Κατά φαντασίαν ιατρός

Πολλούς Απρίληδες πριν, το 1967, οι Ελληνες άκουγαν τον αρχιπραξικοπηματία Γεώργιο Παπαδόπουλο να υποδύεται τον γιατρό, βέβαιος ότι η τραγελαφική καθαρεύουσά του ήταν η γλώσσα του Πλάτωνα: «Ευρισκόμεθα ενώπιον ενός ασθενούς, τον οποίον έχομεν επί της χειρουργικής κλίνης. Οι περιορισμοί τους οποίους θα επιβάλωμεν είναι το δέσιμον του ασθενούς». Εκτοτε, οποιαδήποτε ιατρικού τύπου μεταφορά προς εξήγηση (παρα)πολιτικών αποφάσεων μάς προκαλεί φρίκη και φόβο.

Ακριβώς φρίκη και φόβο νιώσαμε, οφείλαμε να νιώσουμε, βλέποντας τον Ντόναλντ Τραμπ να παριστάνει τον δόκτορα, την επομένη της «Ημέρας Απελευθέρωσης των ΗΠΑ» και της επιβολής δασμών εις άπασαν την πλανητικήν επικράτειαν, και να λέει: «Η εγχείρηση ολοκληρώθηκε». Χθες, με την παγκόσμια αγορά βαθιά ταραγμένη, ο Αμερικανός πρόεδρος επανήλθε σαν φαρμακοποιός, δηλώνοντας: «Δεν θέλω την πτώση κανενός χρηματιστηρίου, όμως μερικές φορές πρέπει να παίρνεις το φάρμακό σου για να γίνεις καλά».

Φυσικά και δεν αρκεί η χρήση της ίδιας μεταφορικής εικόνας από έναν δικτάτορα και έναν εκλεγμένο άρχοντα για να τους εξισώσει. Τον Τραμπ τον επέλεξε για δεύτερη φορά η πλειοψηφία των πολιτών των ΗΠΑ, που μάλλον δεν θα ‘χουν τίποτε ακουστά για την ασοφία του δις εξαμαρτείν. Μολαταύτα, με ήδη επιδεινωμένα τα αρνητικά γνωρίσματα της πρώτης του θητείας, ο Τραμπ αποφασίζει και δρα σαν αυτοκράτορας. Στο πεδίο της χώρας του πολιτεύεται ως απόλυτος μονάρχης που αναιρεί δικαιώματα και αφαιρεί ελευθερίες. Η αντισυνταγματική συμπεριφορά του προκάλεσε το σύνθημα «250 χρόνια δεν έχουμε βασιλιά – Ποτέ ξανά βασιλιάδες», ένα από τα κυριότερα των προχθεσινών 1.200 διαδηλώσεων στις εμβρόντητες ημιαφυπνιζόμενες Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πεδίο-οικουμένη ο Τραμπ φέρεται ως απόλυτος μονοκράτορας, αποφασισμένος να επιβάλει τη δική του ονοματοθεσία (εξ ου και η μετονομασία κόλπων και βουνών), τη δική του πολιτική γεωγραφία (επέβαλε δασμούς σε νησίδια κατοικούμενα αποκλειστικά από πιγκουίνους και φώκιες), τα δικά του οικονομικά μαθηματικά, αποτυπωμένα στις παιδαριώδεις εξισώσεις «νομιμοποίησης» των δασμών, τη δική του ανήθικη πολιτική ηθική ενός μεγιστανικού αυταρχισμού: «τραμπουκίστε όποιον εναντιώνεται», είτε για χώρα πρόκειται είτε για κάποιον αντιφρονούντα.

Σκοτεινά χρόνια. Το δείχνει και η «συνταγή» ενός άλλου κατά φαντασίαν γιατρού: Το δυτικό Τέξας πλήττεται από επιδημία ιλαράς και ο υπουργός Υγείας Ρόμπερτ Κένεντι, φανατικός αντιεμβολιαστής, σύστηνε μουρουνέλαιο…