Θέλει ή όχι ο ΣΥΡΙΖΑ το "+50 έδρες";

- Η ΔΗΜΑΡ χαρακτηρίζει το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, ως αναντίστοιχο με τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα. Αρκεί η κατάργησή του για να αποκτήσουν τα κόμματα κουλτούρα συνεργασιών;

Η κατάργηση του ληστρικού μπόνους αποτελεί το "κλειδί" για την προώθηση της απλής αναλογικής. Πρόκειται για την καρδιά του καλπονοθευτικού συστήματος. Προφανώς υπάρχουν και άλλα ζητήματα που σχετίζονται με αλλαγές στον εκλογικό νόμο. Ας γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος. Όσοι όμως επικαλούνται τις ευρύτερες τροποποιήσεις για να αποφύγουν την υπερψήφιση ή την καταψήφιση της συγκεκριμένης πρότασης νόμου, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η διαιώνιση της σημερινής κατάστασης,δηλαδή της τεχνητής πόλωσης, της μη ισότιμης ψήφου.

Θυμίζω την παροιμία "το καλύτερο είναι εχθρός του καλού..."

- ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επικαλούνται ότι η μεταξύ τους κυβερνητική συνεργασία πρόκειται για “λύση ανάγκης”. Άλλα και η ΔΗΜΑΡ, που προτείνει απλή αναλογική, σε αυτή τη λογική δεν ήταν η συμμετοχή της στην τρικομματική;

Ακόμα και η εμπειρία της τρικομματικής κυβέρνησης επιβεβαιώνει ότι η ύπαρξη του συγκεκριμένου μπόνους ευνοεί τον αριθμητικό "τσαμπουκά" των ενισχυμένων εδρών του πρώτου κόμματος. Το ζήσαμε από τη πρακτικής της ΝΔ, τόσο στη περίπτωση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου Ρουπακιώτη, όσο και στο λουκέτο της ΕΡΤ.

Η απλή αναλογική μετακινεί την υπόθεση των συνεργασιών από το πεδίο των αριθμητικών δεδομένων, από το πεδίο της πολιτικής βούλησης στο χώρο της θεσμικής υποχρέωσης.

Η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε στη τρικομματική κυβέρνηση μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις για λόγους έκτακτων συνθηκών. Την αποτροπή της άτακτης χρεοκοπίας και την έξοδο από το ευρώ. Ωστόσο η αποδυνάμωση του μηνύματος των πολιτών από τις εκλογές για την επαναδιαπραγμάτευση των δυσμενών όρων του μνημονίου δεν προχώρησε με ευθύνη της ΝΔ. Πρόκειται για παραβίαση της προγραμματικής συμφωνίας που συνέβαλε στη ρήξη με τη ΔΗΜΑΡ.

Είναι προφανές ότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας απαιτούν ειλικρινείς προγραμματικές δεσμεύσεις.

- Τι περιμένετε από τα κόμματα, ιδιαίτερα της Αριστεράς, που αποτελούσε πάγιο αίτημα η καθιέρωση απλής αναλογικής;

Οι δυνάμεις της Αριστεράς ήταν πάγια από την πλευρά της απλής αναλογικής. Φοβάμαι μόνο την επανάληψη της εικόνας που υπήρξε για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο του Α. Ρουπακιώτη. Τον κατακερματισμό πρωτοβουλιών. Δηλαδή με πρόθεση ή πρόσχημα την άδολη εκδοχή της απλής αναλογικής να μην δημιουργηθεί μια ευρύτατη συμπαράταξη για την κατάργηση του μπόνους το οποίο παράγει τον μύθο των αυτοδυναμιών και τη τεχνητή πόλωση.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ ακούστηκαν αντιφατικές δηλώσεις. Από καθαρή στήριξη της συγκεκριμένης πρότασης νόμου μέχρι την άρνηση της. Ακόμα και διάφορα λεκτικά σχήματα που οδηγούν κατά κάποιο τρόπο στο ΟΧΙ. Θέλω να ελπίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πάρει τα κακά κουσούρια του ΠΑΣΟΚ - όπως εύστοχα είχε παρατηρήσει ο γραμματέας του ΚΚΕ- και να χτίσει μια επικοινωνιακή πολιτική με την γραμμή της αυτοδυναμίας. Η οποία βεβαίως σήμερα είναι αυταπάτη...

- Εάν υποθέσουμε ότι αύριο γίνονται εκλογές με απλή αναλογική και τα δημοσκοπικά ποσοστά επιβεβαιώνονται, ποια κόμματα θα μπορούσαν να συγκροτήσουν κυβέρνηση;

Θέλω να είμαι ειλικρινής. Είναι άλλες οι περιπτώσεις έκτακτων συνθηκών, όπως ισχυρίζομαι ότι ήταν ο Ιούνιος του 2012 και είναι άλλες οι περιπτώσεις σε περιόδους πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας. Στη σημερινή εποχή όπου φαίνεται ότι έχουμε ξεπεράσει τον άμεσο κίνδυνο άτακτης χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ, μπορούμε να κάνουμε πιο άνετα αυτή τη συζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση τα κριτήρια της ΔΗΜΑΡ είναι δύο. Η υποστήριξη στην Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας χωρίς ταλαντεύσεις και υποσημειώσεις και η σταθερή επιδίωξη για επαναδιαπραγμάτευση δυσμενών όρων του μνημονίου, για αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής, για ένα νέο σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης.

Με αυτά τα κριτήρια είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο.

- Μετά την έξοδο από την κυβέρνηση, το κόμμα σας μοιάζει να ψάχνει να βρει το βηματισμό του. Σε ποιο βαθμό η συμμετοχή δικών σας στελεχών στα υπό συγκρότηση όργανα της «κίνησης των 58» εξακολουθεί να προκαλεί εσωτερικές τριβές;

Η ΔΗΜΑΡ επιδιώκει με τη στρατηγική του ΤΡΙΤΟΥ ΠΟΛΟΥ να απορρίψει το σημερινό διπολικό παιχνίδι. Να συγκεντρώσει δυνάμεις από τον ευρύτερο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της πολιτικής οικολογίας, της Ανανεωτικής Αριστεράς σε μια συμπαράταξη που αμφισβητεί το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο δόγμα και τον αριστερό λαϊκισμό.

Η πρωτοβουλία των "58" είναι μια ενδιαφέρουσα κίνηση. Εκφράζει την αγωνία για την ανάκαμψη της κεντροαριστεράς. Στο κείμενο όμως της πρωτοβουλίας απουσιάζει ένα ισχυρό μέτωπο κριτικής προς στη ΝΔ .Δεν αντιμετωπίζει την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων στο έδαφος της σημερινής κρίσης και των δυσβάστακτων συνεπειών στα αδύναμα κοινωνική στρώματα.

Ορισμένα μάλιστα στελέχη της πρωτοβουλίας των 58 δίνουν την εικόνα οργανωμένης πολιτικής κίνησης και όχι μίας έκκλησης για ενότητα στο χώρο, ως μία συμβολή ιδεών στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.

Επομένως η συμμετοχή στελεχών της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος μας στο συντονιστικό μίας οργανωμένης πολιτικής κίνησης είναι ασύμβατη με τις ηγετικές ευθύνες τους στο κόμμα. Έχουμε μπροστά μας το προσυνεδριακό διάλογο της ΔΗΜΑΡ για να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε δημοκρατικά και συλλογικά για αυτά τα ζητήματα.