Στην Γερμανία φαντάζει πια εφικτό. Κόντρα στις καθιερωμένες «κακές συνήθειες» της αριστεράς, του σεχταρισμού και της προσκόλλησης σε δογματισμούς, θεμελιώνεται μια νέα προοπτική που, υπό προϋποθέσεις, ανοίγει νέα σελίδα για το χώρο.

Με μιαν απροσδόκητη τοποθέτηση υπέρ του ευρωπαϊκού συντάγματος, αλλά και υπέρ του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ επιχείρησε την περασμένη Δευτέρα να διασκεδάσει τους διάχυτους φόβους ότι θα αξιοποιούσε την αρνητική έκβαση των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και την Ολλανδία για να προωθήσει την επιβολή αγγλοσαξωνικών αντιλήψεων στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Τον καιρό της αβάσταχτης μπόχας των σωρών των σκουπιδιών, μια εικόνα σχηματίστηκε στο μυαλό μου. Η εικόνα ποντικιών, που τα έκλεισαν σ’ ένα κλουβί και τρώνε το ένα το άλλο.

Η απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρώπη (Ευρωσύνταγμα) στο Γαλλικό δημοψήφισμα –και στο αντίστοιχο Ολλανδικό- δημιουργεί καινούργια δεδομένα στην πορεία οικοδόμησης της Ε.Ε.