Πλειοψηφικό το αίτημα για συνεργασίες

Η ακρίβεια είναι το νούμερο ένα πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία. Γιατί η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει με ουσιαστικά μέτρα υπέρ των πολιτών; Μια προοδευτική κυβέρνηση τι διαφορετικό θα έκανε;

Η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει γιατί είναι πολιτικά δεσμευμένη από τα συμφέροντα που την στηρίζουν και γιατί έχει επιλέξει να προστατεύει τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών, του μεγάλου πλούτου. Στραγγίζει τα νοικοκυριά και τους μικρομεσαίους για να παίρνει υπερβολικά υπερπλεονάσματα μέσω των άδικων έμμεσων φόρων και αφήνει την αισχροκέρδεια ανέγγιχτη. Εξάλλου για τον κ. Μητσοτάκη οι ανισότητες είναι κοινωνικό φαινόμενο. Για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και για μία προοδευτική κυβέρνηση προτεραιότητα θα έχει η στήριξη των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, η μείωση των έμμεσων φόρων, η καταπολέμηση της αισχροκέρδειας σε όλες τις αλυσίδες παραγωγής και εμπορίου, το σπάσιμο των ολιγοπωλίων και της καρτελοποίησης. Για να γίνουν όλα αυτά υπάρχει μία προϋπόθεση για την οποία είμαστε αποφασισμένοι, η σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα για να υπάρξει αλλαγή προτεραιοτήτων και ένα νέο υγιές παραγωγικό μοντέλο.

 Πως κρίνετε τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι και τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών; Ποια μηνύματα στέλνει το κίνημα αλληλεγγύης που έχει δημιουργηθεί;

Κοινωνικά ανάλγητη. Το έγκλημα των Τεμπών συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία αλλά όχι την κυβέρνηση της ΝΔ. Για αυτό στη συνέχεια είχαμε το σκάνδαλο της συγκάλυψης το οποίο εξελίσσετε καθημερινά σε διάφορα επίπεδα. Στην αρχή χειροκροτούσαν τον πολιτικά υπεύθυνο υπουργό υποδομών κ. Καραμανλή και άλλαξαν στάση μόνο μετά τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια των Τεμπών. Αλλαγή στάσης βέβαια μόνο στα λόγια γιατί και πάλι κινήθηκαν με στόχο την συγκάλυψη. Το ίδιο έχουμε και σήμερα όπου στα αιτήματα των συγγενών για εκταφή απαντούν γραφειοκρατικά. Τέτοια απανθρωπιά. Από την πρώτη στιγμή θα έπρεπε να υπάρχει ανταπόκριση στο αναφαίρετο δικαίωμα των συγγενών των νεκρών στην εκταφή σε αυτό το έγκλημα που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Χωρίς να δημιουργούνται νέες σκιές. Το κίνημα αλληλεγγύης όμως είναι εδώ και στέλνει το μήνυμα για απόδοση δικαιοσύνης.

Οι προοδευτικές συνεργασίες μπαίνουν στο προσκήνιο πλέον επιτακτικά ως αίτημα της κοινωνίας. Ποιους περιλαμβάνει ο προοδευτικός διάλογος; Σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα; Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεται να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για να ενισχύσει αυτή την προσπάθεια;

Στον προοδευτικό χώρο είναι πλειοψηφικό το αίτημα για συνεργασίες και συσπείρωση με στόχο να κερδίσουμε τη ΝΔ και να υπάρξει μία νέα προοδευτική κυβέρνηση. Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται κάνουν ιστορικό λάθος. Ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και πρόεδρος του Σωκράτης Φάμελλος από την πρώτη στιγμή μίλησαν με γενναιότητα και ξεκάθαρο τρόπο για την ανάγκη προεκλογικής συμπόρευσης πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων του προοδευτικού χώρου. Υπήρξαν αρχικά αρνήσεις και μπρος πίσω. Όμως το αίτημα έρχεται σήμερα ακόμη πιο επιτακτικά από την κοινωνία. Στο αίτημα αυτό η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε “θα το δούμε μετεκλογικά”, ούτε “δεν είναι ώριμες οι συνθήκες και για να γίνει πρέπει να έρθουν όλοι”. Πρέπει να ξεκινήσουμε όσοι μπορούμε και θέλουμε άμεσα. Η κοινωνία δεν θα περιμένει για πολύ ούτε θα συγχωρέσει νέες αναβλητικότητες. Το αίτημα της πολιτικής αλλαγής είναι κοινωνική και εθνική αναγκαιότητα. Ο προοδευτικός διάλογος περιλαμβάνει όσους μπορούν και θέλουν. Ειδικά όσον αφορά τη Νέα Αριστερά πρώτο αναγκαίο βήμα είναι η κοινοβουλευτική συμπόρευση στη βάση σαφών προγραμματικών δεσμεύσεων. Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ κάνει λάθος όσο αρνείται. Στις πρωτοβουλίες μας περιλαμβάνεται και το φόρουμ προγραμματικού διαλόγου που πρέπει να είναι ενεργό με δυνάμεις της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και της οικολογίας. O ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στηρίζει και ενθαρρύνει κάθε πρωτοβουλία που έρχεται από τα κάτω από προοδευτικούς πολίτες, αλλά θα λάβει και ο ίδιος πρωτοβουλίες σε κάθε γωνιά της χώρας, ώστε η υπόθεση της ενότητας και των συνεργασιών να γίνει κτήμα όλης της ελληνικής κοινωνίας.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. μετρά συνεχόμενες οπισθοχωρήσεις στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Τι σημαίνει για τη χώρα η απόλυτη πρόσδεση της στο άρμα Τραμπ και Νετανιάχου; Πως κρίνεται την ακύρωση της συνάντησης του Ταγίπ Ερντογάν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Η στρατηγική του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου των ΗΠΑ, που έχει επιλέξει αυτά τα έξι χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι φανερό πλέον ότι είναι αποτυχημένη και οδηγεί την χώρα μας σε περιθωριοποίηση. Στο δε παλαιστινιακό η στάση της ελληνικής κυβέρνησης είναι ντροπιαστική για την ιστορία της χώρας μας. Δεν μπορεί να πει καν τη λέξη γενοκτονία ούτε και να προχωρήσει στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους όπως κάνουν δεκάδες χώρες ούτε καν να μιλήσει ξεκάθαρα για κυρώσεις στο Ισραήλ. “Έχει καταφέρει” ο κ. Μητσοτάκης να είναι στο άρμα Τραμπ και Νετανανιάχου, με τον Ερτνογάν να μιλάει υπέρ Παλαιστίνης και ταυτόχρονα οι ΗΠΑ να δίνουν σημασία μόνο στην Τουρκία, καθώς θεωρούν τον κ. Μητσοτάκη δεδομένο και προβλέψιμο σύμμαχο. Δυστυχώς, μετά την ενεργητική και πολυδιάστατή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα έχουμε το ακριβώς αντίθετο με αποτέλεσμα η χώρα να χάνει κεφάλαιο και να βρίσκεται συνεχώς πίσω από τις εξελίξεις. Και το μόνο που ξέρει να κάνει η ΝΔ είναι να προχωρά σε μία κούρσα εξοπλισμών για να λειάνει στα μάτια του κόσμου το πρόβλημα που η ίδια δημιουργεί με την αποτυχημένη εξωτερική της πολιτική. Αυτός όμως είναι ένας φαύλος κύκλος, με τον οποίο όχι μόνο διαφωνούμε αλλά και πρέπει να απεγκλωβιστούμε άμεσα.