Εγρήγορση απέναντι στον φασισμό

Οι φασιστικές επιθέσεις στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης σχεδόν ένα χρόνο από την απόφαση της δικαιοσύνης που αναγνώρισε τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, έφερε εκ νέου στη δημοσιότητα το ερώτημα για το εάν με την απόφαση αυτή τελειώσαμε με τον φασισμό. Η απάντηση είναι όχι ειδικά από τη στιγμή που οι επιθέσεις αυτές υποστηρίζονται από τη Χρυσή Αυγή με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου.

Το ότι η ηγετική ομάδα είναι στη φυλακή και το κόμμα δεν μπήκε στη Βουλή δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκε αφού και υποστηρικτές της ακόμα υπάρχουν αλλά και παρουσία πολιτική έχει αφού, αν και αποδυναμωμένα, υπάρχουν εκλεγμένοι στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Η παρουσία φασιστών ειδικά στο σχολικό περιβάλλον πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα από την Πολιτεία και τα αρμόδια υπουργεία. Η ταχύτητα της θεσμικής αντίδρασης έχει πολύ μεγάλη σημασία, όπως είδαμε και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, όπου η καθυστέρηση κόστισε ζωές.

Με την ίδια λογική δεν πρέπει το πολιτικό σύστημα και τα μέσα ενημέρωσης να μπουν σε μια διαδικασία ανάλυσης, εξηγήσεων και εντέλει «ξεπλύματος» της φασιστικής δράσης με διάφορα «αλλά».

Η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ξεκάθαρα ότι κάθε «θολή» τοποθέτηση απέναντι στον φασισμό είτε για λόγους μικροπολιτικής είτε προς άγρα ψήφων, το μόνο που κάνει είναι να του δίνει χώρο και χρόνο. Το έχουμε πει και έχουμε γράψει πολλές φορές: ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και δεν χαϊδεύεις το τέρας γιατί πάντα σε τρώει.

Η συζήτηση για το εάν επιστρέφει η Ακροδεξιά, με αφορμή τις φασιστικές επιθέσεις στην Σταυρούπολη, δίνει την ψευδή εντύπωση ότι είχαμε ξεμπερδέψει μαζί της και αγνοεί το γεγονός ότι η Ακροδεξιά δεν εκφράζεται πάντα με τον βίαιο τρόπο που έχουμε δει από τη Χρυσή Αυγή και άλλες εγκληματικές ομάδες. Η Ακροδεξιά είναι παρούσα μέσω των κυρίαρχων αφηγημάτων σε διάφορους τομείς της επικαιρότητας, με πιο χαρακτηριστικό το Μεταναστευτικό, το οποίο είναι το κατεξοχήν θέμα αιχμής για την ανάπτυξη ακροδεξιάς πολιτικής και ρητορικής.

Το ίδιο προβληματική είναι και η προσέγγιση ότι όποιος δεν στέκεται με τον ίδιο τρόπο απέναντι σε τέτοια γεγονότα είναι ακροδεξιός φασίστας. Αυτή η ισοπέδωση βοηθά αντίστοιχα στο να θολώνουν οι γραμμές. Φυσικά και στεκόμαστε απέναντι στον φασισμό και στην Ακροδεξιά, αλλά ο στόχος πρέπει να είναι αυτό το μέτωπο όσο ευρύτερο γίνεται και να συμπεριλαμβάνει εντέλει την πλειοψηφία.

Μια αντίστοιχη συζήτηση γινόταν και τις παραμονές της δίκης της Χρυσής Αυγής όταν αρκετοί δεν πίστευαν ότι η διαδικασία ενώπιον της δικαιοσύνης μπορούσε να προσφέρει στη μάχη με τον φασισμό. Υπήρχε μια διάχυτη αμφιβολία ότι η δικαιοσύνη θα μπορούσε να συμβάλει ειδικά από τη στιγμή που είχε επιδείξει αργά αντανακλαστικά στο πρόβλημα της Χρυσής Αυγής. Το αποτέλεσμα δικαίωσε όσους πίστευαν ότι ο φασισμός θα νικηθεί και στο δικαστήριο, αφού αυτή η απόφαση είχε άμεσα και απτά αποτελέσματα με την κοινοβουλευτική εξαφάνιση της εγκληματικής οργάνωσης. Πρέπει παρʼ όλα αυτά να έχουμε υπόψη μας ότι παραμένει παρούσα στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Επομένως πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση απέναντι στον φασισμό και την Ακροδεξιά και να μην ξεχνάμε το παρελθόν και το πού οδήγησαν οι προηγούμενες επιλογές.

Η απάντηση πρέπει να είναι θεσμική και άμεση.