Η νέα κοινωνία απαιτεί μια νέα Αριστερά

Πολύς ο λόγος για την Αριστερά τις τελευταίες μέρες. Κυβερνώσα Αριστερά, Ριζοσπαστική Αριστερά, Λαϊκίστικη Αριστερά, Σοσιαλιστική Αριστερά. Η προοδευτική παράταξη βρίσκεται και πάλι σε έναν φαύλο κύκλο ομφαλοσκόπησης με τις διάφορες ομάδες και ρεύματα να ταμπουρώνονται και να ρίχνουν φύρδην μίγδην προτάσεις από τις πολεμίστρες τους. Να δούμε τα δεδομένα.

Παρά την ιδεολογική ηγεμονία της Νέας Δημοκρατίας και της διείσδυσής της στον χώρο του Κέντρου, είναι σαφές ότι η επόμενη περίοδος θα είναι μεστή αλλαγών που θα επηρεάσουν τον κοινωνικό ιστό της χώρας.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας επιταχύνεται και δημιουργεί νέα δεδομένα στον κόσμο της εργασίας.

Η μεσαία τάξη δέχεται ισχυρά πλήγματα κυρίως λόγω της πανδημίας. Στο τμήμα που αντέχει δημιουργούνται ανακατατάξεις.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται σε αχαρτογράφητα νερά. Η κυριαρχία του Διαδικτύου δημιουργεί νέα δεδομένα.

Η κοινωνική κινητικότητα ξεφεύγει από τα προβλέψιμα δεδομένα της ανάπτυξης της ελεύθερης αγοράς και δημιουργεί νέες αντιθέσεις.

Η πανδημία δημιουργεί έναν νέο on line κόσμο που πρέπει να ερμηνεύσουμε.

Εδώ λοιπόν η Αριστερά, η κάθε Αριστερά, οφείλει να κάνει προτάσεις σε έναν νέο κόσμο όπου το ένα τρίτο των εργαζομένων, σύμφωνα με τις έρευνες, θα είναι χωρίς εργασία. Οι νέες θέσεις, απαιτούν νέες γνώσεις. Ο νέος άνθρωπος, γέννημα της πανδημίας, βλέπει το βιογραφικό του λιγότερο χρήσιμο από ό,τι πριν από ένα χρόνο. Σε αυτό το πλαίσιο η Αριστερά πρέπει να κάνει την υπέρβασή της. Είναι παλιό, πολύ παλιό, να μιλάμε μόνο για ενδυνάμωση του δημόσιου τομέα. Οταν όλος ο κόσμος αλλάζει. Στις νέες εργασιακές συνθήκες η παρέμβαση της Αριστεράς πρέπει να ξεφύγει από τα παραδοσιακά συνθήματα.

Η νέα κοινωνία απαιτεί μια νέα Αριστερά με προτάσεις και όχι με συνθήματα και ταμπέλες. Μέσα σε αυτή την Αριστερά εντάσσω και το κόμμα μου. Μπορεί η πορεία της τελευταίας δεκαετίας να δημιούργησε φιλοδεξιά σύνδρομα αλλά το ΚΙΝΑΛ φύσει και θέσει ανήκει στην Αριστερά.

Δεν μπορεί λοιπόν να απομονώνεται κάπου στο Κέντρο και να περιμένει την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ για τον ανασχηματισμό του πολιτικού τοπίου. Νιώθω ότι στον ηγετικό πυρήνα δεν μπορούν να αντιληφθούν τη συγκυρία και περιθωριοποιούνται αντί να συμμετέχουν στον μεγάλο διάλογο που γίνεται στην κοινωνία. Οι ανέμελες μέρες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας φτάνουν στο τέλος τους.

Ο πολίτης θέλει να ακούσει προτάσεις που θα αφορούν τη νέα του ζωή. Θέλει μια Αριστερά έξυπνη και σύγχρονη που θα του δείξει το φως στην άκρη του τούνελ. Θέλει μια Αριστερά start-up. Αυτή η διαδικασία είναι βαθιά κοινωνική. Δεν αφορά τις ηγεσίες, που βράζουν από ομάδες και φατρίες οι οποίες δεν έχουν κοινωνικές αναφορές, αλλά τους απλούς πολίτες. Οι συμμαχίες θα χτιστούν πάνω στο καινούργιο. Αλίμονο εάν το ΠΑΣΟΚ μείνει έξω από την ιστορία και ασχοληθεί με την καρηβαρία του, δηλαδή τον ελαφρύ πολιτικό του πονοκέφαλο.