Συμφωνώ με την Αλέκα

Τη στιγμή που ο εμφύλιος στην αριστερά καλά κρατεί, κανείς δεν θα περίμενε ότι ο Μ. Παπαγιαννάκης θα έδινε δίκιο στην Αλέκα Παπαρήγα: «Εγώ συμφωνώ με την κυρία Παπαρήγα. Πράγματι, δεν έχουμε και τίποτε το σοβαρό που να μας συνδέει επί της ουσίας της πολιτικής», τονίζει ο υποψήφιος στη Β Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ.

* Αποκλείει το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, «αφού δεν υπάρχει προγραμματικό πλαίσιο» και δίνει τον δικό του ορισμό για την εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ: «Η υπέρβαση του προηγούμενου ποσοστού και η εκλογή του προέδρου του στη Βουλή είναι βασικά στοιχεία επιτυχίας», σημειώνει.

* Οι εκλογές γίνονται τελικά μόνο με φόντο την καταστροφή;

- Οντως πηγαίνουμε προς «μονοθεματικές» εκλογές, πράγμα τουλάχιστον ανορθόδοξο, όσο και αν είναι δραματικά όσα έγιναν και όσα δυστυχώς αναμένονται στην Πελοπόννησο, την Εύβοια και αλλού. Γιατί η μέλλουσα κυβέρνηση θα έχει να διευθύνει και να διαχειριστεί όλες τις υποθέσεις της χώρας και να πάρει αποφάσεις για τον προϋπολογισμό, για το ασφαλιστικό, για τη φορολογική μεταρρύθμιση, για τη μεταρρύθμιση της Παιδείας και της Ερευνας, για τη θέση μας στην πορεία της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης, για το Κυπριακό και την πολιτική ενοποίηση του νησιού, για το μακεδονικό, που έχει σαπίσει, για τις νέες νομοθεσίες, παγκόσμιες και ευρωπαϊκές, για το περιβάλλον κ.λπ. κ.λπ. Η περιθωριοποίηση όλων αυτών και άλλων σημαντικών ζητημάτων από τον προεκλογικό διάλογο, και τις πολιτικές επιλογές που θα έπρεπε να προκύψουν και να κριθούν από αυτόν, είναι φαίνεται πολύ βολική για πολλούς...

* Ο κ. Αλαβάνος απορρίπτει τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει ενδεχόμενο συνεργασίας;

- Μα ακριβώς γι αυτούς τους λόγους τέτοιο ενδεχόμενο αποκλείεται! Κανείς δεν διαβλέπει σήμερα ποιο θα μπορούσε να είναι το προγραμματικό πλαίσιο, χωρίς το οποίο δεν νοείται συνεργασία, μια και το ζήτημα για τους πολίτες δεν είναι γενικώς η συνεργασία αλλά το γιατί, οι στόχοι της , οι μέθοδοι δράσης της, η αξιοπιστία τους και η πειστικότητα τους. Τη σύγχρονη, ιδιαίτερα την ανανεωτική, αριστερά την ενδιαφέρει η πολιτική διακυβέρνηση μόνο κάτω από αυτό το πρίσμα.

* Η κ. Παπαρήγα χαρακτήρισε «χαμένη ψήφο» την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ, ο ενδοαριστερός πόλεμος καλά κρατεί...

- Ποιος πόλεμος, ελάτε τώρα! Εγώ πάντως συμφωνώ με την κ. Παπαρήγα: Δεν έχουμε και τίποτε το σοβαρό που να μας συνδέει επί της ουσίας της πολιτικής και της τακτικής, για τους θεσμούς και τη δημοκρατία, για την κοινωνία των πολιτών και τα κινήματα, για τις μειονότητες, για την αειφορία και την οικολογία, για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, για την ανάγκη πολιτικής διακυβέρνησης της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και κοινωνίας, για την πολιτιστική ποικιλότητα και τόσα άλλα που συγκροτούν τους προβληματισμούς των σύγχρονων κοινωνιών. Η κ. Παπαρρήγα και το ΚΚΕ κάνουν ένα λάθος: ουδείς τους διόρισε κριτές και τιμητές για την αριστεροφροσύνη και την εγκυρότητα των ιδεών και προτάσεών μας. Ας πάρουν απόφαση ότι είναι ένα κόμμα σαν τα άλλα, κι ας κοιτάξουν τη δική τους σταδιοδρομία μέσα στην κοινωνία με τα δικά τους μπαγκάζια, όσο κι αν είναι λίγο βαριά και πολύ φθαρμένα. Οσο για την «χαμένη ψήφο»: Αυτό είχε θεωρηθεί πάντοτε, και από το ΚΚΕ κάποτε, ως επιχείρημα των εχθρών της απλής αναλογικής...

* Τι θα θεωρηθεί νίκη και τι ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ την επομένη των εκλογών;

- Πρόκειται για πολιτικό ζήτημα και όχι μαθηματικό, αν και η υπέρβαση του προηγούμενου ποσοστού του και η εκλογή του προέδρου του στη Βουλή είναι βασικά στοιχεία επιτυχίας. Πολιτική επιτυχία θα είναι μια κοινοβουλευτική και πολιτική παρουσία που θα εξασφαλίζει μια πιο αποτελεσματική παρέμβαση και επιρροή στη διαμόρφωση των αποφάσεων, κυρίως ως προς την πορεία του κοινωνικού κράτους, τη νομοθεσία και την πολιτική για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

* Ο κ. Αλαβάνος δεν επιθυμεί την είσοδο του ΛΑΟΣ στη Βουλή. Αυτό όμως δεν λειτουργεί υπέρ της Ν.Δ.;

- Η διατύπωση του Αλέκου ασφαλώς και δεν αφορούσε υπολογισμούς των όποιων εκλογικών συσχετισμών. Αφορούσε την ανησυχία του να έχουμε και επισήμως μέσα στη Βουλή τη συστηματική έκφραση των ξενόφοβων αντιλήψεων και προτάσεων. Κι αυτό αποτελεί μια γενική πολιτική τοποθέτηση...