Πρώτη στη γραφειοκρατία

Ποια λέτε είναι η χώρα που διακρίνεται για την πολυπλοκότητα των διαδικασιών, το πλήθος των κανονισμών και το μεγάλο βάρος μιας κακής γραφειοκρατίας, που παρεμποδίζουν να αναπτυχθεί επιχειρηματική δραστηριότητα;

Το TMF Group είναι ο οργανισμός που παρακολουθεί ειδικά την πολυπλοκότητα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος παγκοσμίως, και τις εκθέσεις του παίρνουν υπόψη οι πολυεθνικές και άλλοι διεθνείς επενδυτές. Φέτος, εξέτασε την πολυπλοκότητα των διαδικασιών σε 79 χώρες που καλύπτουν το 94% του παγκόσμιου ΑΕΠ, κατέταξε στην πρώτη, τη χειρότερη θέση όλων, την Ελλάδα. Η χώρα μας ανεβαίνει θέσεις, είχε καταταγεί στη δεύτερη το 2023 και βρέθηκε στην πρώτη πέρυσι.

Αυτή η πολυπλοκότητα δεν έχει κάποια κοινωνικά, περιβαλλοντικά ή άλλα οφέλη. Πρόκειται απλώς –αναφέρεται στην έκθεση– για γραφειοκρατικά βάρη. Η κατάργησή τους θα μπορούσε να συνεισφέρει στην ανάπτυξη και στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος, με την εξοικονόμηση πόρων, την προαγωγή της διαφάνειας των ρυθμίσεων και με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των εποπτικών αρχών. Παράδειγμα, η Δανία: Διαθέτει από τα πιο απλά ρυθμιστικά καθεστώτα για τις επιχειρήσεις, χωρίς διόλου να υστερεί σε περιβαλλοντική ή κοινωνική προστασία.

Στην Ελλάδα έχουμε «μετάβαση από την παραδοσιακή γραφειοκρατία στην ηλεκτρονική γραφειοκρατία. Αυτό –σημειώνεται– περιλαμβάνει πολλαπλές διαδικτυακές πλατφόρμες για την υποβολή διαφόρων στοιχείων, καθεμία εκ των οποίων απαιτεί διαφορετικά διαπιστευτήρια». Για τις εταιρείες, αυτά συνεπάγονται υψηλότερα κόστη. Οι μικρότερες δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Συμπέρασμα: Με ύμνους στην απλούστευση των διαδικασιών και με κατά συρροήν apps, η γραφειοκρατία ζει και βασιλεύει, με σημαντικές, πολλαπλώς αρνητικές συνέπειες.

Είναι έμμεσος φόρος: Η κακή, περιττή γραφειοκρατία επιβάλλει τον πιο ύπουλο φόρο, που επιβαρύνει παράλληλα με τους άλλους τις επιχειρήσεις και ενσωματώνεται στις τιμές.

Παρεμποδίζει την ανάπτυξη: Παρότι, όπως δείχνουν οι στατιστικές, οι Ελληνες εργαζόμαστε πιο πολλές ώρες από τους άλλους Ευρωπαίους, η ανά ώρα παραγωγικότητα κυμαίνεται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Ενα μέρος της υστέρησης οφείλεται στην απουσία επενδύσεων σε εξοπλισμό και σύγχρονο μάνατζμεντ, ένα άλλο στην πολυπλοκότητα των διαδικασιών – που τιμωρούν την καινοτομία.

Καλλιεργεί τη διαφθορά: Οσο πιο περίπλοκες και αδιαφανείς είναι οι διαδικασίες, τόσο περισσότερος χώρος δημιουργείται για «διευκολύνσεις», αναθέσεις και συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.

Συνελόντι ειπείν: Η ψηφιακή τεχνολογία εν πολλοίς χρησιμοποιήθηκε όχι τόσο ως έναυσμα για την ανασυγκρότηση ενός κουρασμένου, εχθρικού στον πολίτη και στην ανάπτυξη κράτους, όσο σαν εργαλείο για να λειανθούν ενοχλητικές γωνίες και το κράτος να παραμείνει ως είχε. Κάπου εδώ είναι το μεγάλο δράμα της χώρας: Οταν παντού αναβαθμίζεται ο ρόλος του κράτους, καθ’ ημάς επιβιώνει ένα κράτος εξοπλισμένο με πολύπλοκες, κοστοβόρες και αδιαφανείς διαδικασίες, ικανό να υπηρετεί πελατειακές πολιτικές και να καταστρέφει την Ελλάδα.