Τα μακριά ποδάρια του εθνικολαϊκισμού
Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2015-03-12
Στο σόου της εθνικοπατριωτικής πλειοδοσίας που έστησε για λόγους προσωπικής προβολής η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής έκανε τη μεγαλύτερη προσφορά: πάνω από 500 δισ. ευρώ μέτρησε τις γερμανικές αποζημιώσεις· εκατό λιγότερα από εκείνα του Αρτέμη Σώρρα. Ετσι αποδεικνύεται ότι ο δρόμος προς την ακροδεξιά είναι στρωμένος με ποταπές προθέσεις. Αυτό που δεν κατανοεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έγινε εμφανές στη συζήτηση της Βουλής, είναι πως ο εθνικολαϊκισμός έχει μακριά ποδάρια. Η αριστερά νομίζει ότι μπορεί να τον χρησιμοποιήσει, αλλά τελικώς η ακροδεξιά δρέπει τους καρπούς του. Αυτό έδειξε πολλάκις η Ιστορία...
Η προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή (10.3.2015) ξεκίνησε με παράβαση του κανονισμού της Βουλής, την οποία επεσήμανε ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης. Η πρόεδρος της Βουλής, σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη, «όχι απλώς αποφάσισε μόνη της το θέμα, αποφάσισε μόνη της και τη διαδικασία... κατά παράβαση του κανονισμού». Σ’ αυτήν την παρατήρηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ν.Δ., η κ. Κωνσταντοπούλου απάντησε με τις γνωστές δασκαλίστικες εξυπνάδες της. Τον... μάλωσε χωρίς να διευκρινίσει τον λόγο: «η πρώτη υποχρέωση των βουλευτών είναι να είναι στη Βουλή, κύριε Γεωργιάδη».
Χειρότερη ήταν η απάντηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αθανάσιου Πετράκου. Αυτός έψεξε τον κ. Γεωργιάδη ότι «με διαδικαστικά ζητήματα ευτελίζει τη σοβαρότητα και την πανεθνική και πατριωτική διάσταση που έχει το συγκεκριμένο θέμα». Προφανώς, ο ΣΥΡΙΖΑ «είναι κάθε λέξη του Συντάγματος», αλλά δεν είναι όλα τα άρθρα του Κανονισμού της Βουλής. Ή, έστω, δεν είναι εκείνα τα άρθρα που αφορούν θέματα «πανεθνικής και πατριωτικής διάστασης», αποκαλύπτοντας έτσι τα ακροδεξιά ζιζάνια που ανέμελα και αφρόνως καλλιεργεί. Διότι τι άλλο μπορεί να σηματοδοτεί η λογική ότι για χάρη «πανεθνικών και πατριωτικών» θεμάτων επιτρέπεται καταστρατήγηση των τυπικών κανόνων της Δημοκρατίας; Αν το έλεγε αυτό κάποιος ακροδεξιός (ή, έστω, κάποιος με ακροδεξιό παρελθόν), δικαίως όλοι θα τον ελεεινολογούσαμε.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα αδιέξοδα που δημιουργεί η ανυπαρξία της πολιτικής της, καταφεύγοντας σε εθνικολαϊκά πανηγυράκια. Είναι χαρακτηριστικό ότι εν μέσω οικονομικής (και, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, ανθρωπιστικής) κρίσης, πέρασαν 45 μέρες από τις εκλογές και δεν έχει συζητηθεί ούτε ένα νομοσχέδιο· δεν κατατέθηκε για συζήτηση ούτε η παράταση του μνημονίου, «δανειακής σύμβασης», «συμβολαίου» ή όπως θέλουν να το λένε οι σύντροφοι. Αλλά, αντιθέτως, το Κοινοβούλιο εκλήθη σε ολομέλεια για τη σύσταση μιας επιτροπής, για θέμα που συγκινεί τα πλήθη, έστω κι αν δεν αφορά το όνομα κάποια γειτονικής χώρας.
Η κυβέρνηση από γραφική γίνεται επικίνδυνη για τον τόπο. Δυστυχώς, δεν θα αφήσει πίσω της μόνο τα ερείπια μιας έτι περαιτέρω χρεοκοπημένης οικονομίας, αλλά θα αφήσει όλο εκείνο το γλοιώδες λίπασμα που τρέφει τις βαθιές ακροδεξιές αντιλήψεις. Αντί να συμμαζέψει τα έσοδα, να πάρει αναπτυξιακά μέτρα, να ξεκολλήσει την αγορά, που από τον Δεκέμβριο με υπαιτιότητα του ΣΥΡΙΖΑ στενάζει, έτσι ώστε να βρουν οι άνεργοι δουλειά, τάζει μονιμοποιήσεις στο Δημόσιο και φτιάχνει εθνικολαϊκά πανηγύρια. Ολα αυτά θα τα βρει μπροστά της, αλλά δυστυχώς θα τα βρούμε κι εμείς μπροστά μας.
Η προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή (10.3.2015) ξεκίνησε με παράβαση του κανονισμού της Βουλής, την οποία επεσήμανε ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης. Η πρόεδρος της Βουλής, σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη, «όχι απλώς αποφάσισε μόνη της το θέμα, αποφάσισε μόνη της και τη διαδικασία... κατά παράβαση του κανονισμού». Σ’ αυτήν την παρατήρηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ν.Δ., η κ. Κωνσταντοπούλου απάντησε με τις γνωστές δασκαλίστικες εξυπνάδες της. Τον... μάλωσε χωρίς να διευκρινίσει τον λόγο: «η πρώτη υποχρέωση των βουλευτών είναι να είναι στη Βουλή, κύριε Γεωργιάδη».
Χειρότερη ήταν η απάντηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αθανάσιου Πετράκου. Αυτός έψεξε τον κ. Γεωργιάδη ότι «με διαδικαστικά ζητήματα ευτελίζει τη σοβαρότητα και την πανεθνική και πατριωτική διάσταση που έχει το συγκεκριμένο θέμα». Προφανώς, ο ΣΥΡΙΖΑ «είναι κάθε λέξη του Συντάγματος», αλλά δεν είναι όλα τα άρθρα του Κανονισμού της Βουλής. Ή, έστω, δεν είναι εκείνα τα άρθρα που αφορούν θέματα «πανεθνικής και πατριωτικής διάστασης», αποκαλύπτοντας έτσι τα ακροδεξιά ζιζάνια που ανέμελα και αφρόνως καλλιεργεί. Διότι τι άλλο μπορεί να σηματοδοτεί η λογική ότι για χάρη «πανεθνικών και πατριωτικών» θεμάτων επιτρέπεται καταστρατήγηση των τυπικών κανόνων της Δημοκρατίας; Αν το έλεγε αυτό κάποιος ακροδεξιός (ή, έστω, κάποιος με ακροδεξιό παρελθόν), δικαίως όλοι θα τον ελεεινολογούσαμε.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα αδιέξοδα που δημιουργεί η ανυπαρξία της πολιτικής της, καταφεύγοντας σε εθνικολαϊκά πανηγυράκια. Είναι χαρακτηριστικό ότι εν μέσω οικονομικής (και, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, ανθρωπιστικής) κρίσης, πέρασαν 45 μέρες από τις εκλογές και δεν έχει συζητηθεί ούτε ένα νομοσχέδιο· δεν κατατέθηκε για συζήτηση ούτε η παράταση του μνημονίου, «δανειακής σύμβασης», «συμβολαίου» ή όπως θέλουν να το λένε οι σύντροφοι. Αλλά, αντιθέτως, το Κοινοβούλιο εκλήθη σε ολομέλεια για τη σύσταση μιας επιτροπής, για θέμα που συγκινεί τα πλήθη, έστω κι αν δεν αφορά το όνομα κάποια γειτονικής χώρας.
Η κυβέρνηση από γραφική γίνεται επικίνδυνη για τον τόπο. Δυστυχώς, δεν θα αφήσει πίσω της μόνο τα ερείπια μιας έτι περαιτέρω χρεοκοπημένης οικονομίας, αλλά θα αφήσει όλο εκείνο το γλοιώδες λίπασμα που τρέφει τις βαθιές ακροδεξιές αντιλήψεις. Αντί να συμμαζέψει τα έσοδα, να πάρει αναπτυξιακά μέτρα, να ξεκολλήσει την αγορά, που από τον Δεκέμβριο με υπαιτιότητα του ΣΥΡΙΖΑ στενάζει, έτσι ώστε να βρουν οι άνεργοι δουλειά, τάζει μονιμοποιήσεις στο Δημόσιο και φτιάχνει εθνικολαϊκά πανηγύρια. Ολα αυτά θα τα βρει μπροστά της, αλλά δυστυχώς θα τα βρούμε κι εμείς μπροστά μας.
