Η Δημοκρατική Αριστερά και ο τρίτος πόλος.

Η κατάσταση της χώρας, η πορεία των πολιτικών εξελίξεων, επιβεβαιώνουν την ανάγκη μιας ισχυρής σοσιαλιστικής παράταξης.Μιας παράταξης που να συσπειρώνει δυνάμεις της κεντροαριστεράς, της Ανανεωτικής Αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας.

Πρόκειται για μία συμπαράταξη που ευνοεί τη δημοκρατική σταθερότητα, συμβάλει στην αποτροπή της τυφλής πόλωσης και προσβλέπει στον μεταρρυθμιστικό ορίζοντα.

Ο διάλογος για τη διαμόρφωση του τρίτου πόλου έχει από τα πράγματα μια κρίσιμη προϋπόθεση. Ότι δηλαδή η ανασυγκρότηση αυτού του χώρου δεν είναι υπόθεση των προσωπικών παραγοντισμών, των τεχνητών συγκολλήσεων και των παιχνιδιών κυβερνητικής εξουσίας. Ότι πρέπει να είναι μια σοβαρή διαδικασία στο έδαφος της πολιτικής και οικονομικής κρίσης με άξονα τις κοινωνικές αναφορές και τις εναλλακτικές λύσεις. Με απλά λόγια μια ανασυγκρότηση όλου του χώρου, ναι μεν στο ενδιάμεσο πεδίο του σημερινού διπολισμού όχι όμως με το άρωμα μιας "Ένωσης Κέντρου" αλλά με το ριζοσπαστισμό μιας δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης. Με την αξιοποίηση της παραδοσιακής ταυτότητας της σοσιαλδημοκρατίας, η οποία κινήθηκε ιστορικά ανταγωνιστικά προς τις δεξιές πολιτικές. Επομένως ο τρίτος πόλος οφείλει να έχει σαφείς οριοθετήσεις τόσο από το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο δόγμα όσο και από τον αριστερό λαϊκισμό.

Η ΔΗΜΑΡ έχει από καιρό ξεκαθαρίσει ότι κινείται σε αυτή τη κατεύθυνση. Με ισχυρές πλειοψηφίες στις αποφάσεις της επιδιώκει να ενισχύσει αυτή τη προοπτική.

Διαθέτει πλέον και το ρεαλισμό της κυβερνητικής εμπειρίας αλλά και τη τόλμη για υπερβάσεις από τα στερεότυπα ενός αριστερού σχηματισμού μονόπλευρα προσανατολισμένου στην εύκολη "δουλειά" της διαμαρτυρίας και των πελατειακών υποσχέσεων. Συνομιλεί λοιπόν με όλες τις δυνάμεις του ευρύτερου χώρου της κεντροαριστεράς στο βαθμό που υπάρχει συνταύτιση με τις συγκεκριμένες οριοθετήσεις. Από τη μία, τις σημερινές ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές και από την άλλη, τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ. Τα σύνορα σε αυτό το διάλογο είναι συγκεκριμένα. Δεν μπορεί για παράδειγμα να έχει παγιδευτεί κάποιος στο πρώτο πόλο - τον κυβερνητικό - και να αναζητά ρόλο στο τρίτο πόλο...Ούτε μπορεί στο όνομα της αντιμνημονιακής πολιτικής να θέτει υπό αμφισβήτηση τον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και το ευρώ.

Η ΔΗΜΑΡ προχωρά στο 2ο συνέδριο της. Όλο αυτό το διάστημα συνέβαλε με τις επιλογές της να μείνει η χώρα στο ευρώ, να αποτραπεί η άτακτη χρεοκοπία. Έθεσε τα ζητήματα της επαναδιαπραγμάτευσης των δυσμενών όρων του μνημονίου και στο βαθμό που δεν προχώρησαν οδηγήθηκε σε ρήξη με τη ΝΔ στο προηγούμενο κυβερνητικό συνασπισμό. Έχει πλούσιες εμπειρίες. Γνωρίζει τα όρια και τις δυσκολίες των αριστερών επιλογών μέσα στους συγκεκριμένους συσχετισμούς δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με την έγκριση των θέσεων της Κεντρικής Επιτροπής ανοίγει ένας σημαντικός προσυνεδριακός διάλογος στο κόμμα. Οι αποφάσεις του συνεδρίου, η ετυμηγορία των μελών του κόμματος θα αποτελούν για όλους τις συλλογικές δεσμεύσεις.

Θα εξαντλήσουμε το δημοκρατικό διάλογο στις γραμμές μας και ύστερα με τη δέσμευση των συνεδριακών αποφάσεων θα κλείσουμε το κύκλο εσωστρέφειας που παράγει αυτονόητα κάθε συνεδριακή διαδικασία. Η ΔΗΜΑΡ θα πετύχει το στόχο του τρίτου πόλου γιατί η χώρα έχει ανάγκη μια μαχόμενη κεντροαριστερά απέναντι στη τεχνητή πόλωση και τα διλήμματα. Γιατί οι αξίες του δημοκρατικού σοσιαλισμού παραμένουν πάντα επίκαιρες!