Αερόσακος

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ είναι ο αερόσακος του υποψηφίου. Το είπε κάποιος στις γαλλικές εκλογές. Και αποδείχθηκε σωστός. Η Σεγκολέν συναγωνίστηκε σε συντηρητισμό τον Σαρκοζί, υπολογίζοντας να τον κερδίσει σε προσωπικό επίπεδο. Έτσι νομιμοποίησε έμμεσα τη δεξιά στροφή της γαλλικής κοινωνίας. Μόνο που δεξιόστροφοι ψηφοφόροι προτιμούν δεξιούς υποψηφίους κι όχι τα γαλανά μάτια της κυρίας, που τράκαρε στις εκλογές της 6ης Μαΐου. ΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ έχουν κάποια σημασία, δεν είναι γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου έστειλε μήνυμα υποστήριξης στη Σεγκό την επομένη του δυστυχήματος. Αλλά γιατί δείχνει κι αυτός να δίνει μεγάλη έμφαση στα πρόσωπα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει αποδεχθεί τη σκηνοθεσία κατά την οποία οι εκλογές θα είναι μονομαχία μεταξύ του ιδίου και του Κώστα Καραμανλή. Ίδια η λογική του και στα εσωκομματικά. Η κατάληξη της ομιλίας του την Παρασκευή αφιερώθηκε στο είδος των ανθρώπων με τους οποίους θα κυβερνήσει.

ΩΣΤΟΣΟ, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ στο γήπεδο του Τάε Κβον Ντο αφορούσε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και όχι θέματα κάστινγκ της πρώτης κυβέρνησης Γιώργου. Η δε πολιτική- όπως αποδείχθηκε στη Γαλλία- παραμένει υπόθεση ιδεών. Είσαι υπέρ ή κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων; Είσαι υπέρ ή κατά της μεταρρύθμισης του Ασφαλιστικού; Θέλεις περισσότερο ή λιγότερο κοινωνικό κράτος; Προτιμάς ιδιωτική ή δημόσια υγεία; Η Ν.Δ. είναι σαφώς τοποθετημένη σε όλα αυτά. Και γνωρίζει πως αντί να διαφημίζει τις αντιλαϊκές τοποθετήσεις της είναι προτιμότερο να μετατρέψει τις εκλογές σε μια αρχηγική κοκορομαχία.

ΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ των δύο μεγάλων κομμάτων είναι περίπου ταυτόσημη, τι σημασία έχει ποιος- ή έστω ποιοι- είναι στην κυβέρνηση; Αν ο Παπανδρέου κάτι πρέπει να ανατρέψει, είναι η λογική «τι ΠΑΣΟΚ, τι Δεξιά». Κι αυτήν θα την πολεμήσει με όπλο τις ιδέες.