Το ΚΚΕ και ο αντικομμουνισμός
Χρήστος Λάσκος, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2006-05-03
Πριν από λίγες μέρες δόθηκε η ευκαιρία γι’ άλλη μια φορά στο ΚΚΕ να αναλάβει ενωτικές πρωτοβουλίες ενάντια στον ιμπεριαλισμό με αφορμή την επίσκεψη της γερακίνας στην Αθήνα. Αφού συμμάχησε με τον Καρλ Τσάις Ιένα καθρέφτη του, αναδιπλασιάζοντας το είδωλό του, πρόφτασε και να καταγγείλει τον Χουντή και να φτύσει το Φόρουμ, που τα παίρνει, ως γνωστόν, από τον Σόρος! Το ίδιο δεν χρειάζεται, άλλωστε, χρηματοδοτήσεις, αφού το κοινωνικό του πρότυπο πήγε μεν στον ιστορικό αγύριστο, αλλά, προηγουμένως, του κληροδότησε αρκετές επιχειρήσεις διεθνούς ενδιαφέροντος και μεγάλου τζίρου να έχει να πορεύεται.
Να πω την αμαρτία μου, χαίρομαι πλατιά -που θάλεγε κι ο Μαϊλης- για το ό,τι, εξαιτίας του παθολογικού αυτισμού του, δεν είμαστε πουθενά με το ΚΚΕ μαζί. Ακριβώς όσο χαίρομαι και που δεν βρισκόμαστε σε διεθνείς πρωτοβουλίες με τον Κιμ Γιόνγκ Ιλ - ξέρετε, τον Ήλιο που φωτίζει τη Γη της Κορέας και της Καμτσιάτκας, καλύτερα, τον γιο του Ήλιου που ξεπέρασε τον ίδιο τον Ήλιο κατατροπώνοντας όλους τους εχθρούς του Κράτους, που μαράθηκε δυναμώνοντας και συντρίβοντας κ.λπ., κ.λπ. Χαίρομαι το ίδιο γιατί βρίσκω πως το κορεατικό εξάμβλωμα είναι το κοντινότερο ανάλογο του δικού μας σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Ευρώπη, πάντως, δεν υπάρχει τίποτε έστω προσεγγιστικά όμοιο. Ευτυχώς, λοιπόν, που το ΚΚΕ δεν ανταποκρίνεται στις πολλές μέχρι πρόσφατα προσκλήσεις μας για κοινή δράση, ευτυχώς που δεν καπακώνει την άδεια καρέκλα, που τόσο πρόθυμα του αφήνουμε.
Πείτε με αντιρεαλιστή αν θέλετε, αλλά ο λόγος της μεγάλης μου απέχθειας είναι ιδεολογικός. Θεωρώ πως ο συγχρωτισμός μας με ιδεολογίες που μόνο υπό παράκρουση μπορούν να θεωρηθούν αριστερές βλάπτει πολύ σοβαρά την προοπτική του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Και η υποψία ακόμη πως στις επικράτειες του ανύπαρκτου καλλιεργήθηκε μια εκδοχή -κουτσή, στραβή κι ανάποδη, αλλά πάντως εκδοχή- σοσιαλισμού, νομιμοποιεί την έντονη αποστροφή του κόσμου προς το σοσιαλιστικό πρόταγμα. Δεν πρέπει, λοιπόν, ν’ αφήνουμε καν να πλανάται μια τέτοια υποψία.
Η αντιπαράθεσή μας με το ΚΚΕ δεν έχει να κάνει με τον αυτισμό του. Ο τελευταίος, όπως ήδη είπα, αντιθέτως, είναι μια κάποια ...λύσις. Η αντιπαράθεσή μας μαζί του οφείλεται, κυρίως, στο ότι αυτό υπερασπίζεται ένα πρόταγμα κοινωνικής θέσμισης που είτε το πούμε ανατολικό δεσποτισμό είτε μετακαπιταλιστική φεουδαρχία είτε κρατικό καπιταλισμό είναι σαφώς χειρότερο από τις φιλελεύθερες καπιταλιστικές ολιγαρχίες, τις οποίες θέλουμε να αντικαταστήσουμε με σοσιαλιστικές δημοκρατίες στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Να το πω απλά, απλούστατα. Αν είναι να αγωνιστώ για την ανατροπή του καπιταλισμού, για να γίνει η Ελλάδα Κίνα, δηλαδή ένας από τους αγριότερους καπιταλισμούς που υπήρξαν ποτέ, καλύτερα να καταστρώσω ένα συνεκτικό πρόγραμμα με βασικό σύνθημα "καθίστε στ’ αυγά σας" και να δώσω όλη μου τη δύναμη στην επιτυχία του. Το ΚΚΕ, αντίθετα, είναι μέσα στην καλή χαρά με τους Κινέζους φασίστες. Στη χώρα με το απόλυτο ρεκόρ θανατικών εκτελέσεων στον κόσμο, στη χώρα όπου τα ποσοστά υπεραξίας τις τελευταίες δεκαετίες προκαλούν τη ζήλια των δυτικών καπιταλιστών, ρίχνοντάς τους στη μαύρη κατάθλιψη που δεν μπορούν κι αυτοί να έχουν εργάτες σε συνθήκες στρατοπεδικής καταναγκαστικής εργασίας, εκεί όπου μάλλον η οικολογική καταστροφή θα κάνει σμπαράλια ακόμη και τις επιδόσεις των ΗΠΑ, η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, που έκανε πρόσφατα την πασχαλινή της επίσκεψη με επικεφαλής την Παπαρήγα, συζήτησε με τους συντρόφους χασάπηδες το μέλλον του σοσιαλισμού, σε θερμό κλίμα, όπως μας πληροφορεί ο "Ριζοσπάστης" της 22ας Απριλίου. "Ο Λούο Γκαν εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς το ΚΚΕ, το οποίο, όπως υπογράμμισε, υπό τις αντίξοες συνθήκες που επικράτησαν μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ, διατήρησε στις αρχές του το σοσιαλιστικό στόχο, αλλά και τη διεθνιστική αλληλεγγύη προς τις πέντε χώρες που συνέχισαν την προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού". Και συνεχίζοντας με την ίδια χιουμοριστική, προφανώς, διάθεση, η Κάι Λιν συνομολόγησε με τους συμπατριώτες μας επισκέπτες πως "οι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις που διαιωνίζουν τις διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων δεν είναι εφικτό να υπερκεραστούν σε συνθήκες καπιταλισμού, όπου ούτως ή άλλως η κατάσταση για το σύνολο των εργαζομένων δυσχεραίνει", παραδίδοντας μαθήματα προχωρημένου άμα και εφαρμοσμένου φεμινισμού. Αντίστοιχα φαντάζομαι -γιατί δεν έχω λεπτομέρειες από το ρεπορτάζ του "Ρ"- θα συζητήθηκαν στην Πιονγιάνγκ με το Κόμμα Εργατών του Τρισμέγιστου Ηλιάτορα Κιμ.
Ένεκα των παραπάνω ισχυρίζομαι πως το ΚΚΕ είναι, όπως σωστά επισήμανε ο Αλαβάνος σε άλλη περίσταση, ένα πολύ αντικομμουνιστικό κόμμα. Γι’ αυτό είμαι ευτυχής που φέρεται αυτιστικά και γι’ αυτό δεν του χαρίζω την κομμουνιστική κληρονομιά. Φτάνει πια.
Να πω την αμαρτία μου, χαίρομαι πλατιά -που θάλεγε κι ο Μαϊλης- για το ό,τι, εξαιτίας του παθολογικού αυτισμού του, δεν είμαστε πουθενά με το ΚΚΕ μαζί. Ακριβώς όσο χαίρομαι και που δεν βρισκόμαστε σε διεθνείς πρωτοβουλίες με τον Κιμ Γιόνγκ Ιλ - ξέρετε, τον Ήλιο που φωτίζει τη Γη της Κορέας και της Καμτσιάτκας, καλύτερα, τον γιο του Ήλιου που ξεπέρασε τον ίδιο τον Ήλιο κατατροπώνοντας όλους τους εχθρούς του Κράτους, που μαράθηκε δυναμώνοντας και συντρίβοντας κ.λπ., κ.λπ. Χαίρομαι το ίδιο γιατί βρίσκω πως το κορεατικό εξάμβλωμα είναι το κοντινότερο ανάλογο του δικού μας σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Ευρώπη, πάντως, δεν υπάρχει τίποτε έστω προσεγγιστικά όμοιο. Ευτυχώς, λοιπόν, που το ΚΚΕ δεν ανταποκρίνεται στις πολλές μέχρι πρόσφατα προσκλήσεις μας για κοινή δράση, ευτυχώς που δεν καπακώνει την άδεια καρέκλα, που τόσο πρόθυμα του αφήνουμε.
Πείτε με αντιρεαλιστή αν θέλετε, αλλά ο λόγος της μεγάλης μου απέχθειας είναι ιδεολογικός. Θεωρώ πως ο συγχρωτισμός μας με ιδεολογίες που μόνο υπό παράκρουση μπορούν να θεωρηθούν αριστερές βλάπτει πολύ σοβαρά την προοπτική του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Και η υποψία ακόμη πως στις επικράτειες του ανύπαρκτου καλλιεργήθηκε μια εκδοχή -κουτσή, στραβή κι ανάποδη, αλλά πάντως εκδοχή- σοσιαλισμού, νομιμοποιεί την έντονη αποστροφή του κόσμου προς το σοσιαλιστικό πρόταγμα. Δεν πρέπει, λοιπόν, ν’ αφήνουμε καν να πλανάται μια τέτοια υποψία.
Η αντιπαράθεσή μας με το ΚΚΕ δεν έχει να κάνει με τον αυτισμό του. Ο τελευταίος, όπως ήδη είπα, αντιθέτως, είναι μια κάποια ...λύσις. Η αντιπαράθεσή μας μαζί του οφείλεται, κυρίως, στο ότι αυτό υπερασπίζεται ένα πρόταγμα κοινωνικής θέσμισης που είτε το πούμε ανατολικό δεσποτισμό είτε μετακαπιταλιστική φεουδαρχία είτε κρατικό καπιταλισμό είναι σαφώς χειρότερο από τις φιλελεύθερες καπιταλιστικές ολιγαρχίες, τις οποίες θέλουμε να αντικαταστήσουμε με σοσιαλιστικές δημοκρατίες στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Να το πω απλά, απλούστατα. Αν είναι να αγωνιστώ για την ανατροπή του καπιταλισμού, για να γίνει η Ελλάδα Κίνα, δηλαδή ένας από τους αγριότερους καπιταλισμούς που υπήρξαν ποτέ, καλύτερα να καταστρώσω ένα συνεκτικό πρόγραμμα με βασικό σύνθημα "καθίστε στ’ αυγά σας" και να δώσω όλη μου τη δύναμη στην επιτυχία του. Το ΚΚΕ, αντίθετα, είναι μέσα στην καλή χαρά με τους Κινέζους φασίστες. Στη χώρα με το απόλυτο ρεκόρ θανατικών εκτελέσεων στον κόσμο, στη χώρα όπου τα ποσοστά υπεραξίας τις τελευταίες δεκαετίες προκαλούν τη ζήλια των δυτικών καπιταλιστών, ρίχνοντάς τους στη μαύρη κατάθλιψη που δεν μπορούν κι αυτοί να έχουν εργάτες σε συνθήκες στρατοπεδικής καταναγκαστικής εργασίας, εκεί όπου μάλλον η οικολογική καταστροφή θα κάνει σμπαράλια ακόμη και τις επιδόσεις των ΗΠΑ, η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, που έκανε πρόσφατα την πασχαλινή της επίσκεψη με επικεφαλής την Παπαρήγα, συζήτησε με τους συντρόφους χασάπηδες το μέλλον του σοσιαλισμού, σε θερμό κλίμα, όπως μας πληροφορεί ο "Ριζοσπάστης" της 22ας Απριλίου. "Ο Λούο Γκαν εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς το ΚΚΕ, το οποίο, όπως υπογράμμισε, υπό τις αντίξοες συνθήκες που επικράτησαν μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ, διατήρησε στις αρχές του το σοσιαλιστικό στόχο, αλλά και τη διεθνιστική αλληλεγγύη προς τις πέντε χώρες που συνέχισαν την προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού". Και συνεχίζοντας με την ίδια χιουμοριστική, προφανώς, διάθεση, η Κάι Λιν συνομολόγησε με τους συμπατριώτες μας επισκέπτες πως "οι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις που διαιωνίζουν τις διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων δεν είναι εφικτό να υπερκεραστούν σε συνθήκες καπιταλισμού, όπου ούτως ή άλλως η κατάσταση για το σύνολο των εργαζομένων δυσχεραίνει", παραδίδοντας μαθήματα προχωρημένου άμα και εφαρμοσμένου φεμινισμού. Αντίστοιχα φαντάζομαι -γιατί δεν έχω λεπτομέρειες από το ρεπορτάζ του "Ρ"- θα συζητήθηκαν στην Πιονγιάνγκ με το Κόμμα Εργατών του Τρισμέγιστου Ηλιάτορα Κιμ.
Ένεκα των παραπάνω ισχυρίζομαι πως το ΚΚΕ είναι, όπως σωστά επισήμανε ο Αλαβάνος σε άλλη περίσταση, ένα πολύ αντικομμουνιστικό κόμμα. Γι’ αυτό είμαι ευτυχής που φέρεται αυτιστικά και γι’ αυτό δεν του χαρίζω την κομμουνιστική κληρονομιά. Φτάνει πια.
