Don’t look down

Η δυνατότητα του αθλητισμού να δημιουργεί, εκλαϊκευμένα, συνειδήσεις και πεποιθήσεις επηρεάζει άμεσα τις πολιτικές αντιλήψεις

Με τον κίνδυνο να θυμίζω τον Πίτερ Σέλερς στο “Being there”, θα επιχειρήσω να μιλήσω αλληγορικά για να αναδείξω την αλληλένδετη σχέση του αθλητισμού με την πολιτική, καθώς παρουσιάζουν ακριβώς τις ίδιες παθογένειες, ιδιότητα που κάνει τον αθλητικό χώρο εργαλείο αξιόπιστης προσομοίωσης και εξέτασης των αποτελεσμάτων της εφαρμογής πολιτικών με κατάληξη σίγουρες αποφάνσεις. Λόγου του όγκου του και τις διάρθρωσής του είναι ένα κοινωνικό μοντέλο σε πραγματική κλίμακα, με πραγματικά πυρά και θύματα.

Στον αθλητισμό εφαρμόστηκε η άκρατη ιδιωτικοποίηση και δεν νομίζω ότι πρέπει να είσαι αριστερός ή δεξιός για να αναγνωρίσεις ότι απέτυχε παταγωδώς. Μόνο ίσως αυτοί που είναι στο μισθολόγιο την βρίσκουν συμπαθητική.

Περιγράφοντας την κατάσταση στον αθλητισμό, διαπίστωσα ότι με ακριβώς τα ίδια λόγια θα περιέγραφα την πολιτική κατάσταση για να δικαιολογήσω την αναπόφευκτη χρεοκοπία, αλλάζοντας μόνο το υποκείμενο.

Οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσει κανείς για να περιγράψει τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης του αθλητισμού είναι απαραίτητα: Χρεοκοπία, υποβάθμιση, επίδειξη δύναμης, διαφθορά, υπόκοσμος, λέξεις που δεν θα μπορούν να λείπουν από την περιγραφή της πολιτικής κατάστασης. Μεγαλόσχημοι παράγοντες επέστρεψαν τις ομάδες σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι τις παρέλαβαν, χρεοκοπημένες, με μηδενικό ταμείο και με πλήθος περιορισμών.

Το ότι δεν αναγνωρίζεται σε αυτούς που ανέλαβαν να διαχειριστούν το ξεπέρασμα των περιορισμών, την άνοδο στην κατηγορία και την οικονομική εξυγίανση και την ύπαρξη σεβαστού ταμείου, είναι το μέτρο παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ που ειδικεύονται στη στρεψοδικία και την απόδοση προθέσεων στον αντίπαλο ως δικαιολόγηση της δική τους απαράδεκτης άθλιας πρακτικής

Η δυνατότητα του αθλητισμού να δημιουργεί, εκλαϊκευμένα, συνειδήσεις και πεποιθήσεις επηρεάζει άμεσα τις πολιτικές αντιλήψεις. Το γεγονός ότι αυτό που κυριάρχησε ως ιδανική λύση στο πλαίσιο ιδιωτικοποίησης του αθλητισμού, «να βρούμε τον λεφτά να μας σώσει», τον άριστο δηλαδή, σύμφωνα με τα καθιερωμένα πρότυπα επιτυχίας και αξιολόγησης της αριστείας, σαφέστατα βρίσκει την προβολή του στην πολιτική σκηνή.

Εν όψη του συνεδρίου, θα πρέπει το ζήτημα του αθλητισμού να αντιμετωπιστεί σοβαρά, ελπίζοντας ότι έχουν απορριφθεί οι ιδέες Κοντονή, όπως εκφράστηκαν στο νομοσχέδιο δικής του πρωτοβουλίας, τις οποίες είχα κριτικάρει αρνητικά δημοσίως, που φανέρωνε την πλήρη άγνοια του χώρου, της σημασίας του και της χρησιμότητάς του.