Κόκκινοι στη μονομαχία στον πράσινο ήλιο

Το 2015 η Δημοκρατική Αριστερά έπαιξε καθοριστικό ρόλο και άνοιξε το δρόμο για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς με τη δημιουργία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Η δημιουργία ενός ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού φορέα υπηρετεί το πολιτικό μας σχέδιο και αποτελεί απόφαση της Συνδιάσκεψης της ΔΗΜΑΡ, αλλά και δέσμευση που είχαμε με την ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Γι’ αυτή την πολιτική μας επιλογή, που είχε να κάνει με μεγάλα επίδικα και διακυβεύματα, οδηγηθήκαμε σε σύγκρουση με αντιλήψεις που ήθελαν το κόμμα σε ναφθαλίνη και παρατηρητή των εξελίξεων.

Τολμήσαμε και οι πολιτικές εξελίξεις μας δικαιώνουν καθημερινά.

Ματώσαμε, ήταν βαρύ το τίμημα, αλλά έτσι είναι στην πολιτική και στη ζωή, θα έλεγα. Οι μεγάλες αποφάσεις αφήνουν ίχνη. Σαφώς οι αποφάσεις που είχε να λάβει η Δημοκρατική Αριστερά για την εκλογή επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν είχαν τέτοια χαρακτηριστικά και θα έλεγα ότι ήταν περισσότερο «ασκήσεις» δημοκρατίας που αυτός ο χώρος της ανανεωτικής Αριστεράς και την κουλτούρα και την εμπειρία έχει.

Έτσι όλοι οι σύντροφοι μπόρεσαν και είχαν ενεργή συμμετοχή στις διαδικασίες εκλογής, υπηρετώντας την απόφαση της Κ.Ε. για ψήφο κατά συνείδηση.

Με όλο το σεβασμό στα μέλη και τους φίλους της Δημοκρατικής Αριστεράς και στις διαφορετικές προσεγγίσεις που ο καθένας είχε, έκανα την επιλογή του Γ. Καμίνη εκτιμώντας ιδιαίτερα τις κοινωνικές του αναφορές και την ανάγκη υπέρβασης παθογενειών της πολιτικής μας ζωής που θεωρώ ότι καλύτερα αυτός μπορούσε να κάνει.

Αυτήν την Κυριακή, ο Νίκος Ανδρουλάκης και η Φώφη Γεννηματά είναι αυτοί που επέλεξαν οι συνιδρυτές του νέου φορέα. Δεν είναι μονομαχία στον πράσινο ήλιο. Άλλωστε η πλειοψηφία των ψηφισάντων δεν θα ελάμβανε μέρος σε διαδικασίες που θα αφορούσαν μόνο το ΠΑΣΟΚ.

Είναι η φωνή της κοινωνίας, είναι η έκφραση της αγωνίας για το μέλλον της χώρας. Είναι 210.000 μέλη του νέου ενιαίου σοσιαλδημοκρατικού φορέα που απαιτούν να αφήσουμε πίσω παθογένειες και αγκυλώσεις του παρελθόντος και ενωμένοι να ζωγραφίσουμε το μέλλον.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης διαθέτει το προσόν της φρεσκάδας και της ρώμης του νέου και τη στιβαρή πολιτική συγκρότηση που κανένας δεν μπορεί να την αμφισβητήσει.

Η Φώφη Γεννηματά, που μαζί ξεκινήσαμε αυτή την πορεία, έχει την πολιτική μπέσα. Παρά τις επιμέρους διαφωνίες που είχαμε σε αυτή την κοινή μας διαδρομή, ό,τι συμφωνήσαμε ίσχυσε.

Αυτή άνοιξε την διαδικασία με την επιλογή Αλιβιζάτου που ξεκλείδωσε τις εξελίξεις.

Αυτά τα δύο χρόνια έδειξε ότι γνωρίζει πρόσθεση και πολλαπλασιασμό και αγνοεί αφαίρεση και διαίρεση.

Το πιο σημαντικό προσόν των ηγετών πλέον είναι να μπορούν να συνθέτουν απόψεις και να λειτουργούν με δημοκρατικές και συλλογικές διαδικασίες.

Θα συνεχίσουμε κατά συνέπεια να χτίζουμε το νέο σοσιαλδημοκρατικό φορέα με συνέπεια, αποτελεσματικότητα, τόλμη και πίστη στο εγχείρημα που ξεκινήσαμε το 2015.