Επαναθεμελίωση του προοδευτικού χώρου !

Οι τρέχουσες εξελίξεις που ακολούθησαν την συμμετοχή των 270.000 πολιτών, μελών και φίλων, στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ, δεν μπορεί παρά να σημάνουν συναγερμό για όσους ενδιαφέρονται για το μέλλον του αριστερού και προοδευτικού χώρου.

Πρέπει να οδηγήσουν στην απαρχή διεργασιών βαθιάς αναμόχλευσης της σύγχρονης, της δημοκρατικής, της ανανεωτικής Αριστεράς, του σοσιαλιστικού και σοσιαλδημοκρατικού χώρου, της πολιτικής οικολογίας και του προοδευτικού Κέντρου. Στην εκκίνηση μιας διαδικασίας επανιδρυτικού χαρακτήρα, ανασύστασης και ανασύνταξης των σύγχρονων προοδευτικών δυνάμεων της χώρας σε νέα βάση.

Είναι βεβαίως απαραίτητο οι κινήσεις που θα γίνουν, να αφορούν τις δυνάμεις που σήμερα είναι οργανωμένες στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ αποτελεί αντικειμενικά τον «κορμό» του χώρου, έχει επισήμως αρχίσει τις διαδικασίες διεύρυνσης και μετασχηματισμού, αλλά και επιθυμεί ισότιμους συνομιλητές.

Αλλά, αυτό δεν αρκεί. Θα ήταν χρήσιμο να αγκαλιάσει αυτές τις πρωτοβουλίες κάθε πολίτης και συλλογικό σχήμα, από το φιλελεύθερο Κέντρο ως την δημοκρατική και οικολογική Αριστερά, που ενδιαφέρεται για τους ίδιους στόχους. Επίσης είναι σημαντικό, ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα, ώστε να συμβάλουν σε μια αφετηρία αναγέννησης της δημοκρατικής - προοδευτικής παράταξης.

Μέσα από αυτές τις διαδικασίες πρέπει, αφενός μεν, να αξιοποιηθούν θετικές κατακτήσεις που προήλθαν από μεταρρυθμιστική πνοή και σύγχρονες τομές. Αφετέρου, να αφεθούν πίσω αναχρονιστικές αντιλήψεις, αλαζονικές συμπεριφορές και «καθεστωτικές» πρακτικές.

Οι διεργασίες αυτές μπορούν να ωθήσουν σε ένα κίνημα ανανέωσης, ριζικών αλλαγών και νεωτερισμών, σε τολμηρές επιλογές και προγραμματική ευρηματικότητα, καθώς και στην διαμόρφωση συνεκτικού πολιτικού σχεδίου για μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας. Κυρίως, όμως, απαιτείται να οδηγήσουν σε μια προγραμματική, πολιτική και αξιακή επαναθεμελίωση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου.

Το ζήτημα δεν είναι -μόνο- να εφεύρουμε μια νέα οργανωτική φόρμα, που απλώς θα αθροίσει «έτοιμες» δυνάμεις. Η ανασυγκρότηση, η διεύρυνση και ο μετασχηματισμός πρέπει να είναι το πείραμα μιας «στρατηγικής στροφής». Μια πρωτότυπη προσπάθεια ανασύνθεσης και σύγκλισης, που απαιτεί αλλά και διευκολύνει την ιστορική αυτογνωσία και την αυτο-μεταρρύθμιση των δυνάμεων που θα συμμετάσχουν.

Είναι μια υπόθεση που θα απαιτήσει έγκαιρη αξιοποίηση του «πολιτικού» χρόνου, προσφορά πνευματικού μόχθου και (πάνω απ’ όλα) θαρραλέες πολιτικές πρωτοβουλίες.