Στα γυάλινα αλώνια

Ποιος τολµάει να πει ότι στην Ελλάδα σήμερα υστερούμε σε παραγωγή επιχειρημάτων; Οτι δεν συντάσσεται ποιοτικός πολιτικός λόγος; Ή ότι ο πόθος για ουσιώδη διάλογο δεν είναι κανονικός σεβντάς; Κι όμως. Δεν είναι λίγοι οι φανατικοί της εθελοτυφλίας και της εθελοβαρηκοΐας. Αν ήθελαν να δουν και ν’ ακούσουν, θα διαπίστωναν ποιος πλούτος επιχειρημάτων αναπτύχθηκε για ένα και μόνο θέμα: το ντιμπέιτ ανάμεσα στους αρχηγούς των δύο κομμάτων, της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ, που εμφανίζονται αυτοθυσιαστικά ολοπρόθυμα να μας κυβερνήσουν και την επόμενη τετραετία. Παρότι ξέρουν τι ξεροκέφαλοι είμαστε. Τι μιζερογκρινιάρηδες και εαυτούληδες.

Στην επί της μικρής οθόνης αντιπαράθεση των δύο επιμένει, ως γνωστόν, ο κ. Αλέξης Τσίπρας, που ποντάρει βέβαια στο γεγονός ότι το κόμμα του απολαμβάνει παλαιόθεν την πλήρη υποστήριξη των ιδιωτικών καναλιών. Αντίθετα, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αρνείται. «Φοβάται», διαδίδουν προβοκατόρικα οι αντίπαλοί του, για να τον αναγκάσουν να αντιδράσει θυμικά και να αναφωνήσει «ναι, ρε τοξικέ, έλα να παλέψουμε στα γυάλινα αλώνια». Παραβλέπουν οι κακεντρεχείς ότι αναφέρονται στον πολιτικό που θριάμβευσε στην αμερικανική Γερουσία με μιαν απαράμιλλα απομνημονευμένη ομιλία.

Φυσικά και δεν φοβάται ο κ. Μητσοτάκης. Τη ρητορική του τέχνη άλλωστε τη δείχνει και η ποικιλία των εξηγήσεών του για την άρνησή του. α) Το επιχείρημα του γνωσιακού κορεσμού: «Δεν νομίζω ότι οι πολίτες δεν γνωρίζουν πια τις δικές μου θέσεις ή τις θέσεις του κ. Τσίπρα». β) Το επιχείρημα της λαϊκής βαρεμάρας: «Με τον Τσίπρα τα έχουμε πει στη Βουλή δεκάδες φορές. Βαρέθηκε ο κόσμος να μας ακούει». Σωστά και τα δύο. Οι ατακαδόρικοι, αντιπαράλληλοι μονόλογοι στη Βουλή, με άπλα χρόνου, την τριτολογία δική σου και τους βουλευτές σου έτοιμους να χειροκροτήσουν ακόμα κι αν κάνεις χοντρή γκάφα, είναι το ίδιο με τις απαντήσεις που πρέπει να δοθούν εντός χρονικών ορίων και να είναι συγκεκριμένες, για να μην εκτεθείς σαν λάτρης της αφηρημένης τέχνης. γ) Επιχείρημα Στέλιου Πέτσα: «Στο εγχειρίδιο οποιασδήποτε πολιτικής επικοινωνίας, αυτός που είναι πρώτος δεν έχει ιδιαίτερο όφελος να πάει σε ντιμπέιτ σαν αυτό που λέει». Κυνική δημοκρατία… δ) Το υπέρ της απλής αναλογικής επιχείρημα: «Στην κάλπη της απλής αναλογικής πρέπει να γίνει ντιμπέιτ με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς». Αν δεν το ακούγαμε αυτό από τον κ. Μητσοτάκη, λάτρη της απλής αναλογικής, δεν θα το πιστεύαμε.