο κοινός παρονομαστής των ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Επιπλέον, στη Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που αποτελεί τμήμα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, αναφέρεται η αρχή της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης και συγκεκριμένα επισημαίνεται ότι «κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας». Και οιαδήποτε αναφορά σε θρησκεία σε επίσημο έγγραφο είναι σε σύγκρουση με την αρχή της ελεύθερης επιλογής.
Οσον αφορά την Ελλάδα τώρα, αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι διαφορετικοί πολιτισμοί και οι θρησκείες που την εμπλούτισαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στη χώρα μας περισσότεροι από 250.000 Ελληνες πολίτες το 2,5% δηλαδή του πληθυσμού, ανήκουν σε διαφορετική από τη χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι και το καλύτερο επιχείρημα για όσους υποστηρίζουν την ανάγκη να διαχωριστεί πλήρως το ελληνικό κράτος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καταργηθούν τα προνόμια των οποίων η τελευταία χαίρει στη χώρα μας.
Δεδομένων αυτών, καθόλου δεν τιμά έναν πνευματικό ηγέτη, του βεληνεκούς του αρχιεπισκόπου, η πρεμούρα που επιδεικνύει να επωφεληθεί από την αλλαγή κυβέρνησης για να εξασφαλίσει επιπλέον προνόμια για το θρόνο του.
Δεν τιμά επίσης την κυβέρνηση η άμεση ανταπόκρισή της. Το γεγονός, δηλαδή, ότι σε μια σημαντική στιγμή, όπου συγκεκριμένες είναι οι προτεραιότητες, αναλώνεται σε έναν κύκλο επαφών με τον αρχιεπίσκοπο.
Η αλήθεια είναι ότι πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία. η οποία αποκτά όλο και περισσότερο έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα. Διαφορετικές ανάγκες δημιουργούν και οι διαφορετικές θρησκείες που εκπροσωπούνται στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης σε μια σύγχρονη κοινωνία αποτελούν η ελευθερία και ηδυνατότητα του καθενός να εξασκήσει την πίστη του, οφείλει η πολιτεία να μεριμνήσει γι’ αυτό.
Η λίστα των προτεραιοτήτων είναι μεγάλη και σχετικά γνωστή (ανέγερση μουσουλμανικών τεμενών, χώροι ταφής για ανθρώπους άλλης θρησκείας, θεμελίωση της κατ’ επιλογήν δυνατότητας καύσης των νεκρών, αναγνώριση της Καθολικής Εκκλησίας ως νομικού προσώπου εκκλησιαστικού δικαίου κ.λπ...). Δεν ακούσαμε όμως μέχρι σήμερα από τη νέα κυβέρνηση τίποτα που να σχετίζεται με την αντιμετώπιση αυτών των αναγκών...
ΥΓ. Πλησιάζει η εθνική μας επέτειος και αναρωτιόμαστε: Πόσα παιδιά και φέτος θα πληγωθούν από τη μισαλλοδοξία των μεγάλων; Πόσοι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές δεν θα παρελάσουν με την ελληνική σημαία, διότι έτσι προστάζουν οι νόμοι της εθνικής μας υπερηφάνειας;
