Μετά την εκλογή επικεφαλής τί;

Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από τις εκλογές για τον επικεφαλής του Νέου Φορέα της Κεντροαριστεράς με τα επιτελεία των υποψηφίων να έχουν πάρει φωτιά και με τις εκδηλώσεις που διοργανώνουν ανεβάζουν το ενδιαφέρον των πολιτών για τη διαδικασία. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει μεγάλη συμμετοχή στις εκλογές της 12ης Νοεμβρίου ώστε να μπορέσει ο νέος αρχηγός που θα εκλεγεί να έχει τη δυναμική εκείνη, που θα του προσδώσει η ψήφος των πολιτών, για να προχωρήσει γρήγορα στο ιδρυτικό συνέδριο του νέου φορέα.

Ένα βασικό στοιχείο, ωστόσο, στο οποίο περιστρέφεται η συζήτηση μεταξύ των υποψηφίων και ο προβληματισμός των πολιτών είναι η μορφή του νέου φορέα με θέσεις που διαφέρουν και ως προς τον ιδεολογικό χώρο που θα καλύπτει, αλλά και ως προς τη δομή του.

Αξίζει λοιπόν να σημειώσουμε κάποιες σκέψεις για τη δομή και τη μορφή του νέου φορέα που πρέπει να συζητηθούν αμέσως μετά την εκλογή του επικεφαλής ώστε όλη η σημερινή διαδικασία να έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.

Η ΔΗΜΑΡ από την πρώτη στιγμή που συγκροτήσαμε τη Δημοκρατική Συμπαράταξη είχε τονίσει την αναγκαιότητα μετεξέλιξής της σε ένα ενιαίο κόμμα πολυτασσικό και με υπέρβαση των σημερινών κομματικών σχηματισμών. Είχαμε τονίσει πως πρέπει να προηγηθεί το Ιδρυτικό συνέδριο και μετά να γίνει η εκλογή επικεφαλής. Εναλλακτικά, μάλιστα, προτείναμε μαζί με την εκλογή να υπάρξει και δεύτερη κάλπη, όπου οι πολίτες θα ψήφιζαν για τη μορφή του νέου φορέα.

Απεναντίας προτιμήθηκε η σημερινή αντίστροφη διαδικασία με αποτέλεσμα σήμερα να μην γνωρίζουν οι πολίτες που θα προσέλθουν στις κάλπες τι ακριβώς κόμμα θα συγκροτηθεί.

Ένα νέο κόμμα στο χώρο της Κεντροαριστεράς στη μεταμνημονιακή εποχή που ανοίγεται πρέπει να έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1) Να είναι ξεκάθαρα τοποθετημένο στο χώρο της Ευρωπαïκής Σοσιαλδημοκρατίας ως εκπρόσωπος των Ευρωπαίων Δημοκρατών και Σοσιαλιστών, με τις παραδόσεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και της Ανανεωτικής Αριστεράς.

2) Να αγκαλιάσει όλους τους πολίτες που κουράστηκαν από τα σημερινά κόμματα και αναζητούν το νέο που θα ξεκινά από την αρχή, με υπέρβαση των υπαρχόντων κομματικών σχηματισμών.

3) Να είναι αυτόνομο και όχι ετεροπροσδιοριζόμενο από πλασματικά διλλήματα, φιλοδοξώντας να εκπροσωπήσει όλο τον προοδευτικό και Δημοκρατικό κόσμο απέναντι στη συντήρηση.

4) Να έχει πλήρη Δημοκρατική οργάνωση εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή όλων των συνιστώντων μερών και με συλλογική λειτουργία.

Με αυτές τις προυποθέσεις μπορεί ο νέος φορέας να αποτελέσει την ελπίδα των πολιτών μέσα από ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα της μεταμνημονιακής εποχής που θα δώσει το σήμα για μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.