Tο (ακρωτηριασμένο) αμιγές ελληνικό κράτος και η αβεβαιότητα της συνύπαρξης
Το όραμα της Ένωσης ενέπνευσε τους δυναμικούς αγώνες και τις ηρωικές θυσίες των Ελλήνων της Κύπρου την περίοδο 1955-59. Γι’ αυτό και η αναγκαστική εγκατάλειψη της Ένωσης στο όνομα μιας νέας πραγματικότητας, την οποία συνιστούσε η ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία και η επιβαλλόμενη συνεργασία και συνδιοίκηση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, δεν έγινε πραγματικά αποδεκτή από μια μεγάλη μερίδα των Ελληνοκυπρίων.
Tο «όχι» σημαίνει οριστική εγκατάλειψη μιας δικοινοτικής και διζωνικής λογικής
Οι δύο λαοί της Κύπρου ομίλησαν λοιπόν - και αποφάνθηκαν απολύτως συντονισμένοι με το εκατέρωθεν δημιουργημένο κλίμα. Το «όχι» του ελληνοκυπριακού πληθυσμού είναι βέβαια απολύτως σεβαστό, αλλά και αρκούντως βαρύ.
Πολλοί στην E.E. και αλλού θεωρούν ότι η Λευκωσία και ίσως και η Aθήνα προσφάτως τούς εμπαίξανε
Το άκριτο ελληνοκυπριακό «Όχι» θα έχει δυσάρεστες συνέπειες κυρίως για την Κυπριακή Δημοκρατία (για τους Ελληνοκυπρίους) και, κατά δεύτερον λόγο, για την ίδια την Ελλάδα.
Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε κατηγορίες δυσάρεστων συνεπειών...
Τα δημοψηφίσματα στην Κύπρο βάζουν τέλος σε πολλές «εθνικές» αυταπάτες. Στη φενάκη λ.χ. ότι ο ΟΗΕ μπορεί να επιστρέψει εδάφη που κατακτήθηκαν από τον τουρκικό στρατό και να αποκαταστήσει την άτυπη κυριαρχία των Ελληνοκυπρίων σε ολόκληρο το νησί. Αν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, τότε θα είχαν καταργηθεί οι πόλεμοι...
Ως μια περίπλοκη εξίσωση με τέσσερις μεταβλητές προβάλλει το Κυπριακό την επαύριο του «ηχηρού» ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων και του καθαρού ΝΑΙ των Τουρκοκυπρίων.
Ο κυπριακός λαός έκανε την επιλογή του και προφανώς αναλαμβάνει και το βάρος των όποιων συνεπειών της. Τα ευχολόγια που ακούστηκαν μετά το συντριπτικό «όχι» των Ελληνοκυπρίων μπορεί να είναι καλά για εσωτερική κατανάλωση, αλλά δυστυχώς δεν πείθουν τη διεθνή κοινότητα.
Την κακή χαρά μερικών θα τη διαδεχτούν δύσκολες μέρες
Ριχάρδος Σωμερίτης, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2004-04-25
Μπορεί να νίκησε το «ναι» (απίθανο φαίνεται!) ή το «όχι» (πιθανότατο) αλλά ο ελληνισμός έχει χάσει: για κάμποσα χρόνια θα μας έχουν φακελώσει, φίλοι και εχθροί, στον κατάλογο των αναξιόπιστων και των αφερέγγυων. Μοναδικό αντιστάθμισμα θα έχουμε την άποψη ορισμένων συμπατριωτών μας, επαγγελματιών του είδους, ότι «δόξα τω Θεώ» «τους τη φέραμε».
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιευθεί την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι Eλληνοκύπριοι ετοιμάζονται να ψηφίσουν όχι στον εαυτό τους, στην τριαντάχρονη εθνική στρατηγική που είχαν χαράξει, στις θυσίες και τους κόπους που αυτή απαίτησε, στην τελευταία ορατή ευκαιρία επανένωσης του νησιού, την οποία υποτίθεται ότι επεδίωκαν και είχαν δεσμεύσει και την Eλλάδα. Γιατί αυτή είναι η ουσία του «όχι».
Πώς η Kύπρος μπορεί να βρεθεί «εκτός» Eυρωπαϊκής Ένωσης
Π.Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2004-04-24
Όπως τώρα όλα δείχνουν, οι αδελφοί μας Ελληνοκύπριοι θα διαπράξουν το ιστορικό λάθος και θα καταψηφίσουν το σχέδιο Ανάν για την επίλυση του προβλήματος. Τίποτα το περίεργο. Ο Ελληνισμός είναι συνηθισμένος σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές να διαπράττει λάθη.
Όλα τα προγνωστικά δείχνουν ότι στο σημερινό δημοψήφισμα των Ελληνοκυπρίων, νικητής ανακηρύσσεται το ΟΧΙ. Δεν έχουν βέβαια διαβάσει οι ψηφοφόροι -δεν θα μπορούσαν άλλωστε- τις 9.500 σελίδες του σχεδίου Ανάν. Αναγκαστικά ψηφίζουν με γνώμονα τις προτροπές που άκουσαν. Ποιες ήταν όμως οι προτροπές υπέρ του ΟΧΙ;
Η δήλωση του Γκίντερ Φερχόιγκεν στο Ευρωκοινοβούλιο ότι αισθάνεται να έχει «εξαπατηθεί από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας», επειδή αθέτησε τη δέσμευσή της για αποδοχή του σχεδίου Ανάν, προκάλεσε την έκπληξη της Λευκωσίας.
Η ευθύνη των πολιτικών
Γρηγόρης Φαράκος, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-04-23
Ας συμπαραταχθούμε με το «ναι» στα δημοψηφίσματα, ώστε να είναι ακόμα πιο ισχυρή η απαίτησή μας για τήρηση των υποσχέσεών τους. Με την πεποίθηση πως διασφαλίζεται, με μεγαλύτερη αισιοδοξία, το ευτυχές μέλλον όλου του λαού της νήσου - Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
