ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΜΑΚΡΑΣ ΠΝΟΗΣ
Συνεργασίες ναι, επανίδρυση οχι
Στέφανος Μπαγεώργος, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2006-07-23
Η πρόταση της ΑΚΟΑ για «επανίδρυση της αριστεράς», με στόχο την «συνένωση σε ενιαίο πολιτικό φορέα ή ομοσπονδιακό σχήμα συγγενών ιδεολογικά και πολιτικά δυνάμεων» είναι μια πρόταση που οφείλουμε να συζητήσουμε διατυπώνοντας με ειλικρίνεια τις απόψεις μας, χωρίς αμφισημίες και «ναι, μεν, αλλά».
Το κείμενο της πρότασης (ΑΥΓΗ 8/7) είναι σαφές και αποκαλυπτικό στον στόχο της δημιουργίας νέου κόμματος (ή ομόσπονδου σχήματος) και στις δυνάμεις τις οποίες απευθύνεται. Η απάντηση, όμως, στο κεντρικό ερώτημα, που το ίδιο θέτει «Είναι αναγκαία η επανίδρυση»; και μάλιστα με τη μορφή νέου κόμματος, δεν πείθει ούτε με βάση την ανάλυση της σημερινής πολιτικής συγκυρίας ούτε για τη χρονική στιγμή που τίθεται.
Στον ΣΥΝ απαντήσαμε με θετικό τρόπο, πριν από 15 χρόνια όταν όλοι όσοι συμμετείχαμε στην δημιουργία του, εκτιμήσαμε – σε συνθήκες κατάρρευσης ενός ολόκληρου συστήματος – ότι έκλεισε οριστικά ο κύκλος του τριτοδιεθνιστικού κομμουνιστικού κινήματος και ότι η παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία έχει χάσει την μεταρρυθμιστική της ικανότητα.
Αποφασίσαμε, τότε, ότι στην σύγχρονη Ελλάδα χρειάζεται να διαμορφωθεί ένας νέος πολιτικός σχηματισμός που θα υπερβαίνει και τις δυο αυτές εκδοχές που γνώρισε η αριστερά στον 20ο αιώνα.
Συγκροτήσαμε και συγκροτούμε βήμα- βήμα μέσα από επιτυχίες και αποτυχίες το διακριτό – μικρό ακόμα, αλλά ανθεκτικό – ρεύμα της νέας δημοκρατικής Αριστεράς, με όλα εκείνα τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά που καθιστούν τον ΣΥΝ ως τον φορέα της ανανεωτικής και διαρκώς ανανεούμενης αριστεράς στη χώρα μας. Φορέα μακράς πνοής όπως έχει επαρκώς τονιστεί.
Σήμερα, 15 χρόνια μετά ο ΣΥΝ έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τα στοιχεία της ταυτότητάς του που αποτελούν τη βάση για οποιαδήποτε νέα αναζήτηση και προσαρμογή.
§ Ο δημοκρατικός σοσιαλισμός ως στρατηγικός στόχος, όραμα και δημιουργική ουτοπία αποτελεί την ιδεολογικοπολιτική και αξιακή στόχευσή του. Ο σοσιαλισμός που οραματιζόμαστε προϋποθέτει τη δημοκρατική – πλειοψηφική νομιμοποίησή του. Βρίσκεται στον αντίποδα των αυταρχικών, ανελεύθερων σταλινικών καθεστώτων, καταδικάζει απερίφραστα τις εκκαθαρίσεις και τα εγκλήματα που έγιναν στο όνομά του. Βρίσκεται επίσης στον αντίποδα της αντίληψης των νεοσταλινικών κομμάτων που συνεχίζουν να υπάρχουν στον χώρο της αριστεράς.
§ Επιδιώκουμε τη δημιουργική σύνθεση της αριστεράς και της οικολογίας.
§ Επιμένουμε στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του κόμματος και παλεύουμε για ενωμένη, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική Ευρώπη, συγκροτημένη σε ομοσπονδιακή βάση.
§ Προωθούμε συστηματικά την ιδέα της αυτονομίας των κοινωνικών κινημάτων .
§ Έχουμε σταθερό μέτωπο στον εθνικισμό και τον ρατσισμό.
Αυτά τα στοιχεία της ταυτότητας του ΣΥΝ αποτελούν ένα πλαίσιο που δεν είναι δυνατόν να τεθεί σε διαπραγμάτευση. Η πρόταση της ΑΚΟΑ, που στο πολιτικό πλαίσιο σε πολλά σημεία κινείται σε παράλληλη λογική με τα παραπάνω, δείχνει να αγνοεί ή να υποβαθμίζει το γεγονός ότι πολλές από τις δυνάμεις και του ΣΥΡΙΖΑ και της «Πρωτοβουλίας για την συσπείρωση της αριστεράς» κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος. Αυτό δεν αποτελεί και δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για ανάπτυξη κοινών δράσεων και ενωτικών πρωτοβουλιών. Είναι όμως απαγορευτικό για οποιαδήποτε συζήτηση συγκρότησης ομοσπονδιακού σχήματος και πολύ περισσότερο νέου κόμματος.
Ορθά η Π.Γ. του ΣΥΝ αποφάσισε την μη συμμετοχή του κόμματος στην υπό συγκρότηση Οργανωτική Επιτροπή, που προτείνει η ΑΚΟΑ για την υλοποίηση της πρότασής της, εμμένοντας στις αποφάσεις του συνεδρίου.
Αντί επιλόγου, θέλω να θυμίσω ότι στο προσυνεδριακό κείμενο που κατέθεσε η Ανανεωτική Συσπείρωση τονίζαμε ότι: «Οι συνεργασίες του ΣΥΝ πρέπει να επικεντρωθούν σε δυνάμεις με τις οποίες έχει τις δυνατότητες να ακολουθήσει κοινές πολιτικές κατευθύνσεις. Τέτοιες δυνάμεις είναι η ΑΚΟΑ, οι οικολογικές συσπειρώσεις σε όλη την Ελλάδα, τα στελέχη τα οποία αποχώρησαν ή αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ και με τα οποία υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης».
Ισχυρίζομαι ότι η παραπάνω διατύπωση, διατηρεί την επικαιρότητά της, όταν μάλιστα με τους συντρόφους της ΑΚΟΑ εκτός από τις κοινές καταβολές του παρελθόντος στα 2 χρόνια που μεσολάβησαν διατυπώνονται συμπτώσεις στις τοποθετήσεις σε κρίσιμα θέματα της πολιτικής συγκυρίας, με αιχμή τα εθνικά θέματα.
Στέφανος Μπαγεώργος,
Μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
(Συντονιστής της Ανανεωτικής Συσπείρωσης)
Το κείμενο της πρότασης (ΑΥΓΗ 8/7) είναι σαφές και αποκαλυπτικό στον στόχο της δημιουργίας νέου κόμματος (ή ομόσπονδου σχήματος) και στις δυνάμεις τις οποίες απευθύνεται. Η απάντηση, όμως, στο κεντρικό ερώτημα, που το ίδιο θέτει «Είναι αναγκαία η επανίδρυση»; και μάλιστα με τη μορφή νέου κόμματος, δεν πείθει ούτε με βάση την ανάλυση της σημερινής πολιτικής συγκυρίας ούτε για τη χρονική στιγμή που τίθεται.
Στον ΣΥΝ απαντήσαμε με θετικό τρόπο, πριν από 15 χρόνια όταν όλοι όσοι συμμετείχαμε στην δημιουργία του, εκτιμήσαμε – σε συνθήκες κατάρρευσης ενός ολόκληρου συστήματος – ότι έκλεισε οριστικά ο κύκλος του τριτοδιεθνιστικού κομμουνιστικού κινήματος και ότι η παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία έχει χάσει την μεταρρυθμιστική της ικανότητα.
Αποφασίσαμε, τότε, ότι στην σύγχρονη Ελλάδα χρειάζεται να διαμορφωθεί ένας νέος πολιτικός σχηματισμός που θα υπερβαίνει και τις δυο αυτές εκδοχές που γνώρισε η αριστερά στον 20ο αιώνα.
Συγκροτήσαμε και συγκροτούμε βήμα- βήμα μέσα από επιτυχίες και αποτυχίες το διακριτό – μικρό ακόμα, αλλά ανθεκτικό – ρεύμα της νέας δημοκρατικής Αριστεράς, με όλα εκείνα τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά που καθιστούν τον ΣΥΝ ως τον φορέα της ανανεωτικής και διαρκώς ανανεούμενης αριστεράς στη χώρα μας. Φορέα μακράς πνοής όπως έχει επαρκώς τονιστεί.
Σήμερα, 15 χρόνια μετά ο ΣΥΝ έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τα στοιχεία της ταυτότητάς του που αποτελούν τη βάση για οποιαδήποτε νέα αναζήτηση και προσαρμογή.
§ Ο δημοκρατικός σοσιαλισμός ως στρατηγικός στόχος, όραμα και δημιουργική ουτοπία αποτελεί την ιδεολογικοπολιτική και αξιακή στόχευσή του. Ο σοσιαλισμός που οραματιζόμαστε προϋποθέτει τη δημοκρατική – πλειοψηφική νομιμοποίησή του. Βρίσκεται στον αντίποδα των αυταρχικών, ανελεύθερων σταλινικών καθεστώτων, καταδικάζει απερίφραστα τις εκκαθαρίσεις και τα εγκλήματα που έγιναν στο όνομά του. Βρίσκεται επίσης στον αντίποδα της αντίληψης των νεοσταλινικών κομμάτων που συνεχίζουν να υπάρχουν στον χώρο της αριστεράς.
§ Επιδιώκουμε τη δημιουργική σύνθεση της αριστεράς και της οικολογίας.
§ Επιμένουμε στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του κόμματος και παλεύουμε για ενωμένη, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική Ευρώπη, συγκροτημένη σε ομοσπονδιακή βάση.
§ Προωθούμε συστηματικά την ιδέα της αυτονομίας των κοινωνικών κινημάτων .
§ Έχουμε σταθερό μέτωπο στον εθνικισμό και τον ρατσισμό.
Αυτά τα στοιχεία της ταυτότητας του ΣΥΝ αποτελούν ένα πλαίσιο που δεν είναι δυνατόν να τεθεί σε διαπραγμάτευση. Η πρόταση της ΑΚΟΑ, που στο πολιτικό πλαίσιο σε πολλά σημεία κινείται σε παράλληλη λογική με τα παραπάνω, δείχνει να αγνοεί ή να υποβαθμίζει το γεγονός ότι πολλές από τις δυνάμεις και του ΣΥΡΙΖΑ και της «Πρωτοβουλίας για την συσπείρωση της αριστεράς» κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος. Αυτό δεν αποτελεί και δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για ανάπτυξη κοινών δράσεων και ενωτικών πρωτοβουλιών. Είναι όμως απαγορευτικό για οποιαδήποτε συζήτηση συγκρότησης ομοσπονδιακού σχήματος και πολύ περισσότερο νέου κόμματος.
Ορθά η Π.Γ. του ΣΥΝ αποφάσισε την μη συμμετοχή του κόμματος στην υπό συγκρότηση Οργανωτική Επιτροπή, που προτείνει η ΑΚΟΑ για την υλοποίηση της πρότασής της, εμμένοντας στις αποφάσεις του συνεδρίου.
Αντί επιλόγου, θέλω να θυμίσω ότι στο προσυνεδριακό κείμενο που κατέθεσε η Ανανεωτική Συσπείρωση τονίζαμε ότι: «Οι συνεργασίες του ΣΥΝ πρέπει να επικεντρωθούν σε δυνάμεις με τις οποίες έχει τις δυνατότητες να ακολουθήσει κοινές πολιτικές κατευθύνσεις. Τέτοιες δυνάμεις είναι η ΑΚΟΑ, οι οικολογικές συσπειρώσεις σε όλη την Ελλάδα, τα στελέχη τα οποία αποχώρησαν ή αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ και με τα οποία υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης».
Ισχυρίζομαι ότι η παραπάνω διατύπωση, διατηρεί την επικαιρότητά της, όταν μάλιστα με τους συντρόφους της ΑΚΟΑ εκτός από τις κοινές καταβολές του παρελθόντος στα 2 χρόνια που μεσολάβησαν διατυπώνονται συμπτώσεις στις τοποθετήσεις σε κρίσιμα θέματα της πολιτικής συγκυρίας, με αιχμή τα εθνικά θέματα.
Στέφανος Μπαγεώργος,
Μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
(Συντονιστής της Ανανεωτικής Συσπείρωσης)
