"Γιατί Δημοκρατική Αριστερά;

Φώτος Λαμπρινός: Προσγείωση στην αναγκαιότητα του εφικτού

Ένας ουσιώδης λόγος, είναι η θλιβερή εικόνα που παρουσιάζει η Αριστερά και οι ηγέτες της, την τελευταία εικοσαετία. Εγκλωβισμένη στην «απώλεια του υπαρκτού», αδυνατεί να προσεγγίσει τις ριζικές, πρωτοφανείς θα έλεγα, αλλαγές που επιφέρει ο νέος αιώνας, να αφουγκραστεί και να προσπαθήσει να καταλάβει τη «νέα γλώσσα» που εισάγεται στο κοινωνικό φαντασιακό, στην επικοινωνία, στη γνώση.

Θα δώσει απαντήσεις και θα βρει τρόπους εκμάθυνσης αυτής της νέας γλώσσας, η «Δημοκρατική Αριστερά»; Όχι, ασφαλώς. Θα επιδιώξει ωστόσο, να απομακρυνθεί από τη θλιβερή εικόνα, μέσα από μία έντονη προσπάθεια να μιλήσει με επιχειρήματα, να καταστήσει τον λόγο της στοιχειωδώς πειστικό, και να προτείνει κατευθύνσεις, που θα αφήνουν το πεδίο ελεύθερο, προς μία επαναδιατύπωση των όρων του κοινωνικού συμβολαίου. Δυστυχώς, αντί για τον ρεαλισμό του ανέφικτου, θα πρέπει να προσγειωθούμε στην αναγκαιότητα του εφικτού.

Υ.Γ. το «Δημοκρατική», δυστυχώς καθίσταται απαραίτητο, γιατί από τον καιρό της Λούξεμπουργκ, η Αριστερά δεν τίμησε τον δημοκρατικό της χαρακτήρα.

Φώτος Λαμπρινός,
σκηνοθέτης

Χρήστος Χωμενίδης: Ρεαλιστικές προτάσεις για έξοδο από την κρίση

Οποιοσδήποτε ζει την καθημερινότητα, καταλαβαίνει ότι η άνευ ορίων και άνευ όρων συμμόρφωση στα κελεύσματα του ΔΝΤ (που ίσως και να μην εκπορεύονται στο σύνολο τους από το ΔΝΤ) θα επιφέρει κοινωνικό κατακερματισμό, θα οδηγήσει στη φτώχεια και στον αποκλεισμό κατηγορίες ολόκληρες συμπολιτών μας, θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες εκρήξεις. Πιθανότατα δε δίχως να οδηγήσει καν στην πολυπόθητη ανάκαμψη των αριθμών.

Οποιοσδήποτε διαθέτει τον κοινό νου, αντιλαμβάνεται ότι η πεισματική άρνηση της ζοφερής κατάστασης στην οποίαν έχει οδηγηθεί –εν μέρει από δική της αμέλεια κατά τις τελευταίες δεκαετίες- η ελληνική κοινωνία και η άκριτη υπεράσπιση έωλων δικαιωμάτων και συντεχνιακών κεκτημένων δεν συνιστά ούτε πατριωτική ούτε φιλολαϊκή ούτε τελέσφορη πολιτική στάση.

Τον χώρο ανάμεσα στην ενδοτικότητα της κυβέρνησης και στην ανερμάτιστη, ένθεν και ένθεν, αντιπολίτευση έρχεται να καλύψει η Δημοκρατική Αριστερά. Διακηρυγμένος στόχος της είναι να επεξεργαστεί και να προτείνει ρεαλιστικές εναλλακτικές εξόδου από την κρίση που να αφορούν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και όχι μονάχα κάποιους σημερινούς ή αυριανούς προνομιούχους. Ευγενής της φιλοδοξία να επαγγελθεί μια νέα προοπτική για τον λαό και την πατρίδα. Μελημά της να περιλάβει στους κόλπους της τις πιο φρέσκιες, δυναμικές κι ελπιδοφόρες δυνάμεις του έθνους.

Η Δημοκρατική Αριστερά απευθύνεται σε όσους αρνούνται να καταντήσουν κυνικοί είτε γραφικοί. Σε όλους εμάς.-

Χρήστος Χωμενίδης
συγγραφέας

Τέλης Σαμαντάς: Σε νέους δρόμους, παρέα με πολλούς

Τον τελευταίο καιρό όλοι μας πιπιλάμε μια καραμέλλα: την καραμέλλα της κρίσης. Κρίση οικονομική, πολιτική, κοινωνική, αξιών, ηθική και πάει λέγοντας.

Ωραία. Το ξέρουμε, το είπαμε, το μάθαμε. Και παρακάτω; Πώς απ’ αυτή τη ρημάδα την καραμέλλα της κρίσης που έχει πιά λοιώσει κι αφήνει μια πικρή γεύση στο στόμα θα περάσουμε σ’ ένα επόμενο στάδιο; Μ’ άλλα λόγια: Από ποιούς δρόμους θα βγούμε από την κρίση; Και, επίσης, με ποιούς θα πάρουμε αυτούς τους δρόμους;

Σύμφωνα μ’ όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις οι πολίτες αυτής της χώρας είναι αρνητικοί απέναντι στις πολιτικές διεξόδου από την κρίση που προτείνονται αλλά και βλέπουν με μισό μάτι τα κόμματα που τις προτείνουν.

Κι εδώ έρχεται να μπεί στο πολιτικό προσκήνιο η «Δημοκρατική Αριστερά». Ένα νέο κόμμα που προέρχεται και τοποθετείται στην Αριστερά, αλλά που, πέρα από τον αγώνα για να αλλάξει το σημερινό πολιτικό σκηνικό αλλά και η κατεύθυνση που έχει πάρει η ελληνική κοινωνία, έχει και την τόλμη να επισημάνει τις ευθύνες και της ίδιας της Αριστεράς γι’ αυτή την κατεύθυνση.

«Δημοκρατική», λοιπόν, γιατί οι δρόμοι διεξόδου από την κρίση δεν μπορεί παρά να είναι βαθειά δημοκρατικοί. Και «Αριστερά» γιατί τους δρόμους αυτούς πρέπει να τους πάρουμε με όλους εκείνους που πιστεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη.

Τέλης Σαμαντάς,
Δημοσιογράφος.