Για την ανικανότητά της είναι υπεύθυνη η κυβέρνηση

Βαδίζουμε πλησίστιοι προς τις βουλευτικές εκλογές στο τέλος Σεπτεμβρίου.

Η διαχείριση της κορυφαίας διαδικασίας της δημοκρατίας, των εκλογών, έχει πάρει το χαρακτήρα φαρσοκωμωδίας. Οι πρακτικές, χρόνων τώρα, που θέλουν την εκάστοτε αντιπολίτευση να ζητά εκλογές από τον πρώτο χρόνο θητείας της κυβέρνησης, και την εκάστοτε κυβέρνηση να θεωρεί προνόμιό της πότε θα προκηρύξει εκλογές, ανάλογα πάντα με το κομματικό της συμφέρον, οδηγούν το πολιτικό μας σύστημα και σε άλλον ένα τομέα σε απαξίωση. Όταν γίνεται …πλάκα με τις εκλογές τότε η φθορά φαίνεται πως καλπάζει. Και αυτό φυσικά αγγίζει πολλές πτυχές της λειτουργίας της δημοκρατίας μας.

Εξίσου συνήθης εμφανίζεται και η σταθερή πρακτική πλέον των κυβερνώντων πριν από την τελευταία ΔΕΘ της τετραετούς θητείας να παρουσιάζουν … το πακέτο των παροχών προς κοινωνικές ομάδες. Αυτό είτε περιέχει άμεσες παροχές- συνήθως μικρές- είτε κάπως μεγαλύτερες – αυτές πάντοτε παραμένουν υποσχέσεις για πραγματοποίηση στην επόμενη τετραετία. Αυτό που ζούμε τώρα το 2007 με το …πακέτο Καραμανλή το ζήσαμε το 2003 με το …πακέτο Σημίτη. Αυτό που πρέπει πάντως να σημειωθεί είναι ότι η απόδοση της παροχολογίας είναι άκρως συζητήσιμη διαχρονικά. Η αντίληψη όμως ότι ουδείς ζημιώθηκε τάζοντας, κυριαρχεί σε κάθε περίπτωση.

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ δεν κάνει σε καμιά περίπτωση ταύτιση των δύο κομμάτων εξουσίας. Τον τόπο κυβερνάει η Ν.Δ. Ενάντια στις πρακτικές και κυρίως στις πολιτικές και τα μέτρα που λαμβάνει στρέφονται τα πυρά μας, επισημαίνοντας πάντα, σε ένα δεύτερο επίπεδο, τις αδυναμίες του αντιπολιτευτικού λόγου του ΠΑΣΟΚ. Για εμάς το κεντρικό ζήτημα δεν είναι η παροχολογία και τα ψίχουλα που η κυβέρνηση δίνει από εδώ και από εκεί. Ούτε θα πούμε γιατί εδώ και όχι εκεί. Το κύριο είναι η πλήρης ανικανότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει με στοιχειώδη επάρκεια τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα. Είναι οι μεγάλες ζημιές στην παιδεία, η ανοχή της στη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων, η ανικανότητα και η έλλειψη ετοιμότητας και πολιτικών ώστε να διαφυλαχθούν τα δάση , αλλά και τα νερά και εν γένει η οικολογική ισορροπία στον τόπο μας.

Εδώ εμείς θα επικεντρώσουμε την κριτική μας και τις πολιτικές μας πρωτοβουλίες όσο χρόνο έχουμε ακόμη στην παρούσα Βουλή , αλλά και στην επικοινωνία με τους πολίτες από άκρη σε άκρη της χώρας στο-ασφυκτικό- εικοσαήμερο της προεκλογικής εκστρατείας μας.

Πολλοί από τους αναγνώστες/στριες του παρόντος θα έχουν παρακολουθήσει στην τηλεόραση το επαναστατικού χαρακτήρα σποτάκι της Greenpeace για την ENERGY REVOLUTION(ενεργειακή επανάσταση).

Ονειρεύομαι ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου κάποιοι φορείς ή κάποιοι μεμονωμένοι πολίτες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τέτοια αντίστοιχα σποτ που θα είναι γροθιά στο στομάχι του εφησυχασμού και της απάθειάς μας, ως πολίτες, για όσο δια παραλήψεων ή δια πολιτικών οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα έχουν κάνει και προφανώς σήμερα η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Ονειρεύομαι να δω την γυναίκα της Αιγιαλείας να ζητά την αποζημίωση και την αποκατάστασή της εδώ και τώρα. Τον άνεργο της Νάουσας και των νομών υψηλής ανεργίας να ζητούν απασχόληση. Τον συνταξιούχο να απαιτεί άμεση αύξηση των συντάξεων πείνας. Τον αγρότη να διεκδικεί τις αποζημιώσεις που του οφείλουν αλλά δεν του τις δίνουν. Και τέλος, αλλά όχι έσχατοι να έρχονται απαιτητικοί και με φούρια ομάδες από την «γενιά των επτακοσίων» Ευρώ, των αποφοίτων των Πανεπιστημίων μας και να μας πετούν κατάμουτρα την απόλυτα δικαιολογημένη απαίτησή τους για απασχόληση και δικαίωμα στη ζωή.

Μαζί με όλους αυτούς αξίζει τον κόπο να αγωνιστεί κανείς. Και αυτό δεν είναι όραμα. Είναι πολιτική ευθύνη και ατομική στάση.