Το Σκοπιανό

Τ​​ο ζήτημα των Σκοπίων αποτελεί μια εκκρεμότητα που μπορεί και πρέπει να κλείσει. Το σχέδιο Κοτζιά προβλέπει την επίλυση των διαφορών με την ΠΓΔΜ και την Αλβανία έτσι ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει η χώρα το κύριο μέτωπο, που είναι η Τουρκία. Η υπόθεση της ονομασίας αποτελεί άλλωστε ένα μάθημα για το πώς να μη χειρίζεται κανείς ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Η ηγεσία της χώρας εγκλωβίσθηκε στη ρητορική της και στη φρενίτιδα που η ίδια καλλιέργησε. Χάθηκαν πολύτιμο στρατηγικό κεφάλαιο και σημαντικές ευκαιρίες για λύσεις που θα μας επέτρεπαν να έχουμε τον μικρό βόρειο γείτονα ως «δορυφόρο». Αυτά όμως ανήκουν στην Ιστορία.

Το γεγονός ότι για πρώτη φορά υπάρχει μια φιλοευρωπαϊκή, μετριοπαθής κυβέρνηση στα Σκόπια δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια έντιμη λύση. Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες θέλουν οπωσδήποτε λύση του θέματος γιατί επιδιώκουν μια ευρωπαϊκή επιτυχία. Η καγκελάριος Μέρκελ αναφερόταν πάντοτε στο ζήτημα αυτό στο τέλος των συναντήσεων με Ελληνες πρωθυπουργούς.

Το περίγραμμα της λύσης δεν μπορεί ασφαλώς παρά να συνάδει με την εθνική γραμμή Καραμανλή-Μπακογιάννη, όπως εκφράσθηκε στο Βουκουρέστι. Και η λύση μοιάζει να είναι εφικτή.

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ο πρωθυπουργός θέλει μια τέτοια συμβιβαστική λύση και την έχει υποσχεθεί στους Ευρωπαίους συνομιλητές του. Ο υπουργός Αμυνας διαφωνεί όμως, θεωρώντας ότι ένας συμβιβασμός θα τον τελειώσει πολιτικά.

Η Ν.Δ. βρίσκεται σε δύσκολη θέση και είναι σαφές πως η κυβέρνηση θα ήθελε πολύ να χρησιμοποιήσει το Σκοπιανό για να τη διασπάσει. Ο αρχηγός της Ν.Δ. προφανώς συμφωνεί με μια έντιμη, ρεαλιστική λύση. Δεν μπορεί όμως να αφήσει να επαναληφθεί η εμπειρία του πατέρα του, ο οποίος είδε το κόμμα του να διασπάται λόγω αυτού του ζητήματος. Είναι βέβαιο ότι μια ομάδα βουλευτών της Ν.Δ. δεν θα ψηφίσει οιαδήποτε συμβιβαστική λύση. Ηδη εντείνονται οι φήμες ότι στη Βόρεια Ελλάδα σχεδιάζεται κόμμα στα δεξιά της Ν.Δ. και το Σκοπιανό θα μπορούσε να αποτελέσει την ιδεατή πλατφόρμα γι’ αυτό.

Εχουμε ακόμη πολύ δρόμο για να φτάσουμε στη συμφωνία. Οι ειδήμονες θεωρούν ότι υποτιμάμε το πόσο δύσκολος είναι ο συμβιβασμός για την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ.

Τα εθνικά θέματα συνιστούν μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Οποτε έμπλεξαν με την εσωτερική πολιτική σκηνή, κατέληξαν σε τραγωδίες ή χαμένες ευκαιρίες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς αν η κυβέρνηση θέλει ειλικρινώς την επίλυση του προβλήματος ή τη διάσπαση της αξιωματικής αντιπολίτευσης· και την πολυδιάσπαση του πολιτικού μας συστήματος, που θα δώσει την ευκαιρία σε μικρά ακραία κόμματα να έχουν ρυθμιστικό ρόλο σε συνθήκες απλής αναλογικής.