Προγραμματικός διάλογος για μια προοδευτική πολιτική

Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο προτεραιότητα των προοδευτικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη οφείλει να είναι η ήττα του εθνολαϊκισμού και της ακροδεξιάς. Η ευρωπαϊκή οικογένεια των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών κινείται σε αυτή την κατεύθυνση, κάτι που αποτυπώθηκε ρητά και στο Μανιφέστο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος για «Ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο».

Η ΔΗΜΑΡ υιοθετεί συνολικά και όχι α λα καρτ τις θέσεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, κάτι που έχει αποδείξει έμπρακτα με τη στάση της σε όλα τα κορυφαία ζητήματα πολιτικής. Δεν μπορείς να αποδέχεσαι αυτή την ατζέντα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά να πράττεις τα αντίθετα στην χώρα σου.

Ο κίνδυνος μιας γενικότερης αποσύνθεσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, λόγω της ανόδου αντιευρωπαϊκών, λαϊκίστικων, δήθεν αντισυστημικών και ακροδεξιών δυνάμεων, είναι μπροστά μας. Ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων είναι να ανατρέψουμε αυτή την άνοδο στις επικείμενες ευρωεκλογές. Με στόχο μία δημοκρατική Ευρώπη ισότητας και ελευθερίας, που θα δίνει τη μάχη της βιώσιμης ανάπτυξης, για μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, θα αντιπαρατίθεται αποφασιστικά στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία και θα στοχεύει ξεκάθαρα στην ενοποίηση της.

Ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς ακόμη και με πολιτικό κόστος έχει σταθεί απέναντι σε κάθε λαϊκισμό. Υποστήριξε την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. την ώρα που άλλες δυνάμεις φώναζαν «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Υποστήριξε την ειρηνική επίλυση του Μακεδονικού απέναντι στον εθνολαϊκισμό. Στις κρίσιμες πολιτικά περιόδους τα κόμματα και οι ηγεσίες τους οφείλουν να βγαίνουν μπροστά και όχι να κρύβονται εξαιτίας του πολιτικού κόστους.

Στη ΔΗΜΑΡ, με τις πολιτικές αποσκευές του χώρου της ανανεωτικής αριστεράς, είμαστε υπέρ της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού δυνάμεων, όχι υπέρ της αφαίρεσης και διαίρεσής τους.

Σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η ανάδειξη μίας προοδευτικής ατζέντας μακριά από ετεροπροσδιορισμούς, σκοπιμότητες και τακτικισμούς. Στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην εξωτερική πολιτική, στον διαχωρισμό των σχέσεων εκκλησίας-κράτους, στην παιδεία, στην χωρίς ταλαντεύσεις ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας στην προάσπιση του κράτους δικαίου, των θεσμών και των ανεξάρτητων αρχών.

Για αυτό ο διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων είναι απολύτως αναγκαίος σε προγραμματική βάση και όχι με ευκαιριακές συμπράξεις, οι οποίες όπου δοκιμάστηκαν απέτυχαν. Και αυτό αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση δεδομένου ότι στο νέο πολιτικό περιβάλλον οι διαχωριστικές γραμμές αριστεράς-δεξιάς και προόδου-συντήρησης είναι υπαρκτές και θα καθορίσουν τις πολιτικές συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις.