Η ΔΗΜΑΡ ως... αξεσουάρ

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ της Δημοκρατικής Αριστεράς, όπως κατεγράφη στις Ευρωεκλογές (1,2%) δεν την απομάκρυνε από το ενδιαφέρον της κοινωνίας γι’ αυτήν. Ακόμα και το πολιτικό σύστημα την περιλαμβάνει στους σχεδιασμούς του, καθώς πολλά σενάρια τη θέλουν κεντρικό πρόσωπο του «αφηγήματός» τους. Η ΔΗΜΑΡ διαλύεται, η ΔΗΜΑΡ απορροφάται, η ΔΗΜΑΡ συνασπίζεται, η ΔΗΜΑΡ συνεταιρίζεται και μια σειρά από πιθανολογούμενες εξελίξεις (δημιουργία νέων κομμάτων κ.λπ.) που περιγράφουν τη ΔΗΜΑΡ ως το απαραίτητο «αξεσουάρ» για το πολιτικό αύριο της χώρας. Με δεδομένο το γεγονός ότι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ (που συγκυβερνούν), γνωρίζοντας ότι μόνον η εκλογή του νέου Προέδρου από την παρούσα Βουλή θα αποτρέψει τις εθνικές εκλογές, σχεδιάζουν επί χάρτου και ανιχνεύουν πρόσωπα, προθέσεις και πιθανότητες.

Ενα πρόσωπο τύπου Κουβέλη, με όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν την προσωπικότητά του, θα διευκόλυνε τη συγκέντρωση των 180 βουλευτών/ψήφων που απαιτούνται για να μπορέσει η κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία. Και όταν υπάρχει ο Κουβέλης, γιατί να ψάχνεις τον τύπου Κουβέλη; Εξάλλου, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, πέραν του γεγονότος ότι είναι εξόχως δημοφιλής και -άρα- αποδεκτός από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, θα δυσκόλευε πολύ μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΔΗΜΑΡ να πουν «όχι» στην πιθανή υποψηφιότητά του. Κι έπειτα, για σκέψου! Πότε η Αριστερά στην Ελλάδα ξανά είχε «απτή» την ευκαιρία να εκλέξει δικό της Πρόεδρο Δημοκρατίας; Και πάνω σ’ αυτόν τον καμβά υφαίνεται η «ταπισερί» που αναπαριστά τα... θρυλούμενα, τα μελλούμενα και τα υποτιθέμενα.

Το ότι ο Φώτης Κουβέλης είναι άξιος και ενδεδειγμένος για Πρόεδρος Δημοκρατίας δεν θέλει καν συζήτηση. Οι συνθήκες είναι αυτές που... σηκώνουνε κουβέντα. Η αγωνία αυτών που «διακινούν» την συγκεκριμένη προοπτική και πιθανότητα, είναι πρόδηλη: Να αποφευχθεί, με κάθε τρόπο, η εκλογική αναμέτρηση.

Επομένως, γεννάται το ερώτημα αν μέσα σ’ αυτό το «με κάθε τρόπο» περιλαμβάνεται και η πρόταση για τον Κουβέλη. Τα περί αξεσουάρ, που λέγαμε πιο πάνω. Είναι εγκληματικό λάθος για τα πολιτικά πράγματα της Χώρας ένα κόμμα όπως η ΔΗΜΑΡ να αντιμετωπίζεται -αν έτσι αντιμετωπίζεται- ως σωσίβιο μίας χρήσεως στη λέμβο της εξουσίας.

Η ίδια η ΔΗΜΑΡ πρέπει να διαφυλάξει την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητά της που έχουν τρωθεί και από τις εσωτερικές της έριδες στο πρόσφατο παρελθόν προκειμένου να λειτουργήσει πραγματικά ως καταλύτης των εξελίξεων.