Οι «διπλές εκλογές» δεν είναι μονόδρομος...

Δυο χρόνια κυβερνά ο Κυρ. Μητσοτάκης, ανοίγοντας από την πρώτη στιγμή στους υποστηρικτές του την προοπτική μιας δεύτερης θητείας της ΝΔ, με το στρατήγημα των «διπλών εκλογών».

Μια επιδίωξη που ενσταλάζεται στην ελληνική κοινωνία- η μεγάλη πλειοψηφία των παντοειδών ΜΜΕ να είναι καλά- αποκτώντας χαρακτηριστικά μιας «φυσικής» αλληλουχίας πιθανολογούμενων γεγονότων. Οι προσεχείς εκλογές με βάση τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, ποσοτικά και ποιοτικά καταγράφουν μεγάλο προβάδισμα της ΝΔ την πρώτη διετία διακυβέρνησής της.

Μέσα στο 2021 και πιθανόν και το πρώτο εξάμηνο του, η προοπτική της πρωτιάς της ΝΔ, τηρουμένων των αναλογιών, δεν φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει. Η απλή αναλογική δεν θα της εξασφαλίσει περισσότερες από 120 έδρες. Άρα η επαναπροσφυγή στις κάλπες, με την ενισχυμένη αναλογική θα αποτελεί μονόδρομο, που θα της διασφαλίζει και την επίτευξη μιας νέας πρωτιάς καθώς και την εντολή συγκρότησης μονοκομματικής, πλέον, κυβέρνησης πλειοψηφίας! Και αυτό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ –ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ δεν θα μπορεί να αποπειραθεί να συγκροτήσει κυβερνητική πλειοψηφία, με δεδομένη την πάγια άρνηση του ΚΚΕ, την επαναλαμβανόμενη τελευταία αρνητική θέση του ΜΕΡΑ25 αλλά και τους δισταγμούς και τις ενστάσεις του ΚΙΝΑΛ!

Υποστηρίζω ότι αυτή προσέγγιση μπορεί να είναι λογικοφανής, είναι όμως ταυτοχρόνως μια στατική προσέγγιση! Ερήμην της δυναμικής που αναπτύσσεται στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, μέσα από την εκδίπλωση της βαριάς πολιτικής ατζέντας της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ατζέντα όπου έχει ήδη θεσπίσει στο εργασιακό την αποδιάρθρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του συνδικαλιστικού κινήματος, τις ανεξέλεγκτες απολύσεις, την απλήρωτη εργασία και μειώσεις μισθών, στο πτωχευτικό την απεμπόληση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και προετοιμάζει στο ασφαλιστικό την ιδιωτικοποίησης της επικούρησης. Για να αναφέρω τα πλέον εμβληματικά, όπου μέχρι στιγμής έχουν επισύρει την μήνη του συνόλου της αντιπολίτευσης.

Εδώ ακριβώς θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει ΤΟΜΗ. Είναι πρώτα και κύρια ευθύνη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να διαμορφώσει το πολιτικό κλίμα, να συνεγείρει το φρόνημα των κοινωνικών τάξεων και της νεολαίας που χτυπιούνται αλύπητα από τις ακραίες συντηρητικές επιλογές στο πεδίο των εργασιακών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και να παρουσιάσει μια νέα πολιτική δυνατότητα, που μπορεί να είναι εφικτή.

Με δεδομένο ότι όλα τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ –ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25, θα διαθέτουν- μπορούν να διαθέτουν- ως άθροισμα την πλειοψηφία των εδρών στη νέα Βουλή, που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές με την απλή αναλογική, γιατί να μην είναι δυνατόν να συγκροτήσουν μια κυβέρνηση, πέστε την ειδικού σκοπού, και συγκεκριμένης χρονικής δέσμευσης;

Μια κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ με ΚΙΝΑΛ με την υποχρεωτική όμως στήριξη ή ανοχή του ΚΚΕ και του ΜΕΡΑ25, ή όποιο άλλο σχήμα μπορεί να διασφαλίσει κυβέρνηση που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής, και με στόχο την ανατροπή όλων των ρυθμίσεων και του θεσμικού οπλοστασίου που θα έχει εγκαθιδρύσει και επιβάλει εντωμεταξύ η ΝΔ!

Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα θα συνεχίσουν να βαδίζουν σε ένα δρόμο «βολικής» αυτοαπομόνωσης και πολιτικής καθαρότητας, ή ίσων αποστάσεων, προσφέροντας στη ΝΔ τη δυνατότητα μιας νέας τετραετίας;

Ο Αλέξης Τσίπρας την τελευταία εβδομάδα, στη δευτερολογία του στην Ολομέλεια της Βουλής για το αντεργατικό ν/σχ. άνοιξε με σαφήνεια το θέμα υπογραμμίζοντας: «Το μόνο που θα πω σε σχέση με τα εργασιακά είναι ότι δεσμευόμαστε αυτό το νομοσχέδιο να το αποσύρουμε όταν οι πολιτικές συνθήκες θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με απλή αναλογική, να συγκροτηθεί μια προοδευτική κυβέρνηση. Όχι μόνο να ανατραπεί αυτό το νομοσχέδιο αλλά να προωθηθούν και οι ρυθμίσεις στήριξης του κόσμου της εργασίας».

Τα προγραμματικά σχέδια για την οικονομική και κοινωνική συνοχή, για ένα βιώσιμο παραγωγικό και κοινωνικό πρότυπο ανάπτυξης της χώρας προωθούνται ήδη από όλα τα κόμματα. Σε όλα, αυτά ακόμη και στα πλέον αποκλίνοντα-βλ. αυτό του ΚΚΕ-, πέρα από το αντί και την αυτοδέσμευση για κατάργηση των νόμων της ΝΔ, υπάρχουν και κάποιες ρυθμίσεις στήριξης του κόσμου της εργασίας που μπορούν να αποτελέσουν στοιχειώδεις αλληλοδεσμεύσεις!

Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ –ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, οφείλει να προβάλλει συστηματικά αυτή την πρόσκληση –πρόκληση προς τα άλλα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Από τη μια για να αποκτάει νόημα η δέσμευση όλων ότι η εναντίωση στις ακραίες πολιτικές και νομοθετήματα θα έχει κάποιο νόημα πέραν του φραστικού, γιατί θα μπορεί να υπάρξει ορατά, στο άμεσο μέλλον και μια κυβέρνηση που μπορεί τη δέσμευση αυτή να την πραγματώσει. Από την άλλη, οι αγώνες οι κοινωνικοί και πολιτικοί εξ αντικειμένου θα δυναμώνουν γιατί η προοπτική τους δεν θα περιορίζεται μόνο στην αντίθεση και στη διαμαρτυρία, αλλά και στην προοπτική επίτευξης του στόχου.

Ένα τέτοιο Σχέδιο δημόσια θα πρέπει να παρουσιάζεται και να προπαγανδίζεται ώστε να γίνει μαζικό κοινωνικό αίτημα η δέσμευση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε μια τέτοια προοπτική.

Εν κατακλείδι, και μόνο η συζήτηση ενός τέτοιου ενδεχομένου, αλλάζει το πολιτικό σκηνικό, επιβάλλοντας στη ΝΔ και ένα «κράτημα» στην αλαζονεία της σίγουρης προοπτικής δεύτερης θητείας…