Μήπως ο κ. Πολύδωρας είναι αναρχικός;

Μήπως ο Πολύδωρας είναι αναρχικός; Η ιδέα, του μπήκε καθώς έβλεπε στις τηλεοράσεις τους αστυνομικούς, για μοναδική φορά πραγματικά "ακίνητα στρατιωτάκια", να αφήνουν το φυλάκιο του Άγνωστου Στρατιώτη και τη Βουλή να καεί -υλοποιώντας εκείνο το απερίγραπτης βλακείας (και αντιδημοκρατικότητας) σύνθημα των αναρχικών...

Ξανακοίταξε τις εικόνες: Είδε μια -μεγαλειώδη- φοιτητική και πολιτική διαδήλωση, σταματημένη στο Σύνταγμα, μπροστά στο Κοινοβούλιο, να παρακολουθεί τους αστυνομικούς που με τη σειρά τους παρακολουθούσαν μερικές δεκάδες αναρχοχουλιγκάνους να καίνε, να ρημάζουν, να ξηλώνουν πεζοδρόμια, να ρίχνουν μολότοφ, βίδες, σίδερα... Και, τελικά, όταν αυτοί οι αστυνομικοί πήραν εντολή να επέμβουν, όλοι οι τηλεθεατές τους είδαν να χτυπάνε... την πορεία και τους φοιτητές και τους συνδικαλιστές... "Αναρχία Αστυνομία Συμμαχία"... Ή, μήπως (για να μην τα ρίχνουμε, αδίκως, στην Αστυνομία): "Αναρχία Νέα Δημοκρατία Συμμαχία";

Έβλεπε και έφερνε στο νου του ανάλογο χτύπημα διαδήλωσης, στο ίδιο σημείο, δυο δεκαετίες πριν... Έβλεπε και αναλογιζόταν πως μόλις το ίδιο πρωινό είχε ακούσει τους πλέον έγκυρους ρεπόρτερ να μεταφέρουν την είδηση ότι το υπουργείο Δημοσίας -εντάξει, λέμε και κανένα ανέκδοτο να περνάει η ώρα- Τάξεως ανέμενε μεγάλης έκτασης επεισόδια. Θυμήθηκε, μάλιστα, πως ένας από τους ρεπόρτερ, ο κ. Βλάχος, έλεγε στον "Αθήνα 9.84" πως ο ίδιος ο κ. Πολύδωρας του είχε πει ότι οι υπηρεσίες του είχαν πληροφορίες ότι οι κουκουλοφόροι θα επιχειρούσαν να κλέψουν εξοπλισμό των αστυνομικών! Άσε που το μεσημεράκι είχε μάθει πως οι φήμες για μεγάλης έκτασης επεισόδια είχαν φουντώσει τόσο που να υποδεικνύεται να απομακρυνθούν εργαζόμενοι από το κέντρο...

Και αναρωτιόταν -που λέει ο λόγος...- αφού στην Κατεχάκη είχαν τέτοιες -σωστές- πληροφορίες, πώς τις είχαν αξιοποιήσει, τι είχαν κάνει; Τι σχεδιασμός υπήρξε; Πώς άφησαν τον Άγνωστο Στρατιώτη να καεί; Τη Βουλή να χτυπηθεί; Μήπως, αναρωτήθηκε, κάποιοι στα επιτελεία, όταν ακούνε πως "η Βουλή αποτελεί στόχο", απλά δεν το θεωρούν κακό;...

Αναρωτιόταν και οργιζόταν. Οργιζόταν με τον κ. Πολύδωρα και τα (και ληγμένα) δακρυγόνα του. Οργιζόταν με τους αναρχοχουλιγκάνους που αν δεν υπήρχαν, στην κυβέρνηση θα (έπρεπε να) τους είχαν εφεύρει -βρε, μήπως πρέπει να αφήσουμε αυτά τα υποθετικά "θα", αναλογίστηκε ακούγοντας τις καταγγελίες;

Και θλιβόταν που κάποιοι εκπρόσωποι της αριστεράς άφηναν να γίνεται παιχνίδι -σε βάρος της ίδιας της Αριστεράς- με το να αποφεύγουν να απαντήσουν στην προ(σ)κληση των καναλιών λέγοντας ξεκάθαρα το αυτονόητο: ότι η δράση των αναρχοχουλιγκάνων προσφέρει το τέλειο άλλοθι και είναι απολύτως καταδικαστέα -και επομένως ότι πρέπει να απομονωθεί πολιτικά αυτός ο "χώρος". Να το πουν και να το πράξουν...