Η Διασπορά να βοηθήσει τη χώρα

Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, των Ελλήνων οι κοινότητες, για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του συντοπίτη μου Διονύση Σαββόπουλου, έχουν ελάχιστη συμμετοχή στο ξεπέρασμά της. Είναι ενδεικτικό ότι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός που έχει ιδρύσει ένας ουγγροεβραίος εμιγκρές και αμερικανός πολίτης, ο Τζορτζ Σόρος, υλοποιεί και θα υλοποιήσει δράσεις, και υποστηρίζει κοινωνικές δομές των Δήμων Αθηναίων και Θεσσαλονίκης, με δωρεές που ξεπερνούν το σύνολο των πενιχρών μέχρι τώρα χορηγιών της ισχυρότερης και πλουσιότερης ελληνικής κοινότητας της Διασποράς, της ελληνοαμερικανικής.

Πιστεύω ότι αυτό το ζήτημα πρέπει να είναι το νούμερο ένα στην ατζέντα των, όπως φαίνεται, αναζωογονημένων ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Για την Ελλάδα διότι οι Ελληνοαμερικανοί λόγω του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος και της αμερικανικής παράδοσης στη χορηγία είναι οι πλέον ικανοί Ελληνες της Διασποράς στο να συνεισφέρουν στη διαμόρφωση των νέων κοινωνικών και εκπαιδευτικών δομών της χώρας, να ενισχύσουν την αλληλεγγύη τού σήμερα και τις προοπτικές τού αύριο. Για τις ΗΠΑ διότι η ελληνοαμερικανική κοινότητα μπορεί υποστηρίζοντας την Ελλάδα να συνεισφέρει στην ανόρθωση μιας χώρας που παρά το μικρό της μέγεθος έχει αποκτήσει λόγω της κρίσης της ευρωζώνης συστημικά χαρακτηριστικά.

Το κάλεσμα των δύο κυβερνήσεών μας πρέπει να αφορά την αυτόνομη και ακηδεμόνευτη προσφορά στην Ελλάδα από τους Ελληνοαμερικανούς. Ενα κάλεσμα για τη συνδιαμόρφωση του μέλλοντος της Ελλάδας από τη Διασπορά και ανεξάρτητους φορείς της χώρας μας, προνοιακούς, εκπαιδευτικούς, επιχειρηματικούς, της κοινωνίας των πολιτών, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι η ελληνοαμερικανική κοινότητα, όπως μιμήθηκε με επιτυχία το εβραϊκό λόμπι το 1974 πετυχαίνοντας την επιβολή εμπάργκο από το Κογκρέσο στην εξαγωγή οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ στην Τουρκία, έτσι και σήμερα μπορεί να διδαχθεί πολλά από τη συστηματική άντληση χορηγιών στην οποία επιδίδεται η αμερικανοεβραϊκή κοινότητα για την υποστήριξη κοινωφελών δράσεων στο Ισραήλ, ιδιαίτερα στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και της Παιδείας.

Γνωρίζουμε ότι μέσα από τη συστηματική άντληση χορηγιών, και τοποθέτησης αυτών των χορηγιών σε αξιόπιστα ιδρύματα και πρωτοβουλίες του Ισραήλ, οι ίδιοι οι Εβραιοαμερικανοί διαρκώς αναζωογονούνται ως κοινότητα της Διασποράς, αναδεικνύουν και ανανεώνουν την ηγεσία τους, ισχυροποιούν το εθνοτικό τους δίκτυο, το οποίο συνιστά ατομικό όσο και συλλογικό εργαλείο ισχύος, και λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από την ευρύτερη αμερικανική κοινωνία. Οι χορηγίες της εβραϊκής Διασποράς στο Ισραήλ, οι οποίες δεν ξεπερνούν το 1,5% του ισραηλινού ΑΕΠ, έχουν δυσανάλογα θετικό αποτέλεσμα, μια που ενθαρρύνουν την πρωτοπορία στην έρευνα, στην τεχνολογία και σε άλλους τομείς.

Είμαστε ήδη σε επαφή στον Δήμο Θεσσαλονίκης με ελληνοαμερικανικές και εβραιοαμερικανικές οργανώσεις για τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου που θα στοχεύει να εντοπίσει ποια χαρακτηριστικά της σχέσης Διασποράς και μητέρας πατρίδας επιδέχονται μίμηση ή προσαρμογή από τη χώρα μας και τις κοινότητες της Διασποράς μας. Πιστεύω ότι η κρίση είναι ευκαιρία τόσο για την Ελλάδα όσο και για τους κύριους φορείς εκπροσώπησης των Ελληνοαμερικανών, από την Αρχιεπισκοπή έως τους ΑΧΕΠΑΝΣ, το ΣΑΕ κ.ά. Ευκαιρία να συμμετάσχουν στην αναγέννηση της μητέρας πατρίδας, και με αυτόν τον τρόπο να ανασυσταθούν και οι ίδιοι ως η κορυφαία κοινότητα του Ελληνισμού της Διασποράς. Ευκαιρία έτσι να αναβαπτιστεί η ίδια η ελληνοαμερικανική κοινότητα, να δώσει εκ νέου νόημα στην ύπαρξή της, να ανανεώσει την ηγεσία της και να αναβαθμίσει τη συνολική της παρουσία στην αμερικανική κοινωνία.

Ενα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η ίδρυση ενός φορέα στα πρότυπα του United Jewish Appeal ή του Ireland Fund, όπου στο διοικητικό συμβούλιο θα συμμετέχουν κορυφαία φιλανθρωπικά ιδρύματα ελληνικού και ελληνοαμερικανικού ενδιαφέροντος, με αντικείμενο το πάντρεμα ελληνοαμερικανών χορηγών με την κοινωνία των πολιτών, τα πανεπιστήμια, τις επιχειρήσεις, τα νοσοκομεία μας και την Τοπική Αυτοδιοίκηση της χώρας μας. Ο φορέας αυτός δεν θα είναι υπό κρατικό έλεγχο, θα έχει γραφεία στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα, θα εντοπίζει σημαντικούς χορηγούς στις ΗΠΑ και αξιόπιστους αποδέκτες χορηγιών στην Ελλάδα. Εδρα ενός τέτοιου φορέα πρέπει να είναι η Θεσσαλονίκη, διότι ακριβώς η πόλη μας συνδυάζει επαρκές μέγεθος, με την ιστορική παράδοση της τοπικής αυτενέργειας, χαρακτηρίζεται από τον προσφυγικό της πληθυσμό, είναι ήδη έδρα του ατονούντος Συμβουλίου του Αποδήμου Ελληνισμού (ΣΑΕ) και μπορεί σε αυτή τη φάση να λειτουργήσει παραδειγματικά για την αναγέννηση και τον εκσυγχρονισμό της χώρας μας.